Bijzonder positieve dag, belangrijke en duurzame verandering voelbaar (2), bezinning en hoopvollere toekomstverwachtingen…

Vr.15 oktober 2010 > Vandaag de hele dag alle verlichting aan. Het was vanwege het regenachtige weer zo donker in huis dat ik uiteindelijk alle lichten weer heb aangedaan. Het zijn in ieder geval wel allemaal spaarlampen, en dat scheelt aanzienlijk in het verbruik. Wel heel vroeg opgestaan vanochtend. Normaal gesproken zo rond een uur of 9, half tien, vanochtend al om kwart voor zeven, en dat is wel even wennen, en Debby snapte er ook niks van. Dit in verband met het bezoekje aan het artsenlab, om bloed af te nemen. Gelukkig wel vlakbij, nog geen tien minuten met de auto. Ik was er rond kwart voor acht, en moest nog wachten op de mensen van het lab. Er was slechts een persoon voor me, dus gelukkig was het alweer snel gebeurd ook. Meteen maar even wat boodschappen gedaan voor een paar dagen, en toen weer naar huis. Dit alles ging, lichamelijk gezien, nogal moeizaam, want heb nog steeds veel last van de pijn in mijn rug. Wel een beetje minder, maar toch nog hinderlijk, zeker als je naar buiten moet…..

Eenmaal thuisgekomen mezelf getrakteerd op twee zelfbereide ham-kaas tosti’s, en heb Debby toen maar twee kleine koekjes gegeven, want als zij de geur van tosti’s al op meters afstand ruikt, dan wordt ze, bij wijze van spreken, helemaal wild. Daarna voelde ik me een beetje moe worden en heb toen ongeveer een uurtje liggen rusten in de slaapkamer. Ik was daarbij ook innerlijk heel erg rustig, geen angsten, geen negatieve gedachten. Een ware verademing… Echt geslapen heb ik niet, en dat is ook logisch, als je wordt omringd door zo ontzettend veel liefdevolle positieve energie, dan heb je ook minder slaapbehoefte. Bij de meeste mensen geldt een gemiddelde slaapduur van ca. 8 uur per dag, nogal logisch, want de meeste mensen (net als ikzelf overigens, gedurende een lange reeks van jaren) zijn ook min of meer continu bezig met……denken. Denken, denken en nog eens denken, wat verschrikkelijk veel energie kost!! In depressieve periodes van mijn leven maakte ik zelfs nachten van 10 tot 12 uur! In de huidige staat van ‘zijn’, althans, gemiddeld gezien, heb ikzelf al maandenlang aan vijf tot zes uurtjes slaap per dag ruimschoots voldoende…. En dat komt gewoon omdat ik in de betere dagen voor een belangrijk deel, en soms zelfs volledig, in het hier en nu leef, waardoor ik over dergelijke dagen ook heel veel energie overhoud, en daarbij ook in een andere, veel prettigere tijdsdimensie leef. Een goedbedoelende, maar in wezen wat dit soort dingen betreft totaal onwetende, psychiater zou bij het bericht van vijf tot zes uurtjes slaapbehoefte per dag, al gauw erg onrustig worden, omdat in theorie bewezen schijnt te zijn dat acht uur slaap per dag gezond zou zijn. Alles echter wat ook buiten déze denkmatig tot stand gekomen kaders valt, wordt daarbij al gauw gezien als een ‘probleemsituatie’. Begrijpelijk, vanuit hun perspektief bezien, maar ik ervaar het zelf allerminst als een probleem, integendeel zelfs. Vijf tot zes uurtjes slaap per dag is van oudsher, van nature, heel menseigen. Het zijn juist dit en nog zo ongeloooofelijk veel andere kaders die wij mensen in de loop van vele vele  vele jaren zélf vanuit ons eigen egobewuszijn hebben gecreëerd, en waarin we bovendien hebben geleerd dat we daaruit in alle gevallen een zogenaamde toekomstgerichte absolute zekerheid zouden kunnen ontlenen, zouden kunnen creëren. Hoewel weer een lang verhaal apart, zoiets is in wézen, van nature juist heel onnatuurlijk, en een enorme energieverspillende aangeleerde denkwijze, manier van leven; een enorme belasting voor zowel lichaam als geest.

Daarvan word je je echter pas bewust als je gevoelsmatig in staat bent hiervan los te komen, stapje voor stapje. Bovendien dan heb je pas gevoelsmatig in plaats van zuiver theoretisch vergelijkingsmateriaal. Deze kunstmatig gecreëerde kaders zijn bovendien voor een belangrijk deel ook gerelateerd aan grotendeels onbewuste vormen van pure angst, angst om onszelf, en de ander op een veel diepergaand dan algemeen gangbaar niveau te durven loslaten; angst die juist steeds dieper deel is gaan uitmaken van ons leven, juist dóór een inmiddels (vanuit de ervaring zelf beredenerend) welhaast verstikkend web van kaders waaraan wij mensen onszelf en elkaar menen te moeten vasthouden en ook blijven vasthouden…. Zo tegenstrijdig met de natuur zelf als het maar kan….., met alle geestelijke en lichamelijke problemen vandien……, al zal ook dit nog slechts een kwestie van tijd zijn voordat het probleem zichzelf uiteindelijk op wereldniveau zal hebben opgelost. Vanuit de diepte, de ervaring zélf beredenerend, wij mensen hebben ons ego in de loop van vele vele eeuwen tijd juist óverontwikkeld!! Geen wonder dat (angst lijkt iets heel natuurlijks, maar het is juist destruktief, een negatieve vorm van energie, die aldus ook al gauw een eveneens min of meer negatieve uitwerkende reaktie in ons teweeg kan brengen!) het aantal geesteszieke mensen zo hoog is opgelopen in deze tijd…..

Wat dit betreft lopen bepaalde religieuze stromingen die volkomen terecht ook meer uitgaan van beginselen rondom het Oude Testament, al een belangrijk stuk vooruit op het resterende deel van de mensheid van vandaag de dag, op een veel betere toekomst die uiteindelijk in de Nieuwe Tijd IEDEREEN deelachtig zal gaan worden!!! Zij geloven ook op een veel dieper niveau dan algemeen gangbaar, in een werkelijkheid die nog zo oneindig veel verder en dieper gaat dan meer gangbare, zuiver theoretische, lagere, begrensde kaders van bewustzijn. Voor hen is, hierbij met name denkend aan – bijvoorbeeld – paranormale verschijnselen, NIETS ‘gek’, ‘vreemd’, ‘abnormaal’, en ga zo maar door….. Ze staan dus ook veel dichter dan anderen bij hun eigen spirituele aard, spirituele kern… Dit alles begint me dezer dagen juist, gevoelsmatig, en van daaruit ook denkmatig, op een steeds dieper niveau tot me door te dringen als zijnde een veel rijkere manier van leven dan algemeen gangbaar verworden, al mag ik mijzelf vooralsnog dan niet officieel tot een religieuze stroming rekenen. Dat laatste is voor mij ook niet belangrijk, de ervaring zelf echter wel!!!!

Veel mensen in onze huidige tijd zijn al gauw geneigd te denken dat al datgene wat ‘nieuw’ is ook altijd beter is, per definitie. Daarmee ben ik het echter niet (meer) eens, zeker als je alleen al eens kijkt naar de verschillen tussen het Oude- en Nieuwe Testament. Maar goed, genoeg hierover nu….

Vanmiddag, na het uurtje rust, zittende op de rand van m’n bed, wederom dezelfde boodschap die ik al maandenlang steeds weer langs telepatische weg doorgegeven krijg van Peggy, dat het in de toekomst mogelijk zal zijn voor haar om – in het huidige tijdperk van ons menszijn – weer in aardse vorm terug te keren en dat zoiets zou zijn voorbestemd. Het was vanmiddag voor het eerst zover voor mij dat ik daarna niet de minste neiging meer voelde om haar verwachting, ook weer vanuit het ego, te gaan analyseren. Nee, die neiging daartoe was vanmiddag voor het éérst in al die maanden, totaal, dat wil zeggen dus vollédig AFwezig. Niet alleen een diepe rust maakte zich van me meester, ook een spontaan optredende emotie vanuit ontroering. Evenlater voelde ik me bovendien ook veel vrolijker worden, met in velerlei ook andere opzichten, meer, veel meer vertrouwen in de toekomst…. Ja….is het niet mooi???!!! Nee, er is volgens mij wel degelijk meer, veel meer mogelijk tussen hemel en aarde dan ik ooit, en zeker de afgelopen acht maanden sinds februari, heb durven dromen….. Nou ja, vergeet daarbij niet, het proces wat ik zowel gevoelsmatig als denkmatig heb doorgemaakt tussen februari en nu, was dan ook zeer ingrijpend, enorm, maar het had tegelijkertijd ook een onmisbare funktie tot op heden. Het verklaart bijvoorbeeld ook waarom er langere tijd relatief weinig ruimte overbleef om te werken aan het onderhouden en uitbreiden van het sociale leven. Ik krijg diep van binnen toch het gevoel dat ik vooral vandaag ook een flinke sprong kwa niveau van Bewustwording heb ondergaan, en tegelijkertijd ook in de goede richting, minder vatbaar voor een langere terugval in lagere, begrensde regionen van bewustzijn. De tijd zal het leren….

Daarnaast heb ik er nog altijd, en zeker sinds vanmiddag, wel een zeer, zeer diepe, niet in woorden duidelijk te maken, bewondering voor, hoezeer Peggy ook in deze vorm als energie, erin geslaagd is om mij door dit niet altijd even gemakkelijke proces heeft heen te helpen, op een bovendien wel zeer liefdevolle, aandachtige en geduldige manier. Zoiets geeft ook op een dieper niveau dan tot op heden, meer vertrouwen in dingen die ze ‘zegt’, zeker nu de invloed van het voorheen sterk analytische ego, sterk afgenomen lijkt te zijn, zéker sinds vanmiddag. Tegelijkertijd ook veel meer vertrouwen in m’n eigen intuïtie dan tot nog toe gebruikelijk in m’n leven. Diezelfde intuïtie die me al zeer kort na haar aardse overlijden van 12 feb. jl. een aantal dingen probeerden te vertellen: Namelijk, “dit kán niet het einde zijn haar leven, van ons avontuur, er zit meer achter, in de positieve betekenis van het woord…”. Nu, één jaar en zes dagen na onze eerste ontmoeting, als ik alle denkbeeldige lijnen in de breedte en in de diepte over deze hele periode overzie dan kan ik, ook verstandelijk gezien, eigenlijk maar één niet geheel onbelangrijke conlclusie hieruit trekken: “Het is één duidelijk voelbaar en zichtbaar spiritueel proces tot op het heden, maar ook naar de toekomst toe, waarin inderdaad zal blijken dat datgene in dit geval helaas ook nodig was – te weten haar sprong van 31 dec. 2009 – en tegelijkertijd in dit geval ook de enige, Kosmisch voorbestemde (Kosmisch bepaalde) manier om later in de tijdsloop, in de toekomst weer gezond terug te keren in tastbare, aardse vorm.” Hoé dat zal gebeuren is niet interessant, en bovendien ook iets wat voor ons mensen, vanuit het verstand alleen nu eenmaal niet te bevatten valt, behalve dan voor Peggy zélf als energie. Het feit dát zoiets gaat gebeuren in de toekomst, is veel belangrijker dan de vraag hóe zoiets zal gaan gebeuren! In de eerste plaats voor haarzelf, voor ons allebei, maar daarnaast natuurlijk ook zeer in het bijzonder voor haar ouders en verder iedereen met wie ze een goede band heeft gehad. Ik weet nog heel goed dat haar vriendin Mieke mij ooit liet weten dat de afwezigheid van Peggy haar als zo onwezenlijk, onwerkelijk voorkomt….. Het is niet voor niets “zomaar een gedachte” die in haar hoofd opkwam. Het feit dat zij (en mogelijk nog meer goede bekenden en mensen uit haar familiekring die zoiets hebben gedacht…, mijzelf daarbij inbegrepen.) die gedachte had, is niet zomaar iets wat ‘uit de lucht komt vallen’. Wij mensen zijn, zonder het altijd zelf te beseffen, állemaal en overal op aarde, altijd met elkaar verbonden via datgene wat de bekende vroegere psychiater (en ervaringsdeskundige tegelijk) Carl-Güstav Jung destijds heeft omschreven als “het collectieve onbewuste”, waarin niet alleen ervaringen liggen opgeslagen uit ons verleden, maar ook……voor wat betreft ontwikkelingen en gebeurtenissen…..die in de toekomst liggen….. Haar  toekomstige terugkeer in aardse verschijningsvorm heeft naar mijn vaste overtuiging dan ook in het geheel niets te maken met de huidige, meer algemeen gangbare spirituele zienswijze, als zou het te maken hebben met de huidige rëincarnatie-gedachte. Het is, nogmaals, ook niet nodig om na te denken over het “hoe”. Er gaan overal op aarde echter steeds meer geluiden op die verband houden met toekomstige ontwikkelingen die verband houden met energie; “ontwikkelingen die ons huidige bevattings- en voorstellingsvermogen verre te boven zullen gaan”. Energie zou zich in de toekomst op nog zoveel meer manieren kunnen gaan manifesteren dan tot nog toe algemeen gebruikelijk; ook dit heeft immers met evolutie te maken, gericht op de toekomst. (De wereld is lang niet zo onveranderlijk wat dit soort ‘boven’natuurlijke dingen betreft als het lijkt, al is het nu nog zo dat dat ook nog maar al te graag ten stelligste door de reguliere wetenschappers hardnekkig wordt ontkend; dit laatste maatschappelijk aanvaarde ‘geloof’ is echter hun probleem, en een illusie tegelijk…)

Wat dit laatste betreft, energetische veranderingsprocessen…het gebéurt al. Zo zag ik onlangs met eigen ogen een documentaire op het digitale televisiekanaal Spirit 24, die ging over een vrouw die midden in de nacht wakker werd, en een zogenaamd ‘overleden’ oudere man zag zitten aan het voeteneinde van haar bed; geen geestesverschijning, maar een zuiver tastbaar aards lichaam. Ze raakten met elkaar in gesprek, en na afloop van dat gesprek ging de man ook weer keurig netjes weg en deed de deur weer achter zich dicht. Later in die documentaire sprak de nog levende oudere vrouw, die zijn echtgenote was. Ze vertelde dat ze zo blij was haar man weer gezien en gesproken te hebben, en dat de andere vrouw waar hij eerst was langsgeweest hem had verteld (de oudere vrouw was de vorige eigenaresse van het huis waarin de jonge vrouw nu leeft) waar naar toe ze was verhuisd. Het was weliswaar nagespeeld, maar wel degelijk een waargebeurd verhaal……..

En bovendien, even los van het bovenstaande, de enigste persoon waarmee ik, maar dan van mens tot mens, op de open afdeling van de kliniek hier in Amstelveen heb gesproken, over Peggy’s geloof in een terugkeer later, kort na haar overlijden, was wel Leo, een alleraardigste Surinaamse ex-verpleegkundige van de open afdeling destijds. Hij vroeg me, op de avond waarop hij afscheid kwam nemen op de afdeling, of ik nog even bij hem langs kon komen op de verpleegpost. We kwamen over e.e.a. te spreken, niet alleen maar om me hartelijk te bedanken voor alle hulp aan mensen op de afdeling, tijdens m’n opname en erna, maar ook over de terugkeergedachte van Peggy. Zonder dat hij daarop al te ver in ging, toch bleek hij dat helemaal niet zo’n vreemde gedachte te vinden. Bij het afscheid nemen zei hij nog: “Ach, Boudewijn, dat geeft een mens toch juist heel veel hoop (op een goede afloop) ?” Waar ik echter al die maanden (maar eigenlijk in andere situaties al een heel mensenleven tot dan toe) mee worstelde, achteraf gezien, is het analytische ego, wat simpelweg ook astrologisch te verklaren is. Ik bedoel, mijn sterrenbeeld is weliswaar Vissen, en Vissen staat voor de pure, zuivere emotie, maar m’n ascendant daarentegen (de manier waarop je in een aantal opzichten in het leven staat) is Maagd, astrologisch gezien, exact m’n ‘tegenpool’, oftewel zuiver analytisch, en die staat haaks (180 graden tegenover) het teken Vissen.

Dat wist ik al langer, ben er heel goed in geslaagd om dat in een aantal opzichten enigszins bij te stellen, maar toch steeds weer, veel te analytisch. Maar ook in de negatieve kanten zit ook wat dit betreft ook nog een voordeel. Die deels haakse tegenstrijdigheid leidde er weliswaar toe dat m’n leven weliswaar een lange lijdensweg is geweest, dit laatste leidde er (omdat ook in tijd gemeten nu eenmaal alles met alles samenvalt en in verband staat) immers ook toe dat ik in oktober 2009 werd opgenomen op een gesloten afdeling, en daarmee ook kennismaakte met Peggy, enz..enz…enz…. Welnu, ondanks de weg die ze op oudejaarsdag ineens insloeg, niet goed en niet juist kon bevatten, toch begrijp ik nu maar al te goed, bijna tien maanden later, dat, zoals ze al zo vaak heeft aangegeven eerder, in het geheel niets te maken heeft met haar ziektebeeld Borderline, wat zichzelf een aantal dagen voor die beruchte oudejaarsdag, juist volledig had opgelost. Dat bleek uit zoveel dingen (teveel om hier even allemaal uiteen te zetten) dat daar, achteraf gezien, ook bij mij uiteindelijk geen enkele twijfel meer over bestaat. Zo vreemd is dat niet, spontane genezingen. Iets dergelijks is ook mij midden jaren ‘90 overkomen, toen ik letterlijk in een nacht tijd volledig was bevrijd uit en genezen vanuit een vergevorderd anorexia-probleem.

Ook toen ze, in aardse termen gesproken, nog leefde, vertelde ze me zowel door de telefoon als persoonlijk, op de gesloten afdeling zelf, in haar betere periodes geregeld ook dingen die ik toen zelf nog niet eens wist, zelfs na al die jaren van aktieve, maar in wezen nog sterk begrensde, stadia van spirituele bewustwording. En dat is ook logisch, immers, ik heb het al eerder geschreven, Peggy was en is nog steeds een Nieuwetijdskind die heel veel meer weet, dan wij mensen in een veel lager niveau van bewustzijn met ons verstand kunnen bevatten. Er was toen echter nog een wezenlijk aspekt waaraan ik nog niet aan was toegekomen, kwa bewustwording, namelijk processen zoals die zich na de aardse dood voltrekken. Vandaar ook mijn uitermate geschokte reaktie toen ik hoorde van haar overlijden. Gezien (we hadden ook tijdens haar aardse leven al enige vorm van telepatish contact, zoals ze enige tijd daarvoor al letterlijk tegen me zei) een eerdere ingeving langs telepatische weg, die ook overeenkwam met mijn eigen intuïtie, dat er van voorbestemdheid sprake is bij ons, kon ik in eerste instantie ook niet goed begrijpen, de reden van haar sprong, mede gezien (over)duidelijke tekenen van herstel die (zoals ik later ‘hoorde’) ook bleken te kloppen, een aantal dagen voorafgaand aan haar sprong. Echter, in de tussentijd is er, zoals eerder gezegd, wel heel veel in positieve zin kwa bewustzijn in mijzelf veranderd. Alle tot nog toe onopgeloste stukjes van een in wezen levenslange legpuzzel vallen naadloos inelkaar samen…

Vandaag, 15 oktober, is, na precies zeven maanden geleden (15 maart) langs telepatische weg te horen over kosmisch- en al- bewustzijn, de tweede, maar eigenlijk nog een zoveel grotere sprong in toename m.b.t. kosmisch bewustzijn; een bijzondere dag die ik niet gauw zal vergeten….

Maar nu wordt het hoog tijd voor…., ach, ik zie wel….. Morgen is het alweer weekend…

Boudewijn.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: