Weinig veranderingen, situatie nog altijd stabiel…, eventueel in hongerstaking later……

Ma.10 januari 2011 >> Daarnet even een aparte, wachtwoord-beveiligde account aangemaakt op deze openbare computer, zodat niemand meer kan inbreken op mijn eigen tekstbestanden en computerprogramma’s. Wel nog altijd een groot nadeel dat ik nog altijd niet over een eigen laptop computer mag beschikken. Enerzijds begrijpelijk, maar tegelijkertijd ook een externe maatregel, gevoed door de Angst vanuit de hulpverlening, bijvoorbeeld de Angst dat alles uit de hand zou lopen als ik wel zou beschikken over een laptop computer, dan wel zou mogen beschikken over een mobiele telefoon. Maar deze externe Angst is ook een terecht ervaren van wantrouwen tegenover mij als persoon. Maar goed, met de hand schrijven is zeker ook een leuke bezigheid, maar een vrij trage aangelegenheid…. Goh, wat zijn jullie mensen toch een stelletje angsthazen zeg. Er waren ooit tijden in mijn leven dat ik bij mezelf dacht: “I’ m tired of talking anymore” , en “ Ik word zo verschrikkelijk ‘ moe’  van jullie mensen…… Het is niet leuk als telkens weer opnieuw je eigen verantwoordelijkheden uit handen worden genomen door derden. En, o, dat doet zoveel pijn……..

Maar goed, die kwartiertjes vrijheden per dag bevallen me goed, en sprak gisteren met een verpleegkundige die me op het idee bracht om uitbreiding van deze vrijheden voor te stellen aan de psychiater.

Hopelijk krijg ik vanmiddag te horen of er nog wat geld kan worden overgebracht van de kluis hierboven naar hier. Gisterenavond heeft iemand van de verpleging wat boodschappen voor een aantal mensen gedaan, en zo ook voor mij. Wel zo aardig, vond ikzelf.

Nog steeds een leuk contact met mijn buurvrouw Sara, waar volgens mij ook veel toekomstperspektief in zit. De behandelend psychiater is momenteel ziek, en dat betekent dus weer opnieuw….wachten en nog eens wachten…..(zucht)… In wonderen geloof ik niet meer, nee….. Het is ook zo dat ik een groot deel van de dag mezelf terugtrek in mijn eigen kamer (zo heb ik eigenlijk mijn leven lang geleefd in feite), en wat rust. Dat kost weinig energie en is ook nodig om de overvloed aan kwa polariteit sterk wisselende prikkels te kunnen verwerken. Maar ik heb altijd nog een noodmaatregel achter de hand, namelijk, een hongerstaking, tegelijkertijd een vorm van protest tegen het systeem waarin ik geacht wordt te leven….. Maar toch vandaag maar weer even proberen op de ‘ klassieke’  manier verder te gaan… Niet alle hoop is verloren, nog niet in ieder geval….

Boudewijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: