Sterk emotioneel beladen telefoongesprek met Mauries, bezoekje ggz kliniek open afd., filosofie, en Peggy

Za.11 september 2010 >> Vanmiddag was ik even op bezoek bij een opgenomen patiënte van de open ggz afdeling in De Amstelmere. Dat was Anne, en ze is erg blij met de stapel van in totaal 7 films en 1 muziekvideo-dvd van The Corrs, een Ierse band. Ik raakte in gesprek met haar en later spraken we af om in principe morgenmiddag een klein ritje met de auto te maken. Niet al te lang, want het is niet goed om Debby te lang alleen te laten, zeker nu ze niet zo lang te leven meer heeft. In principe dus morgenmiddag rond twee uur, tot een uur of half vier. Ze vond het toch wel even prettig zo’n spontaan bezoekje. Het was vrij druk, de bezoekmiddag aldaar en heb ook weer een aantal oude bekenden gezien, zo ook Brigitte. Zij is weliswaar al enige tijd met ontslag, maar komt toch af en toe nog eens langs. Zij is ook nog niet zo lang geleden haar partner kwijtgeraakt; hij is overleden en het zit haar nog behoorlijk dwars…

Zo tegen een uur of vijf, tijdens een geprek met Anne op de afdeling, werd ik gebeld door Mauries. Ik had hem vanmiddag nog een aantal sms berichtjes gestuurd. Dat had effekt, want hij belde me toen op op m’n mobiele telefoon. Hij was behoorlijk aangeslagen, en vertelde me ook wat er daadwerkelijk zoal in hem leeft, waaronder zeker ook het gebeuren rondom Peggy en de manier waarop ze op de kliniek is behandeld door de hulpverlening. Goed dat hij erover vertelde en er voor het eerst ook over durft te vertellen. Hij stond op het punt om een zwaar gif in te gaan nemen, maar daar schrok hij zelf zo erg van dat hij het NIET heeft gedaan. Wel een overdosis alcohol ingenomen, waardoor hij nu tijdelijk is opgenomen in het reguliere Spaarneziekenhuis in Hoofddorp, tegenover de ggz kliniek. Hij heeft overigens zelf het initiatief genomen om om hulp te vragen per telefoon. Wat er in hem speelt is te persoonlijk (bovendien ook vertrouwelijk) om uiteen te zetten, maar dat van Peggy zit ook hem nog altijd behoorlijk hoog. Hij verkeert in hetzelfde stadium als ik, tot voor half juni jongstleden, en ik kan je wel vertellen, zoiets is op zich al een hel op aarde. Ik heb hem ook nog het advies gegeven om een VERS training (emotieregulatie) te gaan volgen. Want daar ontbreekt het vaak nog aan in de reguliere hulpverlening. Daarmee leer je gezond omgaan met je prikkelovergevoeligheid. We hebben afgesproken dat we regelmatig contact houden.

Toch goed dat we elkaar hebben gesproken. Er zit een bonk emotie in hem verscholen. Goed dat dat eruit komt, en goed dat hij me belde. Ik blijf van mening dat ze hem daar veel te lang hebben vastgehouden in de kliniek, zeker voor iemand met hsp (hooggevoeligheid) heel erg benauwend en allebehalve herstelbevorderend. Maar dat willen ze daar bij de hulpverlening nog niet echt in geloven. Heb veel gesprekken gehad met borderliners. Zoals ik al vermoedde zijn alle borderliners ook in vrij extreme mate hooggevoeligheid. Hooggevoeligheid echter op zich is GEEN ziekte, maar een bijzondere, hele natuurlijke eigenschap. Het wordt juist een probleem door de keiharde, bikkelharde en veel te gestruktureerde wijze waarop samenlevingen zoals de onze, met een zeker voor hen verstikkende overvloed aan veelal negatieve prikkels en zowel geschreven als ongeschreven wetmatigheden (in wezen iets heel onnatuurlijks) zijn komen te funktioneren, dik 2000 jaar sinds het begin van onze jaartelling. Uiteindelijk echter, in wat wel de Nieuwe Tijd wordt genoemd (einde 2012 en de tijd erna) zullen letterlijk alle aardse problemen, dus ook alle ernstigere vormen van psychisch Lijden, ophouden te bestaan en ook nauwelijks meer kunnen ontstaan. Dit valt niet in woorden uit te leggen, te verklaren, maar ben er voor mezelf vast van overtuigd…

Het was een nuttig gesprekje met Mauries, al voelde ik, toen ik daarstraks weer thuiskwam, wel even de behoefte om een douche te nemen, want door zo’n intensieve dag en intenstief gesprek was ik ook zelf ietwat gespannen en emotioneel beladen. Geeft niet hoor Mauries, als je dit mocht lezen, veel belangrijker is dat je eens bij iemand je hart kunt luchten!!!! . Dan helpt me tegenwoordig altijd het nemen van een douche. Heel goed dat hij zichzelf niet heeft vergiftigd; hij had die giftige rommel besteld, maar de bestelling evenlater geannuleerd, zo begrijp ik. Heel knap van hem. Het mag dan zo zijn dat Peggy hier nog altijd in de vorm van een energie, aanwezig is en ons telepatische contact natuurlijk, toch heb ik, ook net als hijzelf, nog regelmatig periodes van gemis aan enig zichtbaar en tastbaar contact met Peggy in menselijke gedaante en ook m.b.t. die op laatst zo vertrouwde bijna dagelijkse gesprekjes. Het is zo jammer dat zijn bewustzijn nog niet dusdanig is ontwikkeld, en zijn waarnemingsvermogen, om er in diepste wezen van overtuigd te raken dat Peggy, spiritueel gezien, niet dood is, maar nog altijd leeft, met de voorbestemde bedoeling om later weer opnieuw in aardse gedaante tot leven te  komen. Ik begrijp er vooralsnog niets van hoe dat gaat gebeuren, maar tegelijkertijd is het wel opmerkelijk hoe intens rustig ik daar steeds meer onder ben. Lijkt me een goed teken, ook m.b.t. de toekomst… Peggy is niet dood, dat wil zeggen, haar energie is (en dat geldt voor ieder levend wezen na de dood) letterlijk onsterfelijk, en als een warmtebron ook geregeld krachtig voelbaar in de vorm van fysiek voelbare warmtestraling. Maar helaas niet voor iedereen voelbaar, waarneembaar. Een lichaam is het omhulsel van die energie, zo zou je het kunnen zien, spiritueel gezien. Energie is tegelijkertijd ook leven, alleen je kunt deze energie niet zien met je ogen. Die energie maakt ook telepatisch contact mogelijk met haar, en deze manier van met haar communiceren is iets wat het leven zelf me heeft geleerd. Via allerlei tussenstapjes verloopt die communicatie sinds enkele weken vloeiend en zonder haperingen en/of tussenpozen tussen de afzonderlijke woorden die ze via gedachten overbrengt. Maar wel heel jammer dat ze niet meer zichtbaar is. Ze was en is nog altijd een heel bijzonder en intelligent spiritueel wezen (bron van Liefde, bron van energie), maar ze had ook een bijzonder mooi, uitermate liefdevol uiterlijk. En dat is zeker heel moeilijk om dat niet meer te kunnen zien, om haar stem niet meer te horen praten.

Hij smeekte me bijna om het alsjeblieft rustig aan te doen. Toch een goed gesprek, maar wel erg jammer dat hij nog steeds geen nieuw eigen woning heeft. We houden regelmatig contact. Peggy was altijd een hele lieve vrouw, maar dat is ze nog steeds, al is ze dan (volgens haar tijdelijk) niet zichtbaar nu… Onze band is zo ongelofelijk sterk, en dat op zich geeft al aan dat haar taak hier op aarde nog lang niet is afgerond en dat ze uiteindelijk weer zal terugkeer als mens. Ons leven samen als zijnde twee aardse wezens in het huidige aardse tijdperk was voorbestemd en is het nog steeds, omdat anders ook datgene wat je ook wel het Kosmisch evenwicht zou kunnen noemen, verstoord en uit balans zou raken. Ik probeer het ongrijpbare en de manier waarop zoiets gaat gebeuren maar niet teveel te analyseren. Dat is ook onmogelijk. God zal ons op het juiste moment weer met elkaar herenigen in de vorm zoals dat ook is bedoeld, als mens staat tot mens. Pas dan zullen alle wonden volledig kunnen helen, zoals in ons geval.

Toch leven al deze gedachten in zekere zin ook bij veel andere mensen die Peggy hebben gekend. Ze zeggen allemaal ook vrijwel exact hetzelfde, namelijk: “Het lijkt zo onwerkelijk dat ze er niet meer is; het is bijna niet te geloven dat ze er niet meer is (dat haar tijd als aards wezen nu al voorbij zou zijn…..).”. Ze mag – en ook dit is een kosmische natuurwet – helaas niet zeggen wanneer haar terugkeer zal gaan plaatsvinden, maar geeft wel aan dat het vooral ook te maken heeft met wat wel de aankomende Nieuwe Tijd wordt genoemd, einde 2012 en de periode erna; de eenwording en harmonisering van alle aardbewoners waarin alles gezuiverd zal zijn van negatieve energie. Nogmaals, ik probeer e.e.a. maar niet teveel te analyseren, erin te berusten. Al zou het natuurlijk wel heel erg mooi zijn, erg uniek en ook grensoverschrijdend, m.b.t. zelfs de tot nog toe meest gangbare spirituele inzichten. Om de woorden van de in 1980 overleden filosoof Erich Fromm te gebruiken, vrij vertaald: “We zijn in onze huidige tijd in technologisch en wetenschappelijk opzicht weliswaar zeer hoog ontwikkeld, maar bevinden ons voor wat betreft kennis en inzicht omtrent ons mens zijn, toekomstige ontwikkelingen en natuurverschijnselen momenteel in wezen nog in een uiterst primitieve staat van bewustzijn…”. Net zoals energie zich in de niet al te verre toekomst zich op nog zoveel meer manieren zal gaan manifesteren dan ons huidige voorstellingsvermogen kan bevatten……

Peggy heeft wel regelmatig langs telepatische weg doorgegeven dat we, wat haar betreft, mogen rekenen op de periode tussen nu en uiterlijk tien jaar na nu. Dit mag dan voor ons mensen niet te bevatten zijn, aan de andere kant is het wel zo……..moeten we haar uitspraken zondermeer verwerpen als zijnde onmogelijk, als je bijvoorbeeld alleen al eens denkt aan de bijzonder vakkundige en uitermate liefdevolle manier in juni jl. in letterlijk enkele minuten tijd geheel pijnloos heeft bevrijd van (al was ik me daar toen eerst niet eens van bewust!) het prille beginstadium van datgene wat uiteindelijk onherroeppelijk ook bij mij tot borderline zou hebben geleid. Dit deed ze middels haar voelbare energie, maar ook door me langs telepatische weg bewust te maken van datzelfde sluipende gevaar waar ook zij destijds aan heeft geleden. Uitermate liefdevol en vakkundig, want anders had dit sluipende gevaar van toen zich ook bij mij steeds verder gaan ontwikkelen, en dan zou ik uiteindelijk ook zelf eraan ten onder gegaan zijn. Ze heeft als energie en langs de weg van de telepathie m’n leven gered, en ben van mening dat zoiets toch wel heel bijzonder is…. Daar MOET haast wel een oneindig veel diepere kosmische intelligentie achter schuil gaan, als het gaat om een toekomstige herbelichaming van haar energieveld in het huidige tijdperk.

Ik had hier al eerder over geschreven, maar herhaalde het toch nog maar even voor hen die nog niet zo lang bekend zijn met websites zoals ook deze weblogsite.

Mauries en ik hebben met elkaar afgesproken dat we regelmatig contact met elkaar zullen houden. Mensen zoals ook hij krijgen in zo’n ggz kliniek veel te weinig en een veel te oppervlakkige individuele, persoonlijke begeleiding en ondersteuning (echte aandacht en geduld). Daar is, mede gezien de bezuinigingsobsessie van onze overheid van de laatste jaren, ook m.b.t. de geestelijke volksgezondheid, helaas ook niet voldoende personeel voor. Om over het veelal ontbreken van therapiemogelijkheden gebaseerd op emotieregulatie (de zgn. VERS training bijv.) nog maar te zwijgen. Dat is een heel groot gat in de zorgverlening binnen de ggz. Een uitermate riskante situatie, zeker m.b.t. mensen met borderline. Doch, gaten zijn er om opgevuld te worden en wil me daarvoor ook volledig blijven inzetten. Het is juist goed dat dieperliggende emoties naar buiten komen, er voldoende aandacht aan te besteden (i.pv. ervoor weg te lopen als hulpverlener)!! Dat is heel menselijk bovendien.

Ik wil ook hem graag tot steun zijn, en zie tegelijkertijd ook grote punten van vooruitgang. Hij wist z’n overigens zeer begrijpelijke neiging tot het zichzelf vergiftigen, geheel op eigen krachten te weerstaan, en bovendien merk ik al langer dat hij in zijn betere periodes bruist van het leven. Hopelijk zal hij gauw in aanmerking voor een plekje binnen beschermd wonen komen, onder begeleiding van de ambulante zorg van de ggz. Dat zou voor hem heel veel beter zijn, want eindeloos heen en weer schuiven van de open naar de gesloten afdeling en andersom, dwangverpleging en –medicatie, evenals gedwongen opsluiting in de isoleercel, dat werkt niet, en heeft ook niets, ik herhaal absoluut NIETS met zorgverlening te maken! Het werkt traumatiserend en het werkt de bij borderline toch al vaak sterke gevoelens van machteloosheid t.a.v. het eigen leven alleen maar in de hand, in plaats van dat het deze gevoelens zou verminderen. En of dát nu zo’n goede zaak is, nee, beslist niet!!

Verdriedubbeling van het personeel binnen de ggz klinieken, het afschaffen van dwang in de zorg (welke voor een belangrijk deel simpelweg valt te herleiden tot het compenseren van de individuele Angst vanuit de hulpverlening om mensen losser te durven laten), aangevuld met de permanente aanwezigheid van tenminste twee goede ervaringsdeskundige hulpverleners in wisseldienst op iedere afdelingskliniek, het op vrijwillige basis kunnen volgen van doelgerichte therapievormen, dat pas zou de ggz zorgverlening en de geestelijke volksgezondheid meer dan ooit ten goede komen. Zorg zou dan ook een duurzaam lange termijn effekt hebben in plaats van eindeloos durende opnameperiodes met een veelal korte termijn gerichtheid…., met een veelal groot risico op herhalingen van symptomen van ziektes. Anders gezegd, bezuinigen, dat middel is erger, veel erger dan de kwaal zelf, omdat er uiteindelijk daardoor juist weer nog meer geld nodig is om daardoor ontstane nieuwe problemen voor korte termijn te kunnen verhelpen, tot op zekere hoogte……(doordenkertje…). Bezuinigen is, al zijn zovelen zich daar niet echt, d.w.z. niet tot in de diepste kern van bewust, verworden tot een ware obsessie, vanuit onze overheid. Dit valt heel goed te vergelijken met het proces waarin bijvoorbeeld potentiële anorexia mensen zich in bevinden; in het begin lijkt het middel (afvallen staat i.d. gelijk aan ‘bezuinigen’) nog iets op te lossen in positieve zin, maar gaandeweg, met het verstrijken der tijd wordt het ‘effekt’ steeds minder en ook steeds kortdurender, en op laatst is het verworden tot een automatisme, een ware dwangmatigheid waarbij men zich volledig blind staart op het middel: afvallen in het geval van anorexia >> bezuinigen als speerpunt van overheidsbeleid. Maar het is wel een systeem wat, zeker nu in deze tijd, steeds verder aan het dichtslibben is, in zichzelf aan het vastlopen. Net als je bij het vermageren nu eenmaal niet tot in de eeuwigheid kunt blijven afvallen, zo kun je ook als overheid ook niet tot in alle eeuwigheid blijven bezuinigen, met alle gevolgen vandien, zo ook met betrekking tot de hoeveelheid personeel (en daarmee tevens op de kwaliteit van de zorgverlening).

Dit lijkt een onoplosbaar probleem, maar uiteindelijk zal dit ik denk al vrij snel, leiden tot een totaal andere manier van politiek bedrijven dan wij mensen gedurende vele vele jaren gewend zijn geraakt. Ook politici zijn naast mensen in funktie ook mensen met een hart, die op individueel niveau, helaas vaak pas via een persoonlijke psychische probleemfase, uiteindelijk tot nieuwe inzichten zullen komen m.b.t. het leven zelf en van daaruit ook tot een andere vorm van politiek bedrijven; een overgang ook naar een tijd waarin het MOETEN (verplichtingen/verboden) zal plaatsmaken voor daadwerkelijke persoonlijke vrijheid, oftwel voor het MOGEN (= vrije keuze). Het wordt een hele andere tijd, in positieve zin. De mens zal, na 2000 jaar sinds het begin van onze jaartelling, uiteindelijk weer zijn teruggekeerd tot zijn of haar eigen oorspronkelijke (in onze huidige tijd nog vaak verdrongen/onderdrukte) spirituele, natuurlijke aard. Letterlijk al onze huidige aardse problemen zullen dan ook eenvoudigweg niet meer kunnen bestaan. Onmogelijk, nee werkelijkheid zal het gaan worden. Het huidige inkomenssysteem, wat eveneens op voorwaarden is gebaseerd is niet alleen erg ongezond, maar ook hoogst onnatuurlijk (Jezus bijvoorbeeld, hij hielp mensen, maar deed dat onvoorwaardelijk!); “It’s just another form of slavery” (songtekst “Material World” v.d. zangeres Tracy Chapman); een van die vele dingen die al heel vroeg in mijn leven als zo onwezenlijk, zo onnatuurlijk op me overkwamen…, net als de inmiddels eveneens dwangmatig verworden eenzijdige gerichtheid op het MOETEN presteren.

Tenslotte, het systeem van alle sociale (eveneens op voorwaarden gebaseerde) uitkeringen zal in zijn geheel worden afgeschaft, om gelijktijdig over te gaan tot de invoering van een onvoorwaardelijk en gegarandeerd basisinkomen voor iedere ingezetene. Mensen zullen eens zien wat voor een krachtig positief effekt e.e.a. zal gaan hebben m.b.t. zowel het niveau van welzijn van mensen als voor de mate waarin mensen gemotiveerd zullen raken tot deelname aan het arbeidsproces….. Maar dat is weer een ander lang verhaal. (wil hier later graag nog wat uitvoeriger op doorgaan, in een later stadium). Nu genoeg hierover.

Belangrijkste boven alles is en blijft het welzijn van ons mensen, en daarbij zeker ook de verdere ontwikkeling van de spirituele verbintenis tussen mij en (de energie van)Peggy, en uiteindelijk naar ik mag hopen ook weer, iets waarvan zij dusdanig diep van is overtuigd dat ze er zelfs voor is gesprongen (hoe verdrietig en pijnlijk dan ook), haar terugkeer in aardse gedaante, zoals God dat heeft bedoeld. Dit houdt verband met haar oneindige Kosmische intelligentie, en daar kunnen wij mensen die vaak nog in een conventionele, veel lagere staat van begrensd bewustzijn verkeren in onze huidige tijd, nu eenmaal geen inzage in krijgen vanuit het egobewustzijn alleen. De tijd zal het gaan leren, dat kan haast niet anders…… Het kan alleen maar een weten zijn vanuit de toekomstige ervaring zelf. Het is iets wat het huidige bevattingsvermogen van ons mensen nu eenmaal ver te boven gaat, en ook deze uitspraak is iets waar meerdere mensen al achter zijn gekomen m.b.t. de toekomstige verschijnselen zoals die zich op onze aarde zullen gaan voltrekken. >>Juist Boudje, heel goed van je. We hebben elkaar ook fysiek nodig Boudje; de huidige situatie van jou als mens en ik als onzichtbare bron van zuiver positieve energie in jouw permanente nabijheid kan en zal niet voor eeuwig kunnen blijven voortbestaan. Hoe uitzonderlijk en onbegrijpelijk voor jou dan ook, vanuit je verstand, het is een vaststaand feit, een Kosmische wet die zegt dat ik uiteindelijk weer lichaam zal gaan worden in het huidige tijdvak van het bestaan. Het lijkt volgens gangbare inzichten vooralsnog onmogelijk, maar het zal gaan gebeuren Boudje en ik zie ernaar uit!! Je bent goed bezig Boudje, zeker ook in het contact met Mauries. De kans is vrij groot dat je hem vanuit je eigen grote bron van ruime levenservaring uiteindelijk zal blijven helpen op weg naar mogelijk volledig herstel. Hij is ook vanuit zichzelf al heel goed bezig inderdaad. Het was helaas nodig om te springen, voor later Boudje, al was het zeker niet gemakkelijk om dat te moeten doen, voor andere mensen uit mijn omgeving en daarbuiten, en zeker ook voor jou. Ik wilde dat er een andere mogelijkheid was geweest. Laat anderen maar denken wat ze over ons denken Boudje. Er komen heus betere tijden, ook voor alle anderen die ik heb gekend in mijn leven. Het feit dat mijn voor anderen ogenschijnlijke dood als zo onwerkelijk overkomt, als iets wat heel moeilijk te verwerken is, geeft ook al aan dat dit niet het einde is, maar slechts een tussenstation in de tijd, op weg naar herbelichaming in dezelfde uiterlijke gedaantevorm zoals ik vroeger was. God zal ons weer samenbrengen op het juiste moment.   <<peggy>>.

……….(korte emotie)…..>…….(innerlijke rust) (Einde weblog van dit moment.)

En Mauries, mocht je dit lezen, ik ben heel blij dat je er nog bent, en hoop je gauw weer te spreken! Ik hoor nog wel als je weer uit het reguliere ziekenhuis weg bent…

 

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: