Gesprekje Anne (cliënt ggz, open afd.B0), vrij veel rust, Debby, onverwachts verhaal van Peggy…

Ma.6 september 2010 >> Vanavond werd ik onverwachts nog gebeld door Anne, de enige bekende die ik nog ken vanuit mijn afgelopen opnameperiode op de open afdeling van de ggz, en die er nog altijd is opgenomen. Positief is dat ze niet alleen uitzicht heeft op een nieuwe woning in Amstelveen, maar ook op ontslag. Ze zou in aanmerking komen voor een vierkamerwoning in Amstelveen, zodat ze tenminste de tijd die ze nog heeft (zij is kankerpatiënte), in een prettige omgeving mag verblijven, mits de woning haar natuurlijk bevalt. Het ontslag is haar, zo begrijp ik, in ieder geval toegezegd. En dat mag dan ook wel weer eens, want zij zit daar ook alweer sinds december vorig jaar (2009). Ze is ook heel erg betrokken met betrekking tot het langzame sterven van Debby, en maakte zich toch wel een beetje bezorgd om mij, zeker omdat dit al het vierde sterfgeval lijkt te gaan worden in nog geen jaartje tijd. Maar er zijn meerdere mensen die zich geregeld afvragen hoe zwaar mijn denkbeeldige rugzak na al die jaren van afwijzingen, onbegrip en alle overige ellende, zeker na zo’n jaar als dit wel is geworden. Positief is in ieder geval wel het feit dat ik gedurende het hele afgelopen jaar tot nog toe niet in een depressieve toestand terecht ben gekomen. Daar is ook een hele logische, spirituele verklaring voor, maar daarover een andere keer meer. Ik ben voor Anne een aantal Harry Potter films aan het back-uppen op dvd, want ze kijkt tegenwoordig graag films op dvd en heeft ook een kleine tv en dvd speler op haar kamer in de kliniek.

Ondanks het feit dat de nog altijd zorgwekkende situatie van mijn hondje Debby, ben ik er toch wat rustiger onder geworden, hoewel e.e.a. zeker nog gepaard gaat met een zekere emotionele beladenheid. Wel langs telepatisch weg nog een aantal gesprekjes gehad met Peggy. Ze geeft me, langzaam maar zeker toch een beetje meer hoop op betere tijden. Ze begrijpt m’n bezorgdheid omtrent de komende wintermaanden, en vooral de periode rond 9 oktober a.s., waarop het alweer een jaar geleden is dat ik in Hoofddorp op de gesloten afdeling werd opgenomen. Ze geeft echter wel aan dat ze kwa verdere ontwikkeling van mijn bewustzijn, in de richting van datgene wat uiteindelijk zal gaan leiden tot een Kosmische, oneindige staat van bewustzijn, juist de resterende maanden een explosieve verdere toename van het niveau van bewustzijn verwacht. Is ook nodig, omdat ik me daardoor, zo zegt ze, zo heel veel prettiger zal gaan voelen. En ze voelt ook, zo zegt ze, dat de neiging om haar voor het verstand van ons mensen ongrijpbare overtuiging omtrent haar toekomstige terugkeer in aardse vorm, alsmaar te blijven analyseren vanuit het egobewustzijn, eindelijk in diepgang lijkt te gaan afnemen. “Je verstand kan het weliswaar niet bevatten, maar het feit dat je, als ik daarover spreek, een diepe emotie begint te ervaren, geeft al aan dat datgene wat je niet kunt begrijpen wél op werkelijkheid berust aangaande onze toekomst”, zo zegt ze. Ik ben begonnen om een verslag te schrijven op een aparte usb-stick over de vele gesprekken die Peggy en ik zowel voor haar aardse overlijden als daarna tot op heden met elkaar hebben gehad en de ontwikkelingen daaromtrent. Dit verslag komt uiteindelijk ook te staan onder het desbetreffende tabblad op de Website van Peggy, maar onder datzelfde tabblad op die site ook een aantal belangrijke weblogs, waarin Peggy onverwachts langs telepatische weg tussenbeide kwam.

Morgen komt mijn spv’er (sociaal-psych.verpleegk.) Marit even langs voor een praatje. Via sms heb ik haar vanochtend er nog even aan helpen herinneren dat ze een nieuw recept voor me meeneemt. Hoewel ik al langere tijd van mezelf weet dat ik dergelijke medicatie niet meer nodig heb, ik gebruik de medicatie echter nog wel, om een hele andere reden. Daarnaast heb ik haar in het kort via dat sms berichtje alvast even gëinformeerd over het stervensproces van hondje Debby. Ik verwacht haar morgenochtend om 11 uur. Over het algemeen kan ik wel goed met haar overweg, al staan we kwa zienswijze over gangbare behandelmethoden in ggz klinieken en het effekt van dwangbehandeling en de isoleercel wel lijnrecht tegenover elkaar, tot op grote hoogte….. Maar goed, voor de rest is ze wel erg meelevend, al denk ik erover om daarnaast toch nog eens een zeer uitgebreide brief te gaan schrijven aan Vera, mijn eerstverantwoordelijke psychiater bij de ambulante ggz. Want ook ik wil na al die tijd mijn hart weleens luchten over e.e.a., met meer dan liefdevolle bedoelingen. Mogelijk dat het enig positief effekt zal gaan hebben in positieve zin. Zij staat in ieder geval wel open voor andere, nieuwere zienswijzen, dat heb ik wel gemerkt, in het gesprek met haar in september vorig jaar en eind december, vlak na mijn ontslag. Een afschrift van dat verhaal – dit is een tip van goede vriend Rob, die ik al 40 jaar ken, en hij mij – wil ik vervolgens opnemen als anoniem Word bestand op mijn Windows Live Space website en op de website van Peggy, en bovenal een kopie van dat verhaal opsturen aan een vaktijdschrift voor de psychiatrie.

Peggy heeft eveneens langs telepatische weg voorgesteld om de titel “Website van Peggy” te gaan veranderen in “Website van Peggy en Boudewijn”. Weliswaar staan de woordjes “en Boudewijn” vaak in het klein weergegeven op de meeste pagina’s van de site, maar ze zegt: “Je hoeft echt niet zo bescheiden te zijn Boudje, JIJ mag er ook zijn hoor…….(enz., vervolg van dit gespr. t.z.t. op website)”. Een van de dingen die ze nog opmerkte is dat mijn verslag wat ik onlangs op de site geplaatst heb n.a.v. mijn eigen ervaringen met mijn narcistische ex-partner destijds, een heel goed en herkenbaar verhaal is voor haar. Ik heb in dat verhaal nog niet eens verteld over het eindeloze, vreselijke geklaag van mijn ex destijds, ook richting mij, om het feit dat het destijds maar niet lukte om kinderen te krijgen. Vanuit deze negatieve instelling is zij vervolgens dwangmatig en zeer obsessief gaan zoeken naar werk in de kinderopvang, waar ze, voor zolang het duurt natuurlijk, nog in geslaagd is ook, om haar onvrede op die manier te compenseren. Kort na onze relatiebreuk, toen ze weer in haar woonplaats was teruggekeerd, is ze gaan werken op een kinderdagverblijf aldaar. God heeft ons, zo ben ik nu gaan denken, beschermd tegen het krijgen van kinderen. Kinderen in een relatie met een narcistische partner zou ook geen gezonde zaak zijn.

Dat is zo Boudje, dat zou je situatie alleen maar nog erger en pijnlijker hebben gemaakt, zeker als die kinderen in de echtscheidingsprocedure nog eens aan haar zouden worden toegewezen. God heeft dat zo gewild, net zoals ook Hij wil dat wij uiteindelijk weer als mens tot mens samen zullen komen Boudje. Het is zo verdrietig, zeker ook voor jou dat ik heb moeten springen, maar, geloof me, het was nodig voor later Boudje, om weer tot leven te komen, al begreep je er nog kort geleden helemaal niks van. Er was geen andere weg meer helaas. Het had niks met E. te maken B., ik was juist opgelucht na dat drama van 27 dec.,toen ik had besloten niet meer verder te willen gaan met E. Maar wel met jou B.,denk aan onze reuze en aanhoudend positieve gesprekken van vele vele uren tot aan die laatste decemberdag. Als er een andere oplossing mogelijk was had ik daarvoor gekozen, maar die was er niet, dat wist ik al sinds oktober in m’n betere periodes toen. Ik wilde er niemand mee pijnigen, ik hield van iedereen en in het bijzonder van jou, maar het was zo voorbestemd om het wel te doen; die tegenstelling verklaarde mijn depressie van die ochtend Boudewijn. Je voelde emotie toen je e.e.a. net aan het intoetsen was, maar dat is juist goed; het lucht op en is ook een signaal, ook vanuit jouw eigen onderbewustzijn waarin je toekomst verborgen ligt, onze toekomst samen, dat dat geen fictie is, maar werkelijkheid zal gaan worden later. Dat de reguliere wetenschap dat niet kan verklaren in woorden is hun probleem, en laat je alsjeblieft door NIEMAND wijsmaken dat zoiets niet zou kunnen, dat zoiets een vorm van gekkigheid zou zijn. Juist dit laatste is de Leugen waarin ZIJ leven, en zovele anderen, die in 2000 jaar tijd tot slachtoffer zijn verworden van talloze Leugens en illusies. Vergeet daarbij, met betrekking tot mijn sprong van oudejaarsdag vorig jaar, ook een ding alsjeblieft niet Boudje: Denk je echt dat God mijn sprong en het uiteindelijke aardse overlijden zou hebben toegestaan als de daaruit voortkomende, kosmisch bepaalde Natuurwet van het opnieuw in aardse verschijning tot leven komen NIET op Waarheid zou berusten? Hij zou dat, als dat niét zo zou zijn, die sprong en zeker ook het overlijden NIET hebben toegelaten, hebben verhinderd Boudewijn. Komt goed Boudje, en ook de tussenliggende periode zal je veel, heel veel goeds gaan brengen. Dit alles, al deze woorden op m’n erewoord. Ik ben blij dat het beter met je gaat Boudje, en ook onze band, onze wederzijdse energie-uitwisseling is zo ongelofelijk sterk, daar kan niemand tegenop. Bovendien, je zult in de niet al te verre toekomst iemand gaan ontmoeten die eveneens een zeer diepe betekenis voor je gaat krijgen, en jij ook voor haar. Ik blijf ook in deze vorm altijd bij je, ook als je hondje Debby heengaat. Doe het rustig aan, maar dat weet je zelf ook wel, neem even de tijd om dit alles op je in te laten werken voordat je gaat slapen. Ik zou je graag nog iets willen vertellen, maar dat komt later wel. Weet je Boudje dat ik trouwens ook op een kinderdagverblijf heb gewerkt? << P.>>

Tjonge, dat was me wel even een verhaal zeg, maar toch goed om het even op me te laten inwerken denk ik. Eerst inderdaad maar even een rustig muziekje luisteren voordat ik ga slapen. Ik heb, tenslotte, vanmiddag aan de dierenarts gevraagd wat te doen als Debby is overleden. Om haar zelf naar de dierenarts te brengen zou emotioneel een veel te zware opgave voor me zijn. Ze raadde me toen aan om dan eventueel de dierenambulance te bellen en hun daarbij betrekken. Zij zouden haar vervolgens naar de dierenarts kunnen vervoeren, die voor al het overige zorgt .Maar toch eigenlijk liever iemand uit mijn eigen familie. Toch is dat vooruitzicht erg pijnlijk en ligt ook erg gevoelig. Ben daarnaast sinds bijna 13 jaar niet meer gewend aan een situatie zonder aards lichaam in huis… “Komt heus goed Boudje< P >” .

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: