Jaar geleden bezoekje aan Peggy in Hoofddorp, contrastrijke droomerva-ringen, niet gereageerd op toenaderingspogingen mijn ex-partner en overige bijzonderheden…

Ma.29 november 2010 >> Vandaag is het een jaar geleden dat ik, voor het eerst na mijn overplaatsing van de gesloten ggz afdeling in Hoofddorp naar de open afdeling in Amstelveen, na mijn tevergeefse vluchtpoging naar Hoofddorp eerder die maand, ‘legaal’ op bezoek mocht gaan naar Peggy die nog steeds op de gesloten afdeling in Hoofddorp werd vastgehouden. Het was voor het eerst nadat Peggy en ik begin november 2009, op mijn dag van overplaatsing, (vanwege een overenthousiaste verpleegkundige, op een nogal geforceerde manier tijdens ons samenzijn uitelkaar werden gedreven, aangezien de taxi klaarstond) dat ik haar sindsdien weer heb gezien. Als ik het me goed herinner was het na afloop van een heel prettig samenzijn tussen ons, deze keer dat ze me, al wandelende in de gang richting de uitgang, spontaan bij m’n arm pakte en toen zei: “Je bent de enige die me begrijpt, bij jou voel ik mij tenminste prettig (achteraf gezien natuurlijk vergeleken met haar narcistische partner), jij bent m’n maatje” , waarna ze vervolgens geheel spontaan en vanuit zichzelf naar de verpleegpost liep om te vragen of ze weer even creatief bezig mocht zijn in de creatieve ruimte. Maar het kan ook zijn dat dit laatste gebeurde na afloop van mijn voorlaatste bezoekje aan haar van 17 dec.2009… Hoe dan ook, zo jammer eigenlijk dat die bezoektijd zo snel afgelopen was en dat ik niet in de gelegenheid was om eens vaker op bezoek te gaan, aangezien ik nu eenmaal ook zelf nog opgenomen was…

De afgelopen nacht twee totaal verschillende droomervaringen gehad. In de eerste droom kwam ik een vrouw tegen, en dat was al gelijk mond op mond beademing om het zo maar eens te zeggen. Prachtig, een mooie droom, maar helaas was het al zes uur in de ochtend en de wekker ging, aangezien Debby dan haar ochtendmedicatie nodig heeft. Toen ik een half uurtje later weer in slaap gevallen was, enige tijd later een totaal andere droom, waarin het kwam tussen een nogal heftige woordenwisseling tussen mij en een aantal mensen van de GGZ, wat uiteindelijk ontaardde in een hevige ruzie. Maar gelukkig was het Debby die me bijtijds uit deze nare droomtoestand wekte. Toen ik vanmiddag de supermarkt om de hoek binnen wilde gaan lopen passeerde me een jongere vrouw die sprekend leek op de vrouw van wie ik de afgelopen nacht heb gedroomd. Ik stond heel rustig een blikje fris op te drinken toen ze met haar fiets langs kwam lopen en me nogal uitnodigend zijdelings aankeek met een ietwat stiekeme glimlach over haar gezicht. Ze had weliswaar een bril op, maar toch deed ze me ergens toch heel sterk denken aan een nieuwe medebewoonster die sinds enkele maanden elders hier op de gang is komen wonen. Later ‘hoorde’ ik van Peggy dat deze ervaringen (positieve droomervaring plus ontmoeting voor de supermarkt) niet alleen symbolisch zou staan voor onze toekomst, maar ook op een eerdere, vergelijkbare ervaring voorafgaand aan wat later nog volgt tussen Peggy en mij in het echt, een tussentijdse eveneens hele mooie ervaring, die hoogstwaarschijnlijk nog voor de aankomende jaarwisseling plaats zou gaan vinden, volgens Peggy. Nou ja, we zullen zien…..

Evenlater moest ik daar wel even aan terugdenken, want toen bij de geldautomaat bleek dat deze op dat moment niet minder kon geven dan minimaal 50 euro, en dus veel te veel voor een bezoekje aan de bakker, dacht ik er goed aan te doen om contant geld op te nemen aan de balie van het postagentschap in w.c. Kostverlorenhof. Echter, daar was het zo gigantisch druk, dat ik uiteindelijk maar naar de geldautomaat ben gelopen bij Albert Heijn. Op dat moment ging de telefoon, en het was Inge, de hondentrimster (hondenkapper), om te vragen of de afspraak van woensdag niet kon worden verzet. Toen we voor volgende week maandag hadden afgesproken en evenlater weer ophingen gingen mijn gedachten weer even terug naar een kort berichtje van Peggy, gisterenavond toen ik ging slapen, die me toen al had voorspeld dat ik de volgende dag door iemand gebeld zou worden om een van de afspraken van deze week af te zeggen…. Tja, ik bedoel maar….. Evenlater kreeg ik vervolgens, tijdens een wandeling met Debby buiten,  via diezelfde telepatische weg door:

“Boudje, er zit verandering in de lucht…Wat mag ik je niet zeggen, ook niet wanneer precies, maar de kans is groot dat je nog voor de jaarwisseling iemand zult ontmoeten wat wel eens heel bijzonder voor je zou kunnen zijn. Niet zo bijzonder als wat later nog volgt tussen ons, maar wel iets wat er kwa diepgang heel dicht tegenaan zit… Er wordt aan gewerkt in ieder geval…”

Tenslotte wil ik nog even iets anders kwijt. Eergisteren kreeg ik een mailtje met het bericht dat er een kort berichtje voor mij zou staan op mijn Hyves vriendenpagina op internet. En inderdaad, dat klopte. Ik schrok best wel een beetje in eerste instantie, want het was “Jo”, overduidelijk mijn ex-vrouw die me waarschijnlijk via Hyves had ontdekt. Nou ja, ik laat het bewust maar gaan, en de dag erop kreeg ik nog een berichtje van mijn allerbeste vriend, die bovendien nog bevestigde dat hij had ontdekt dat dat niet een andere “Jo” was dan waarmee ik tien jaar samen was in het verleden, maar dezelfde Jo als die ik vroeger heb gekend. Goed idee om niet op dit berichtje te reageren, en daar heb ik zo mijn redenen voor, zeker als ik terugdenk aan hetgeen Peggy was overkomen!!!!! Daar valt o.a. op onze website genoeg over te lezen…..

Misschien ten onrechte, maar toch, het hierbovenstaande doet me ook eventjes terugdenken aan gisterenavond om vijf minuten voor middernacht, toen ik werd opgeschrikt door een telefoontje onder een geheim nummer. Er viel een korte stilte, hoorde iemand zachtjes ademen en er werd weer opgehangen. Ik doe verder echter bewust niets meer met dit alles. Daarvoor is er teveel gebeurd, niet alleen maar in mijn eigen verdere verleden, maar ook m.b.t. hetgeen ik tijdens mijn laatste bezoekje aan Peggy in Hoofddorp van 27 dec.2009 met Peggy zag gebeuren, in het “contact” tussen haar ex en Peggy zelf……. Maar wat een contrast tussen enerzijds de ex van Peggy en Peggy zelf, kwa karakter en uitstraling, én anderzijds  tussen Peggy en MIJN ex; een levensgroot verschil. En, het mag dan zo zijn dat de ex van Peggy kwa diepgang in negatieve zin nóg verder ging in zijn handelen richting Peggy, dat neemt niet weg dat ook mijn ervaringen in het verdere verleden nou ook niet bepaald vreugdevol waren. Nee, ik heb er toen uiteindelijk een punt achter gezet, en dat blijft dus ook zo!!!

Vanavond heb ik nog even gesproken per telefoon met Daniëla. Ik ben nagenoeg klaar met het voorbereiden van een van mijn computers, die ik eerdaags aan Daniëla kado ga geven. Haar computer van tien jaar oud is ter ziele, en ze is hier dolgelukkig mee. Vanmiddag heeft ze nog bezoek gehad van een monteur van de KPN, die heeft geconstateerd dat er sprake is van een technische storing op haar lijn. Maar haar internetplusbellen aansluiting moet nu uiterlijk morgenavond gerealiseerd zijn. Daarna kan de computer naar haar toe gebracht worden. Ik doe het graag voor haar, want ze zit financieel ook niet zo heel breed. Het moeilijkste in dezen echter nog, het transporteren van de computerkast naar haar woning op drie hoog. Dat betekent dus zes trappen op lopen met de zware kast, en er is géén lift aanwezig in het flatgebouw. Nou ja, dat zien we dan wel weer hoe dat op te lossen. Beetje improviseren denk ik. Belangrijkste is dat ze weer op internet kan. Het is de oude computer van mijn vader uit 2004, met een singlecore Pentium 4 processor (2,93 gHz), 4 gb. intern RAMgeheugen, inclusief een moderne videokaart van 512 mb., inclusief mijn oude platte LCD monitor en webcam. Hij is ook geschikt voor een eventuele upgrade naar Windows Vista of Windows 7, mocht ze daar later voor willen kiezen…. Ik hoef er niks voor te hebben… Nou ja, onze vriendschap is toch ook heel wat waard, vind ikzelf….

Maar nu even tijd voor een heerlijke douche en wil het vanavond ook niet te laat maken. Morgenmiddag heb ik een afspraak, en wil hoop wellicht nog voor die tijd wat dingetjes te regelen. In ieder geval toch eerdaags even de nieuwe burostoel inelkaar zetten die nu nog in een grote doos in de gang staat. Dat zit zoveel lekkerder dan zo’n krukje uit de woonkamer waar ik nu op zit, tijdens dit schrijven…..

Met Debby gaat het gelukkig ook relatief goed, wel achteruitgegaan het afgelopen jaar, maar ze lijkt vooralsnog nog veel zin in het leven te hebben, ondanks dat ze wat minder mobiel is geworden en meer slaapt dan vroeger. Ze heeft, voor zover de dierenarts dat kan beoordelen, gelukkig geen pijn. Debby wordt eind december alweer 11,5 jaar. Ik hoop van harte dat ze nog eventjes te gaan heeft, maar ja, een bejaarde hond zal ze denk ik niet kunnen worden vanwege haar cardiomyopathie….. Ik probeer maar blij te zijn met iedere dat dat ze nog zichtbaar aanwezig mag zijn op onze wereld…..

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: