Veelzijdige dag, diverse bezigheden, maar ook veel rust. Verdere bewustwording.

Do.9 september 2010 > Vanochtend was ik al vroeg op en kon wat gemakkelijker op gang komen dan gisteren. Over de hele dag gezien vrij veel rust, net als gisteren. Kwa schrijfwerk en computerwerkzaamheden even wat minder aktief, vanwege andere bezigheden, alleen vanavond een begin gemaakt met een nieuwe Windows 7 installatie op de computer die ik destijds van mijn vader mocht overnemen, wat tevens ook het oudste computersysteem is wat ik in huis heb. Daar zit ik nu deze weblog op te schrijven, maar ik doe het rustig aan voor wat betreft het installeren van software. Ik wil daar ook wat meer tijd voor nemen dan gebruikelijk, en er vervolgens ook het backup programma Acronis True Image 2010 op installeren, voor het kunnen maken van complete systeem backups op de externe harde schijf. Dit laatste is niet mogelijk via het ingebouwde backup programma van Windows. Dit om bij problemen in een keer het systeem weer te kunnen herstellen, herinstalleren met een druk op de knop. Scheelt veel tijd en energie.
 
Vanmiddag rond 12 uur even bezoek gehad van de thuiszorg, al zal dit laatste over enige tijd ook niet meer nodig zijn, aangezien ik ook wat dit betreft ook steeds meer weer zelf dingen kan regelen hier thuis. Vanmiddag heb ik de oude rieten afscherming tegen het hekwerk van mijn balkon vervangen door een nieuwe. Op een paar kleine dingetjes na is ook deze klus inmiddels weer zo goed als klaar. Ik heb toen even de oude rieten afscherming wat nog stamt uit de tijd van mijn ex en wat ook was vergaan door weersinvloeden door de jaren heen, naar de vuilstort gebracht, waar het ook behoorlijk druk was vandaag. Daarna via een kort bezoekje aan de supermarkt die zegt op de kleintjes te letten weer naar huis terug gegaan. Debby was natuurlijk weer blij om mij te zien, en wonder boven wonder had ze vandaag weer een wat beter dagje. Maar toch, ik heb er nog steeds geen goed gevoel bij.
 
Vanavond sinds lange tijd weer eens wat frietjes in de oven gemaakt. Veel gezonder dan gefrituurde frietjes en bijna de helft minder aan vetten. Samen met twee rundvleeskroketten en een flinke portie aardbeien was dat ook best wel weer eens lekker. Morgen zal ik toch weer even naar het stadshart moeten om een aantal bibliotheekboeken terug te brengen. Ik heb er een aantal via internet verlengd, maar niet allemaal.
 
Het is toch prettig om weer eens wat meer tijd vrij te maken om ’s avonds rust te nemen en geregeld ook tijd voor een gesprekje met Peggy. Dat is ook goed en nog altijd leerzaam, maar soms nog wel even moeilijk om die neiging tot het analyseren van alles wat ze telepatisch doorgeeft te kunnen weerstaan. Maar ik merk wel dat die neiging wel veel minder is geworden de afgelopen periode. Ik ben vaak ook veel rustiger dan eerst. Dat betekent volgens mij ook dat die rust mede een signaal is vanuit het onderbewustzijn waarin ook de toekomst vastgelegd schijnt te zijn, ook voor wat betreft Peggy’s uitspraken. Vooralsnog begin ik nog steeds sterker te twijfelen aan de onhaalbaarheid van haar toekomstige terugkeer in een aards lichaam. Immers, hoe kan ik e.e.a. vanuit het verstand beredeneren vanuit mijn sterk toegenomen, maar nog altijd veel lagere staat van bewustzijn dan dat van Peggy? Toch is er tegelijkertijd een vorm van een zeker optimisme aan het ontstaan wat dit betreft, aangaande onze toekomst….. Dat kan ook haast niet anders. Ze is bovendien niét voorbestemd om samen te blijven in onzichtbare vorm van een energie. Als iemand springt vanuit de overtuiging dat dat de enige weg is om later alsnog weer in aardse vorm terug te keren, dan moet daar toch zeker een kern van waarheid achter schuil gaan.
 
 Het blijkt uit alles dat ze, zoals ze ook herhaaldelijk blijft aangeven en uitleggen, dat ze er, een aantal dagen voor haar sprong, in was geslaagd om haar ziekte volledig te overwinnen. Dit blijkt wel uit het verloop van de vele gesprekken tussen 27- en 31 december 2009, de knallende ruzie met haar ex (zonder schuldgevoelens daarna), de diepe rust, de positieve ontroering vanuit die gesprekken en de algehele stabiliteit die overduidelijk hoorbaar was gedurende al die gesprekken, waarbij ze ook al die tijd ook ongelofelijk sterk in het hier en nu leefde. Een wereld van verschil met eerst, en zo had ik haar nog niet eerder gekend sinds oktober vorig jaar. Dat ze vlak voor haar sprong, tijdens het laatste gesprekje depressieve verschijnselen had is (zie eerdere verhalen afgelopen weblogs) meer dan begrijpelijk; enerzijds de overtuiging van de noodzaak van de sprong in relatie tot een latere terugkeer in aardse verschijningsvorm (wat ook verband hield met de veel te lange en beklemmende opnameduur binnen de geloten ggz kliniek, die ze meer dan zat was), gecombineerd met het besef dat dat voor velen heel veel pijn zou gaan doen…. Ja, dat begrijp ik maar al te goed…
 
Dit bovenstaande doet mij ook weer even denken aan iets waarover ik nog niet eerder heb geschreven, namelijk het bijzondere contact langs telepatische weg met elkaar van vóór haar sprong, maar ook….in de periode dat ze in het ziekenhuis heeft gelegen. Dat ze in die ziekenhuisperiode voortdurend in de diepe slaaptoestand zou hebben verkeerd is iets wat ze al geruime tijd geleden langs telepatische weg had ontkend. Ze liet toen aan alles merken dat ze juist dolgraag verder wilde leven, hoe positief ze ook gedurende de ziekenhuisperiode was aangaande zowel haar eigen als onze toekomst samen (uiteindelijk). Al kon ik, zeker toen, dat enthousiasme nog niet echt, dat wil zeggen, volledig plaatsen, bevatten. Nu vallen voor mij, kwa inzichten, ook deze puzzelstukjes allemaal volledig in elkaar… Het was zelfs zo dat, hoewel het me veel te ver gaat om in dezen in details te treden, dat haar verlangen en optimisme om later weer samen te komen, ook tijdens die ziekenhuisopname ongelofelijk sterk was. Dit kwam bijvoorbeeld ook tot uitdrukking op fysiek voelbaar niveau, op tal van manieren, zo ook in een lange tijd voor mij onverklaarbaar gevoel van optimisme aangaande zowel haar eigen als onze toekomst samen. Die positiviteit was van háár afkomstig, door ook op mij, langere tijd (gedurende de hele januarimaand, tot deze energie begin februari steeds zwakker werd en uiteindelijk volledig was verdwenen), reiki op afstand te geven. Gedurende de nachtelijke uurtjes gebeurden er bovendien ook bij mij, volledig automatisch, zonder dat ik daar zelf bewust enige invloed op had, allerlei hele rustgevende, maar ook prettige dingen, die te ver gaan om hier uiteen te zetten. Zo maakten bijvoorbeeld ook mijn benen en armen geheel spontaan en volledig automatisch, langzame, maar tegelijkertijd ook uitermate rustgevende spontane bewegingen, waar ik heel rustig van werd, en waarbij ik dacht: "Dit is pure  magiek". Ook gedurende die nachtelijke uurtjes zo nu en dan een heldere vorm van telepathie, waarbij ze ook zeer regelmatig de boodschap doorgaf: "We zullen heus later weer samenkomen Boudewijn". Achteraf gezien, ze wist toen al dat ze, in aardse termen gesproken, zou overlijden. In de eerste helft van februari werd die positieve energie heel snel minder, waardoor ik me steeds onrustiger ging voelen.
 
Het is natuurlijk wel zo dat ik er nog altijd zo mijn redenen voor heb om aan dit bovenstaande verhaal, over deze paranormale ervaringen, beslist geen al te grote bekendheid te willen geven in de richting van een goedbedoelende, maar in dezen volstrekt onwetende hulpverlener. Ik heb ook in dit kader immers al zoveel onbegrip, narigheid en verkeerde diagnoses op m’n bord gepresenteerd gekregen, en daar pas ik voor, in deze fase van mijn leven. Angstig hiervoor in het heden? Nee, want mocht het in deze periode wel bekend raken, en vervolgens leiden tot een voorstel voor  nog meer medicatie, dan kunnen ze daar lang op wachten hoor. Dat zal dan namelijk niét gebeuren. Dat zovelen zich in de reguliere hulpverlening zich nog maar al te vaak blindstaren op de theorie alleen, dat is hun probleem!!
 
Maar nu wordt het hoog tijd om dit verhaal te gaan afsluiten. Toch wel even goed denk ik om e.e.a. geschreven te hebben.
 
Hartelijke groeten,
Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: