Laatste dag van opname sinds start op 9-10-2009 jl.

Amstelveen, De Amstelmere, afd. B0-open, 23-12-2009/11:07u.>>> Ben ruim een uur geleden weer hier teruggekeerd, na een dagje en nachtje verlof thuis. Ondanks de nogal bedreigende boodschap die ik gisteren per sms via mijn mobiel heb ontvangen bleef mijn stemming stabiel. Heb me ondanks het gebeurde geen seconde meer verveeld, en heb nog een goed gesprek gehad per telefoon met Rob, een goede vriend. Mijn sociale netwerk bestond voorheen gedurende een lange reeks van jaren alleen uit het contact met Rob. De prettige bijkomstigheid van mijn opname is niet alleen geweest dat het mijn leven kwa welzijn, emotionele stabiliteit, zelfvertrouwen, sociale vaardigheden en inspiratie m.b.t. de toekomst een ongekend sterke positieve impuls heeft gegeven, daarnaast ben ik ook blij met het contact met Wesley (hij is daarnet overgeplaatst van de open afdeling hier naar Spaarnepoort-open), en met Peggy. Zowel Wesley als Peggy mocht ik het eerst ontmoeten op de gesloten afdeling in Hoofddorp (Spaarnepoort gesloten, D0, GGZ in Geest). Ook vriendschap ben ik op een veel diepere manier gaan ervaren dan eerst, en heeft dus ook een diepere betekenis gekregen. Dit laatste staat ook vooral in verband met het feit dat ik, zoals dat in de psychologie ook wel wordt genoemd, hoog sensitief ben. Zeker, mensen die hoog sensitief zijn hebben het, zeker in de huidige overgerationaliseerde prestatiegerichte consumptiemaatschappij, niet gemakkelijk (vanwege hun verhoogde prikkelgevoeligheid) om zich staande te houden. Ondanks het feit dat ik daar, na dik 30 jaar praktijkervaring, eindelijk goed mee kan omgaan denk ik toch dat die hoge sensitiviteit alleen al een goede reden is om deze mensen een Wajong uitkering te geven. Ik zit zelf al jarenlang in de Wajong en dat is wel veel prettiger. Ik denk ook dat hoog sensitieve personen een essentiële bijdrage zouden kunnen leveren m.b.t. de gezondheidszorg. Immers, zij zijn in staats om zelfs de zwakste signalen/prikkels haarscherp waar te nemen, die voor iemand die in mindere mate sensitief is vaak nauwelijks of helemaal niet kunnen worden waargenomen en geanalyseerd.

Ben de afgelopen tien weken wederom tot nieuwe inzichten gekomen die ik ook als ervaringsdeskundige hoop te kunnen gaan toepassen. Vroeger waren de reguliere psychiatrie en “spiritualiteit” (ik noem dit liever natuurgeneeskundige inzichten) nog twee totaal van elkaar gescheiden stromingen die zich totaal van elkaar isoleerden. Tegenwoordig ervaar ik dat er toch meer openheid is ontstaan in de reguliere geestelijke gezondheidszorg voor nieuwe inzichten, nieuwe ideeën. Ik denk dan ook dat deze beide stromingen in de aankomende jaren steeds meer naar elkaar toe zullen groeien, en uiteindelijk één met elkaar zullen worden. Ik probeer daar ook, op basis van ruim 30 jaar praktijkervaring met psychiatrische stoornissen, een bijdrage te kunnen gaan leveren aan dit proces van eenwording. Vaak zie je bij veel mensen nog dat ze weliswaar op de kortere termijn kunnen herstellen van hun psychiatrische aandoening, maar toch is er vaak sprake van een golfbeweging, d.w.z. een enige tijd later optredende terugval. En, dat is ook logisch. Immers, hoewel de psychiatrie zoals wij die thans kennen onmisbaar is in onze samenleving (en kostbaar!), toch blijft het vaak bij pure symptoombestrijding. Zolang de “bron” (d.w.z. de dieperliggende oorzaken) daarnaast niet of niet voldoende wordt behandeld zal het altijd zo blijven dat een duurzaam herstel, d.w.z. ook een herstel op de lángere termijn, zal uitblijven….. Maar hierover een volgende keer meer…. Ben hierover een artikel aan het schrijven, wat ik binnenkort hoop af te ronden en te plaatsen in de skydrive-map “GGZ in Geest” op deze website… Met alle grotendeels zelfverworven nieuwe inzichten niets doen??? Nee, daarvoor heb ik teveel meegemaakt in het leven!! Ik wil prober. een brug te slaan tussen enerzijds de psychiatrie en anderzijds natuurgeneeskundige inzichten en behandelmethoden.

Peggy is op dit moment nog steeds opgenomen op de gesloten afdeling D0, maar we hebben gelukkig regelmatig telefonisch contact met elkaar. Tussen haar en mij is in korte tijd een bijzonder mooie, kostbare, mij uiterst dierbare vriendschappelijke band ontstaan, en durf rustig te stellen dat het de mooiste en meest waardevolle vriendschap is die ik tot nog toe ooit in mijn leven ben gaan ervaren, en dat is ook wederzijds. Met een zekere regelmaat kom ik bij haar op bezoek, maar op afspraak. Ze vindt het prettiger als mensen van tevoren in overleg een afspraak met haar maken. Dan heeft ze ook meer houvast dan wanneer mensen onverwachts bij haar op bezoek komen.

Hoe dan ook, ik heb eindelijk weer zin in het leven gekregen, en ga de toekomst vol optimisme en positiviteit tegemoet! Na mijn ontslag morgen zal ik nog regelmatig als bezoeker terugkomen, aangezien ik ook van gezelligheid houd. Voor hen die dit lezen, hele fijne kerstdagen toegewenst en een voorspoedig, gelukkig en vooral gezond 2010!

Groet, Boudewijn de Kat

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: