Verjaardag van mijn vader op 21 september, hulp aan Mauries (gesl.afd.Hoofddorp), contact met Peggy en meer……

Za.18 september 2010 >> Eindelijk weer even in de gelegenheid om een kort berichtje te schrijven op mijn weblog. De afgelopen periode was een betrekkelijk rustige en stabiele periode, maar soms weleens iets té aktief. Een aantal dagen geleden heb ik mezelf eens een kado gegeven, in de vorm van een softwarepakket om vrij gemakkelijk oudere VHS videocassettebanden op DVD te kunnen overzetten. Ik heb inmiddels één DVD gereed gekregen, met daarop zes afleveringen van de serie Krasse Knarren uit het televisieseizoen 1993-1994, van het satirische duo Kees van Kooten en Wim de Bie. Ondanks de ouderdom van de videobanden is het toch nog gelukt om een DVD vol te krijgen, met een totale speelduur van 2 uur en 45 minuten. Echter, de videorecorder zelf is destijds erg veel gebruikt, en dat valt ook duidelijk te merken aan de weergavekwaliteit van de meeste videobanden uit mijn archief. Gelukkig heb ik mijn ouders bereid gevonden om hun VHS videorecorder, die ze al lange tijd niet meer gebruiken, aan mij uit te lenen, in de hoop daarmee videobanden die met mijn eigen recorder niet goed meer te zien zijn, in een betere kwaliteit te kunnen afspelen en dus ook overzetten op DVD. Het samenstellen van een dvd met video-opnames kost alles bij elkaar ongeveer zes uur, maar de kwaliteit van het softwarepakket waarvan ik gebruik maak hiervoor is, ondanks de lage prijs, erg goed te noemen.

Ja, mijn vader is aanstaande dinsdag, de 21ste september, jarig. Hij wordt dan alweer 79 jaar. Mijn moeder en ik hebben samen een leuk kado voor hem gekocht, en dat is een eenvoudig te bedienen DVD speler om op de televisie te kunnen aansluiten. Het is opvallend hoeveel goedkoper deze apparaten in de loop der jaren zijn geworden, zeker in verhouding tot de kwaliteit van de apparatuur. De aanschaf van een Blue Ray speler is aanzienlijk duurder, maar die betere beeldkwaliteit met een hogere definitie heeft bovendien alleen maar zin als je een platte breedbeeld TFT televisie gebruikt die geschikt is voor HD weergave, en deze hebben mijn ouders nog niet. Bovendien, de films die zijn uitgebracht op Blue Ray schijfjes zijn vooralsnog belachelijk duur, om nog maar te zwijgen over de prijzen van lege BR-schijfjes om zelf te branden. Voor dit laatste zou ik dan ook een Blue Ray brander in een van mijn computers moeten installeren, en deze zijn eveneens behoorlijk duur in aanschaf, ongeveer 200 euro voor een goede brander. En dat is me nu net iets te kostbaar, en heb bovendien nog maar net drie jaar geleden een homecinema set in huis, geschikt voor gebruik van cd’s en dvd schijfjes. De kwaliteit van een standaard film op dvd is eveneens heel acceptabel en ruimschoots goed genoeg voor mij. Voor een paar tientjes heb je al een goede dvd brander voor in de computer, als deze ooit aan vervanging toe is tenminste….

Met Mauries, een goede vriend die nog altijd in een ggz kliniek is opgenomen, schijnt het momenteel ook niet zo goed te gaan. Een aantal dagen geleden ontving ik van hem een sms berichtje, met het bericht dat hij weer op de gesloten afdeling in Hoofddorp is opgenomen. Hij zou me de dag na het sms berichtje nog terugbellen, maar heb tot nog toe niks meer van hem gehoord. Net zoals met andere borderliners, weten ze ook niet echt daar hoe op een goede en betere manier met hem om te gaan. Hij wordt maar heen en weer geschoven van de gesloten naar de open afdeling en andersom, en doelgerichte therapie, bijvoorbeeld in de vorm van emotieregulatie-therapie, is iets waar ze daar denk ik nog nooit van hebben gehoord. Daar is jammer genoeg ook niet genoeg personeel voor; een indirekt gevolg van de bezuinigingswoede vanuit onze overheid door de jaren heen. Mensen na een suicidepoging weer opsluiten op een gesloten afdeling, dwangmedicatie, de isoleercel is dan – al wordt dit vaak hardnekkig ontkend – een goedkope “oplossing”. En dat heen en weer schuiven van de open naar de gesloten afdeling en andersom is voor de persoon (in dit geval dus Mauries) ook behoorlijk zwaar. Het lost bovendien ook niks op. Personeelsgebrek, gebrek aan inzicht, bezuinigingen vanuit onze overheid, allemaal faktoren die de oorzaak zijn van inhumaan beleid binnen de ggz instellingen. Ik denk dat ik morgen (zondag) maar eens zelf ga proberen of ik Mauries via zijn mobiele telefoon aan de lijn kan krijgen.

Toen hij vorige week een zwaar giftig middel ergens had besteld, maar toen zelf zo hiervan was geschrokken dat hij uiteindelijk zélf het initiatief had genomen om de gedane bestelling te annuleren vind ik nog steeds erg knap van hem, net als het feit dat hij zelf, op eigen initiatief, via zijn mobiele telefoon om hulp had gevraagd. Toch wel een vreemd beleid daar in de kliniek, want dit zijn juist van die signalen waar je iemand juist NIET voor zou behoren te straffen, door terugplaatsing op de gesloten afdeling. De hooggevoeligheid (HSP) die vrijwel altijd ten grondslag ligt met betrekking tot het ontstaan van Borderline, wordt ook binnen deze ggz instelling niet echt (h)erkend, niet gezien als een onderliggende faktor, waarbij een doelgerichte therapie voor mogelijk is.

De ernst van de situatie van Borderliners wordt nog altijd veel te sterk onderschat door de hulpverlening, zoals me vorige week ook duidelijk werd tijdens een telefoongesprek met een dienstdoende verpleegkundige op de gesloten afdeling, in de hoop tevens Mauries te kunnen helpen. Toen ik de ernst van zijn situatie, n.a.v. mijn geschokte reaktie op de negatieve groei in verband met zijn steeds zwaardere zelfmoordpogingen, probeerde duidelijk te maken, was het antwoord van de verpleegkundige: “Ach, trek het je niet zo aan….”. Dat teveel relativeren van veel mensen in het reguliere hulpverleningscircuit, en het ontbreken van de mogelijkheid voor het op vrijwillige basis volgen van doelgerichte therapie-vormen in de kliniek, is géén goed zaak. Maar ook een andere opgenomen patiënt, hier op de open afdeling in Amstelveen, stelt zich nogal defensief op ten opzichte van de situatie van Mauries, door te beweren dat hij die negatieve groei geheel aan zichzelf te wijten heeft, dat hij daarvoor zelf zou kiezen. Nee, deze negatieve groei is iets waarvan de oorzaken, zoals al eerder omschreven, geheel buiten Mauries zelf liggen; met name het gebrek aan diepte-inzicht vanuit de hulpverlening, het ontbreken van de juiste therapie en het feit dat hij onder rechterlijke machtiging staat zijn allemaal externe faktoren die deze negatieve groei juist in de hand werken!

Vorige week heb ik Mauries ook zelf gëinformeerd over de mogelijkheid van het volgen van een goede therapie, waarmee hoogsensitieve mensen op een gezonde manier met hun emotionele overgevoeligheid kunnen leren omgaan, en over de mogelijkheid om hem per post hiervan wat informatie op te sturen (belangrijke kopieën uit een werkboek voor mensen met HSP). Een naar ik hoop inzicht-verruimend briefje aan de hulpverlening hieromtrent ben ik aan het voorbereiden in het klad. Het is echter wel iets waar ik niet te lang meer mee wil wachten, en wat ook prioriteit heeft ten opzichte van alle andere bezigheden.

Ik probeer daarnaast wel weer voldoende periodes van rust en bezinning te hanteren, en weer veel meer ruimte voor telepathie met Peggy. Ze wil me nog het een en ander duidelijk maken, en wil daar ook veel tijd voor inruimen op de dag. Het contact is nog altijd zeer liefdevol en buitengewoon verhelderend, leerzaam in vele opzichten. Andere belangrijke taak voor ons samen is het zo helder mogelijk proberen op schrift te zetten, onze gesprekken langs telepathische weg. En om een deel daarvan op de website te plaatsen. Ze heeft me ook geadviseerd om zo mogelijk nog dit lopende jaar weer eens contact op te nemen met haar ouders, voor een praatje. Dat lijkt me een uitstekend idee om het contact met hun na een langdurige golf van zeer diepe emoties, zo mogelijk, weer te aktiveren. Daarmee bedoelt ze ook haar broer, en ben wat dit betreft enige tijd geleden de naam Gaby ergens tegengekomen. Al weet ik niet of ik hem ooit eens eerder heb gezien, heb ontmoet, in Hoofddorp misschien?? Maar goed, ik ga dit verhaaltje nu weer afsluiten. Ik hoop dat ze het prettig vinden dat ik na zoveel tijd weer contact met hun ga opnemen. Dat zal zeker nog dit jaar gaan gebeuren in ieder geval….

Tot de volgende keer.

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: