Ontwikkeling nieuw sociaal netwerk, moeite met komende winterperiode, toename verdere Bewustwording…

Di.7 september 2010 >> Vanochtend om 11 uur een bezoekje gehad van Marit, mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige van de ambulante ggz zorg. Goed gesprek, maar wel nogal emotioneel beladen en oppervlakkig. Eigenlijk bespreek ik dieperliggende kwesties liever met mensen buiten het hulpverleningscircuit. Toch lijkt het contact in het vriendschappelijke contact tussen mij, Mauries en Daniëla zich te gaan verdiepen. Gisteren nog een sms berichtje van Mauries ontvangen met het bericht dat het wel goed met hem gaat, en dat hij ook erg meeleeft met betrekking tot de geregeld gespannen situatie in verband met het langzame stervensproces van mijn hond Debby. Diezelfde mate van betrokkenheid ook van Daniëla, die ik vanmiddag nog even tegenkwam in het winkelcentrum Kostverlorenhof. Dat zijn positieve ontwikkelingen.

Hoewel ik er in de periode 2008 tot voor mijn afgelopen opnameperiode niet meer zo mee bezig was, toch hoop ik inderdaad weer eens iemand te mogen gaan ontmoeten, een andere zielsverwante persoon om samen iets moois op te bouwen. Zeker, dat valt niet mee, in zo’n hokjesmaatschappij waarin wij mensen heden ten dagen leven. Met name mensen met een ‘rugzak’ zijn niet echt in de mode, in sociaal opzicht, en dat geldt vaak ook voor mensen die te jong of te oud zijn, te kort of te lang, te dik of te mager, en zo kan ik nog wel tot in het oneindige doorgaan. Dat is wat je de hokjesgeest-mentaliteit zou kunnen noemen. Mensen leggen elkaar vaak onbewust allerlei voorwaarden op m.b.t. het aangaan van sociale contacten; iets waar ik al vele vele jaren vaak grote moeite mee heb. Relaties gebaseerd op zielsverwantschap kijken niet naar dergelijke hokjes, naar uiterlijkheden, naar leeftijden e.d. Maar het valt niet mee om zielsverwante personen tegen te komen in het leven, zeker niet in onze huidige overgestructureerd geraakte wereld.

Toch zie ik wel een beetje op tegen de komende winterperiode. Dan is het alweer een jaar geleden dat ik werd opgenomen. Ondanks die noodzakelijke opname was het jaar 2009 toch evengoed nog beduidend een veel beter jaar dan dit huidige jaar tot op heden. Positief is in ieder geval het proces van verdere bewustwording, van waarut geleidelijk aan weer enige hoop en innerlijke rust begint te ontstaan op betere tijden in de toekomst. Ik ben wel wat rustiger geworden, maar de emotionele beladenheid is er nog vrij geregeld. Maar depressief? Nee, dat is niet het geval. Dat kan ook niet meer. Ieder mens beschikt van nature over een een sterke eigen bron van liefde. Maar bij mij was het zo dat de verbinding van die innerlijke liefdesbron in wezen gedurende heel mijn leven ernstig verstoord is geweest, met alle psychische problemen vandien. Dit is hersteld sinds november vorig jaar, 2009. Een aantal weken later is Peggy toen precies hetzelfde overkomen, enige tijd nadat ik haar vanuit de kliniek in Amstelveen Reiki op afstand was gaan geven.  Ze vroeg me vanavond om daar in het kort toch nog iets over te vertellen in deze weblog, ook aangezien er nogal wat misvattingen bestaan betreffende haar suïcidepoging, als zou deze in direkt verband hebben gestaan met betrekking tot haar borderline, zo ook bij mijzelf. Nu ook ik me inmiddels reeds op een beduidend hoger niveau van bewustzijn bevind en ik haar eigen waarheid hoorde en pas vrij recentelijk kon begrijpen, is deze eerdere veronderstelling betreffende haar zelfmoord echter NIET juist, zoals ze ook geregeld langs telepatische weg heeft doorgegeven. Peggy was, na de fikse ruzie tussen haar en E., kort na de pijnlijke situatie die zich voordeed tussen hun, tijdens mijn laatste bezoekje aan haar van 27 december vorig jaar, al meteen volledig hersteld van haar Lijden. Dat bleek wel tijdens die vele uren durende gesprekken met haar tot aan oudejaarsochtend 2009, die bol stonden van uitingen van wederzijdse onvoorwaardelijke liefde en verdere toekomstplannen. Ze klonk ook al die tijd heel….heel anders, in positieve zin, dan ik haar ooit eerder had gehoord, en zó enthousiast. Het was duidelijk hoorbaar, maar ook voelbaar dat ze, net als ikzelf, heel erg in het hier en nu leefde. Het feit dat ze wel moest springen had een hele andere reden dan anderen dachten. Ik heb hierover gisteren al geschreven in mijn weblog hiervóór, dus ik ga dat nu niet herhalen. Ik mag er dan nog altijd nog enigszins aan twijfelen soms, het is aan de andere kant natuurlijk wel zo, wanneer iemand springt vanuit de overtuiging daardoor later weer tot leven te komen, dan moet daar toch wel een hele sterke kern van waarheid achter schuil gaan, want anders doe je zoiets toch niet?

Probleem was daarnaast namelijk het feit dat ze nog steeds opgenomen was en onder Rechterlijke Machtiging stond. Als ze zou hebben verteld aan de hulpverlening dat ze helemaal hersteld was, en zelfs al zou ze dat vervolgens niet hebben gezegd, maar wat wel middels haar veranderende gedrag in positieve zin merkbaar zou worden, dan nog zouden ze vanuit de hulpverlening niet geloven dat ze ook echt hersteld was uit haar Lijden. Immers, er staat nu eenmaal in standaardtheorieën, gangbare inzichten, geschreven dat plotseling herstel niet mogelijk is, omdat zoiets als plotseling volledig herstel vanuit Borderline nog niet eerder is voorgekomen. Anders gezegd, ze zou dan nu nog steeds opgenomen zijn geweest op de gesloten afdeling, ten onrechte, en al heel erg snel, machteloos overgeleverd aan de oppervlakkige, niet-begrijpende “hulpverlening”, zijn doorgeschoten in een zeer extreme en eveneens zeer langdurige chronisch-depressieve geestestoestand. Ja, want zo is het wel.

Dat was een van de redenen van haar sprong, maar niet de enige. Alles hangt nu eenmaal met alles samen, letterlijk. Het was ook in zovele andere opzichten voorbestemd. Ons leven samen was immers voorbestemd als zijnde twee aardse wezens, en dat is het nog steeds, al begreep ik dat in eerste instantie niet toen ze uiteindelijk toch was overleden, vanuit mijn toenmalige lagere niveau van bewustzijn. Het is bijvoorbeeld ook geen ‘toeval’ dat ze na haar sprong vervolgens, net één dag vóór haar dertigste verjaardag is overleden……… Ik begin haar vaste overtuiging omtrent haar toekomstige terugkeer in aardse gedaante langzaam aan ook wat beter dan eerst te begrijpen. Het onderbewustzijn ‘weet’ wel degelijk dat dat ook zo zal geschieden, alleen ja…….het ego zit nog weleens in de weg, zoekend naar een theoretische verklaring die er niet is in dezen. Maar toch, desondanks mag ik geleidelijk aan steeds meer rust ervaren. Niet alles is nu eenmaal verklaarbaar vanuit het egobewustzijn alleen, al leven zovelen nog in deze illusie, in deze Leugen…. Nog wel, want zoals ik onlangs ook las in een boekje van een ervaringsdeskundige m.b.t. spirituele ontwikkelingen: “Er zullen zich in de niet al te verre toekomst dingen op onze aarde gaan voltrekken die ons huidige bevattingsvermogen in onze huidige tijd niet kan bevatten en die ons voorstellingsvermogen verre te boven gaan…”.

Zeker, plotseling herstel mag dan uiterst zelden voorkomen, het KAN wel. Ik heb het zelf ook ervaren, bijvoorbeeld in de jaren ‘90, toen ik in letterlijk één nacht tijd ineens geheel en ook voorgoed was bevrijd vanuit een vergevorderd stadium van anorexia nervosa. Met dit verschil dat ik in die periode enige tijd niet onder behandeling was van de reguliere hulpverlening. Dit laatste was een bewuste keuze overigens…

Volgende keer meer. Morgen weer een dag en hoop eerdaags ook iets te gaan schrijven op de forumpagina voor hoogsensitieve personen, www.sensitives.nl/forum en tevens een nieuwe tekst te schrijven op de aan deze site  gekoppelde profielpagina van de datingsite voor vriendschap en relatie, www.sensitives.nl/osdate .

Ik heb besloten, naar aanleiding van de suggestie die Peggy mij gisteren langs telepatische weg voorstelde, de titel van de Website van Peggy te wijzigen in Website van Peggy en Boudewijn. Ik hoop die wijziging door te voeren bij de eerstvolgende verder uitgebreide website die ik binnen afzienbare tijd gereed hoop te hebben. Je hoort hierover meer, zodra het nieuwe websiteontwerp zal worden geplaatst op www.boudewijnhoogsensitief.nl .

Groeten van Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: