Zeer grote ergernis en gezonde diepe emotionaliteit rondom gesprek vanmiddag…..; de kloof tussen HSP-mensen en buitenstaanders….

Woensdag 13 april 2011 >> Vandaag, een afschuwelijke dag die meer kwaads dan goeds heeft aangericht. Om drie uur vanmiddag een gesprek gehad met twee mensen van de woongroep Centraal Wonen, een mevrouw van de woningbouwvereniging, mijn spv’er en psychiater in opleiding. Mijn negatieve voorgevoelens omtrent dit gesprek lijken vooralsnog werkelijkheid geworden te zijn. Een van de mensen van de woongroep die het gesprek voorzat kwam al met een openingszin van: “Je bent niet welkom”. Bij de gratie Gods mag ik er weer terugkomen, maar voor tijdelijk. Verder kwam een uitgebreid pakket aan voorwaarden voor terugkeer ter sprake, waaronder ook een aantal voorwaarden die mij dusdanig in m’n bewegingsvrijheid zouden beperken dat ik halverwege het betoog emotioneel totaal in elkaar stortte. Als hooggevoelig mens heb ik juist veel behoefte aan  rust, een gelijkwaardige (i.p.v. ondergeschikte) positie ten opzichte van derden, en zeker geen overmatige inmenging van buitenstaanders ten aanzien van mijn leven, want er werd ook gesproken over meermaal daags bezoek van een ‘hulpverlener’ om te kijken hoe het gaat. Heerlijk wat een bewegingsvrijheid…..

Daarnaast zou ik ook een vrijbrief behoren te geven aan buitenstaanders om als er naar HUN oordeel iets niet in de haak zou zijn, dat zij gemachtigd zouden zijn om onmiddellijk aan de bel te trekken bij de ‘hulpverlening’……, waarbij ik mij als mens voor de zoveelste keer in mijn leven weer eens niet serieus genomen voel…….. Want wordt er uberhaupt in dergelijke gevallen eerst met de patient overlegd, wat zijn of haar visie en gevoelsbeleving is? Het antwoord luidt NEEN, maar men vergeet daarbij een voornaam ding, namelijk een hulpverlener of ander mens is een BUITENSTAANDER. Hij of zij mag dan mogelijk over enige theoretische kennis en inzicht beschikken, HIJ OF ZIJ staat zelf wel geheel BUITEN de ervaringswereld van mensen zoals ik, maar hebben ironisch genoeg wel het recht om beslissingen over anderen te nemen. Mensen die langs puur theoretische weg tot inzichten komen worden in deze wereld op handen  gedragen, en het is maatschappelijk geaccepteerd. Mensen die in de ervaring zelf staan en op basis van – bijvoorbeeld –  van hun eventuele hooggevoeligheid tot inzichten komen daarentegen worden nog maar al te vaak niet echt, niet volledig serieus genomen…., en lopen het risico te WORDEN geleefd. De eigenschap HSP, hooggevoeligheid is nog steeds niet daadwerkelijk geaccepteerd, en zeker niet de positieve kanten ervan. Dingen die HSP mensen vanuit hun HSP eigenschap ervaren worden nog maar al te vaak afgedaan als een vorm van waandenken, “ een zware psychose”. Zeker, na wekenlang gestalkt te zijn geweest was ik enige tijd in de war, maar dat is wel iets wezenlijk anders als “een zware psychose”.  Bovendien, buiten de woongroep om, is er in het geheel niemand in mijn verdere omgeving die mij in deze periode “ psychotisch” vond.  Hoezo ‘vrijheid’ en ‘gelijkwaardigheid’?.

Jammer genoeg ben ik er in de periode voorafgaande aan de brand, niet in geslaagd om mijn website over bewustzijn (www.wakkerbewustzijn.nl) af te ronden, maar dat is wel iets wat ik in de toekomst wil gaan doen… Mensen laten zich in hun handelen nog maar al te vaak sturen, drijven door de Angst, een probleem op wereldniveau. Alexander Pechthold van D’66 sprak enige tijd geleden op hun website terecht ook over ‘de politiek van de Angst’ .We ontkennen het, willen het niet weten, verdringen het en schuiven die angst nog maar al te vaak op aan andere mensen, bijvoorbeeld door het anderen onderwerpen aan tal van voorwaarden om te leven, onder het motto ‘onvoorwaardelijke liefde’ jegens een ander individu……, of onderdrukken de symptomen eindeloos, tot vervelens toe met medicatie alleen. Nog anders gezegd, wij mensen hebben in 2000 jaar van ‘ontwikkeling’ geleerd te handelen vanuit ons denken, vanuit ons ego-bewustzijn, maar zijn op een dieperliggend dan algemeen gangbaar verworden niveau verleerd te handelen ‘vanuit het hart’ , en dat is ook het pijnlijke proces wat uiteindelijk iedereen zal ondergaande de komende tijd, maar wat ons mensen uiteindelijk wel tot een veel hogere levensstandaard zal  brengen voor wat betreft ons welzijn. En ook de thans nog levensgrote daadwerkelijke kloof in samenlevingen zoals de onze tussen HSP mensen enerzijds en niet-hsp mensen anderzijds zal uiteindelijk ook ophouden te bestaan, net als letterlijk alle huidige aardse problematiek……

Ik herinner me nog een stukje uit een boek van de Duitse wetenschapper en filosoof Erich Fromm, waarin hij terecht opmerkte dat onze wereld zoals we die momenteel kennen in technologisch/wetenschappelijk opzicht weliswaar (en  gelukkig maar) heel ver ontwikkeld lijkt te zijn, maar ook dat wij mensen, en de wetenschap zich in wezen  nog in een zeer primitieve staat van bewustzijn verkeren. Voor verandering is Bewustzijn nodig, integratie met ‘alternatieve’ inzichten,en gaat ook komen de komende jaren…… Dat hen die (op een positieve manier) in het alternatieve circuit werkzaam zijn nog maar al te vaak, met name door de media, worden afgeschilderd als een stelletje arrogante zweefkezen is iets wat ik hier even buiten beschouwing laat.

Hoezeer ik het ook diep betreur dat de brand in mijn woning heeft plaatsgevonden voor iedere bewoner, de overigens zeer begrijpelijke Angst die dat bij mensen heeft opgeroepen, op zich is juist NIET iets wat door mij persoonlijk is veroorzaakt, maar wat in ieder indidivu, zeker in deze huidige keiharde individualistische tijd, ZELF aanwezig is, maar waarvan ieder mens ook ZELF in staat is daar een uitweg uit te vinden. Ik vind het niet fair dat de verantwoordelijkheid m.b.t. de angst in mijn schoenen wordt geschoven. Misschien dat mensen dit, als ze dit een aantal jaren verder in hun bewustwordingsproces nog eens teruglezen, veel beter zullen begrijpen dan nu, in deze periode. (zie openingsspotje Youtube bij openen startpagina op www.wakkerbewustzijn.nl) .

Om even terug te komen op het gesprek van vanmiddag, ik heb al vaak (en zeker in de 10 jaar met mijn ex), te vaak in mijn leven m’n leven door anderen laten leven, met alle gevolgen voor m’n persoonlijke welzijn en ontwikkeling vandien. Ik heb juist behoefte om de ruimte te krijgen om de resterende periode van mijn deels verwoeste leven toch nog een beetje vredig en prettig te mogen gaan ervaren, en weet heel goed hoe. Ik ben geen dommerik en zeker geen klein kind, want zo ervaar ik het wel……. Ik denk ook dat er voor de Vereniging Hoogge-voelig Nederland, die ik eerdaags ook een mailtje ga sturen een belangrijke taak weggelegd zou kunnen zijn als het doen van voorlichting en informatie omtrent HSP richting het reguliere hulpverleningscircuit.

Niet alleen ikzelf, maar daarnaast ook mijn moeder zijn door het gesprek, maar ook door de vele roddels die gedurende mijn opnameperiode de ronde hebben gedaan, op een, laat, ik het heel voorzichtig zeggen, nogal emotionele manier heel diep geraakt. Daarnaast bovendien geen schijntje van betrokkenheid gebleken van hun kant uit richting mij persoonlijk aangaande het overlijden van mijn eigen vader en van Mauries, en de hulpverlening die alle voorwaarden die tijdens het gesprek werden opgenoemd voor mijn terugkeer klakkeloos, en dus eigenlijk volledig passief, overnam op papier, maakt dat m’n vertrouwen in de woongroep en een deel van de hulpverlening tot een dieptepunt is gedaald.

Dit is voor mij reden om voor m’n eigen zelfbescherming de waslijst van voorwaarden die me is opgedragen dan ook NIET te gaan ondertekenen, en andere mogelijkheden te gaan onderzoeken om te mogen overleven in deze keiharde wereld waar ik me nog geen seconde in mijn leven ooit heb thuisgevoeld in mijn leven tot op heden. Zowel de GGZ als de woongroep zet me onder tijdsdruk, want 1 mei is niet meer zo ver weg. M’ n vader zou zich in z’n graf hebben omgedraaid – uit woede – als hij hiervan zou weten….!!!

Jammer dat deze wereld zo keihard is en drijft in en tussen miljarden regeltjes en voorwaarden, (waaraan wij mensen telkens weer opnieuw menen een soort van absolute toekomstgerichte ‘zekerheid’ te kunnen ontlenen)gerelateerd aan een verdrongen angst in ons mensen. Ik betreur dat diep. Gezien wat ikzelf, evenals mijn moeder, allemaal hebben doorstaan de laatste paar maanden in het bijzonder, zou het juist veel prettiger zijn geweest als deze wereld als het ware een stap terug zou doen, en….een hele grote!!! Of ik m’n ideeen in theorie kan ‘bewijzen’ ?…….. Ach……..LAAT maar….. Ooit zal er (ik bedoel het echter liefdevol) gerechtigheid en daadwerkelijke vrede plaatsvinden voor ieder mens. De afgescheiden groep HSP mensen kunnen en zullen daarbij grote bijdragen gaan leveren, tot radicale hervormingen m.b.t. politiek en een meer ‘hart’ (i.p.v. ‘hoofd-)gerichte manier van leven met elkaar. Een streven, geheel vanuit onvoorwaardelijke liefde en oprecht mededogen…….

Een verdrietig, maar ook ondergewaardeerd mens,

Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: