Hevige rugklachten, rustig en positief, maar wel licht instabiel dagje…

14 oktober 2010 >> Vandaagn niet zo aktief geweest. Dat kwam dan vooral gezien het feit dat ik al sinds gisteren bijna letterlijk krom loop van de pijn in mijn rug. Jarenlang daar geen last meer van gehad, maar nu weer ineens. Geen pretje, maar probeer wel in beweging te blijven. Ik ben wel nog even langs de kapper geweest, want dat was wel even hard nodig. Voor 12 euro en 50 cent weer geknipt en goed ook. Veel goedkoper dan de kapper waar ik vroeger kwam.

Toen weer naar huis gegaan en met enige moeite vanwege de pijn, nog een wandeling gemaakt met Debby, daarna begonnen aan het avondeten, zelfgemaakte boerenkool- stamppot met worst. Ik mag, nu ik deze mail schrijf, na tien uur in de avond, niks meer eten of drinken, aangezien ik morgenochtend vroeg nuchter moet zijn op het artsenlab, voor onderzoek. Wel heel vroeg op, rond zeven uur, en dat ben ik lang niet meer gewend. Ik ga ook zodirekt, na dit schrijven, slapen, want anders red ik het morgen niet. Mocht ik nu onverhoopt zo’n pijn hebben morgenochtend dat het niet lukt om zo vroeg op pad te gaan, dan zie ik dat dan wel weer.

Heel veel jaren geleden is er bij mij een kleine afwijking in m’n rug gevonden, maar ik heb er nu al bijna twee jaar helemaal geen last meer van gehad, tot voor gisterenochtend dus. Een onschuldige, kleine afwijking weliswaar, maar toch vervelend en zeer vermoeiend na een hele dag… Maar goed, veel rust houden, dat is ook het advies van de arts. Ach, dat gaat ook wel weer over.

Vanavond nog even contact opgenomen per telefoon met mijn oom en tante uit Rotterdam, om mijn oom te feliciteren. Hij is alweer 84 geworden, als ik het goed heb.

En, de boerenkoolstamppot was heerlijk, en van eigen fabrikaat. Mijn emotionele gesteldheid van vandaag was betrekkelijk positief, wel lichtjes instabiel. Evengoed wel een heel verschil in positieve zin, vergeleken met een half jaartje geleden. Vorig jaar, precies een jaar geleden zat ik geregeld buiten, op de binnenplaats van de gesloten afdeling van de ggz kliniek in Hoofddorp. Veel mensen gesproken, met name Peggy natuurlijk. Ik zie alle beelden in gedachten nog voor me, ik zou haast willen zeggen met een bijna digitale nauwkeurigheid. Dat doet soms even wat pijn. Blijkbaar is het zo bepaald dat we op een meer spirituele manier alsnog echt samen gaan komen later.

Maar, nu stop ik ermee. Ben wat moe en ga nu slapen.

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: