Bezoekje aan dierenarts: Situatie van Debby een aflopende zaak…

10 juni 2010 >> Goh, weer eventjes proberen adem te halen hoor. De afgelopen dagen ging Debby steeds vaker hoesten, en afgelopen nacht ben ik ook vrijwel continu druk in de weer geweest met haar. Begon me toch weer wat bezorgd te maken. Vanmiddag kon ik terecht bij de dierenarts, en zij heeft Debby uitvoerig onderzocht. Helaas wederom geen leuk berichtje. Debby heeft geen pijn en is op dit moment zelfs nog vrij vrolijk en eet relatief goed. Maar toch, de dierenarts ontdekte dat Debby nu ook haar buikspieren moet aanwenden om wat meer lucht te krijgen. “Deze situatie gaat alleen maar steeds erger worden” zei de dierenarts. “Het is afwachten hoe lang haar hart het nog volhoudt”. Immers, Debby is cardiomyopathie-patiënt (= chronische hartspierziekte), maar ze heeft in ieder geval geen pijn. Ze raadde me aan om er toch rekening mee te houden dat dit een aflopende zaak is. Haar verjaardag (ze zou dan 11 jaar worden) eind deze junimaand (de 29ste) zal ze waarschijnlijk nog wel halen, maar de kans dat ze het einde van dit jaar haalt is heel erg klein.

Na afloop van het dierenartsbezoekje toch maar weer even langs mijn ouders gereden, omdat ze immers ook graag wilde weten hoe het met Debby gesteld is. En toen had ik het even niet meer (zucht), en bedacht me toen ook dat het na het overlijden van Debby wel heel erg stil wordt hier thuis om me heen; het grote gat, het gevoel van leegte wordt daarmee alleen maar nog groter, in plaats van kleiner. Bovendien, zo’n diertje geeft toch ook veel troost in moeilijke tijden, en zij heeft ook veel aan mij. Tot nog toe is ze nog relatief opgewekt en vrolijk, maar toch………………….. Ze heeft het ook niet altijd gemakkelijk gehad in haar leven, hierbij bijvoorbeeld denkend aan het plotselinge overlijden van m’n andere hond – haar nichtje – Daisy, op 30 oktober vorig jaar, haar hartafwijking, de spanningen in de relatie met mijn ex Jolanda destijds en haar buitengewoon riskante baarmoederontsteking en operatie daaraan in 2007. Ik hoop van harte dat ze nog een tijdje te leven heeft in een zo optimaal mogelijke leeftoestand.

Voordat ik naar mijn ouders ging kreeg ik het bericht dat een al iets oudere vrouw met wie ik goed bevriend ben geraakt zich in de terminale fase bevindt van talloze kankergezwellen door haar hele lichaam en nog maar drie maanden te gaan heeft.

Ben nu weer thuis. Ga proberen wat te rusten, althans even liggen op bed. Heb ik even nodig namelijk.

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: