Invullen waarde lijst met verloren gegane spullen, therapie niet altijd zinvol, leuk weekend, ontwikkelingen op open afdeling, veel rustmomenten tussendoor…

Maandag 18 april 2011 >> Afgelopen vrijdag heb ik via mijn neef een lijst met verloren gegane spullen ontvangen, en de bedoeling daarvan is dat ik onderzoek hoeveel die spullen me destijds hebben gekost. Best wel even schrikken, want er zijn behoorlijk wat spullen door de brand verwoest, waaronder ook een splinternieuwe hele mooie en goede PC met een Core i5 650 processor, waarop ook al mijn foto’s waren vastgelegd. Ik had daarvan wel een backup gemaakt op USB stick, maar ook deze zijn door de brand verwoest. Maar ook een kwalitatief hoogwaardige monitor van LG. Alleen deze apparatuur bijelkaar kost al dik 1000 euro om deze te vervangen, nog afgezien van alle andere spullen die verloren gegaan zijn.

Vanmiddag ben ik samen met mijn moeder even wezen kijken bij de Kwantum Hallen om te kijken wat nieuw meubilair voor in het nieuwe huis kost en meer noodzakelijke spullen voor in het nieuwe huis. Ze hebben daar best wel veel goede spullen voor een redelijke prijs gelukkig, en we hebben ook veel opgeschreven in een notitieblokje die ik niet op internet heb kunnen terugvinden, waaronder ook een cd-rek en het computermeubel.

Het invullen van die lijst hoop ik op zo kort mogelijke termijn te kunnen afronden, al is het wel zo dat er veel tijd in gaat zitten, en mij werd door de hulpverlening nadrukkelijk geadviseerd om, aangezien de afgelopen week mij enorm veel energie heeft gekost, regelmatig een pauze in te lassen, om problemen te voorkomen. Daarnaast ben ik ook nog gebonden aan een veel te strak en tijdrovend therapieschema, maar daar ga ik morgen over praten met D. mijn persoonlijk begeleider hier op de open afdeling. Het zal buitengewoon moeilijk, zo niet onmogelijk worden om deze lijst nog voor het einde van deze week afgerond te hebben. Nu ik hersteld verklaard ben zie ik, zeker in mijn situatie, niet in wat het volgen van therapieen nog voor nut voor me heeft. D. en twee andere verpleegkundigen op de afdeling zijn het me in dezen roerend met mij eens, en ook zij zijn van mening dat er andere, veel belangrijkere zaken te regelen zijn voor mij. Het is echter helaas zo dat weer andere hulpverleners en therapeuten daar nogal moeilijk over doen en er nogal toe neigen om dwars te gaan liggen. Als je er niet aan deelneemt, dan komen ze je zelfs persoonlijk ophalen, en het is heel moeilijk en heel erg vermoeiend om daar tegenin te gaan, en hun telkens weer opnieuw hetzelfde verhaal te vertellen, is mijn ervaring. Het mag dan zo zijn dat sommige mensen veel baat hebben bij het volgen van therapie, mensen en ook situaties van mensen zijn verschillend, en daar wordt naar mijn mening volstrekt niet voldoende rekening mee gehouden… Ook dit aspekt is mijns inziens voor verbetering vatbaar in de psychiatrie; het omzetten van verplichtingen in vrije keuzes, wat er bijvoorbeeld ook toe zou leiden dat mensen die wel aan de therapie willen deelnemen ook veel meer gemotiveerd zouden zijn om eraan deel te nemen, maar dat hebben ze nog niet echt ontdekt hier…….

Zonder op alle details in te gaan, ik heb wel een goed en erg positief weekend achter de rug. Zaterdagochtend werd ik door een goede vriendin opgebeld die me uitnodigde om langs te komen. Dat heb ik ook gedaan, een dagje Amsterdam wat duurde van 11.00- tot ongeveer 22.00u. Het was ook de beste therapie die ik tot nog toe heb gehad, en nog leuk ook! Voor herhaling vatbaar, dat is iets wat zeker is…

Zondagavond, gisteren dus, heb ik bij mijn moeder gegeten, en ook dat was best gezellig, al is het wel zo dat mijn moeder momenteel ook enigszins overbelast is geraakt door de hele situatie, en bij tijden erg geemotioneerd. Toen ik gisterenavond weer op de afdeling terug kwam nog even een gesprekje op de verpleegpost gehad met N., een andere verpleegkundige, die me adviseerde om ook nog eens een vervolggesprekje aan te gaan met de maatschappelijk werkster van de kliniek, voor eventueel een woning op basis van medische urgentie. Hoewel de kans daarop, volgens de woningbouwvereniging Woongroep Holland, in dit geval erg klein is, ga ik er eerdaags toch nog even over spreken met de maatschappelijk werkster. Ik denk echter toch dat het zal uitdraaien op de mogelijkheid dat mijn moeder en ik op zoek gaan naar een koopflat, waarna ik haar maandelijks huur ga betalen. Je bent dan bovendien in een keer van alle gezeur en toestanden af, al zal er zeker nog even tijd overheen gaan alvorens we iets redelijks hebben gevonden.

Hoe dan ook, wat dit laatste betreft, woensdag gaan we dat idee bespreken met een deskundige op dit gebied, die ons ook alle ins en outs erover kan vertellen….. Dan pas weet ik er meer over.

Aanstaande vrijdag, 22 april, is het niet alleen Goede Vrijdag, want dan is ook mijn moeder jarig. Ze wordt dan alweer 80 jaar! Naar ik heb begrepen heeft ze er dit jaar eigenlijk niet zoveel behoefte aan om dat uitgebreid te gaan vieren……., hetgeen ik me ook best kan indenken……

Op de open afdeling hier is de situatie erg wisselend. Er zijn weer nieuwe mensen  opgenomen, maar er zit ook een mevrouw tussen die de hele dag aan m’n hoofd loopt te zeuren en klagen, en niet goed beseft dat ze daarvoor beter een verpleegkundige kan raadplegen. Dit ondanks het feit dat ik haar er al een aantal keren op heb gewezen dat ik daar erg moe van word. Dat is ook de reden waarom ik met een zekere regelmaat de afdeling op afspraak verlaat en even buiten ga luchten… Het uitje van afgelopen zaterdag heeft me veel goed gedaan, en ik ga zeker eens vaker datzelfde uitje herhalen. Het is nodig om vaker in een positieve wereld te verkeren kwa energie dan tot nog toe gebruikelijk. Het is niet goed om te lang aaneengesloten binnen in de kliniek te verblijven, en dat is toch iets waar ik me steeds meer van bewust begin te worden. Maar ook D. en een aantal andere mensen van de  verpleegpost hier moedigen het juist aan om er eens vaker op uit te trekken, maar ik vond het niet nodig om iets te vertellen over de inhoudelijke kant van afgelopen zaterdag, dan wel over de identiteit van diegene bij wie ik toen op bezoek ben geweest. Maar ik vertelde wel dat het een dag was die me in de positieve betekenis van het woord wel heel diep heeft geraakt, en zoiets straal je dan natuurlijk ook onbewust uit naar buiten toe. Ik ben het eens voor mezelf nagegaan, maar het is zondermeer een feit dat ik nog niet eerder in mijn leven zo’n leerzame, nuttige en ook erg onderhoudende dag heb beleefd als afgelopen zaterdag.

Eerdaags ga ik ook eens onderzoeken op de website van het UWV of het feit dat ik binnen afzienbare tijd tijdelijk ga intrekken bij mijn moeder nog gevolgen heeft voor de hoogte van mijn Wajong uitkering. Aan de andere kant is het natuurlijk wel zo dat welzijn, menselijk geluk, gezelschap om je heen, voor mij een waarde heeft die niet in geld valt uit te drukken!! Maar het is toch wel belangrijk om te weten of de voordeurdelersregeling ook van toepassing is op mensen met een Wajong uitkering. Ik had destijds, in de periode na mijn MEAO –opleiding (MBO-opl.,sekr.richting), een bijstandsuitkering en herinner me nog een van die CDA-VVD kabinetten, die toen de “voordeurdelers-regeling” introduceerden, waarna ik er vervolgens ineens enkele honderden guldens per maand op achteruit ging. Al is het natuurlijk wel zo dat een Wajong uitkering iets wezenlijk anders is dan bijstand, en zo zijn voordelen heeft. Voor zover ik weet is het nog altijd zo dat er voor het recht op Wajong niet wordt gekeken naar je al dan niet aanwezige vermogen. Er moet, ook op administratief gebied de komende periode nog heel veel gebeuren en geregeld worden, al loop ik er wel hard over te denken om hiervoor de maatschappelijk werkster in te schakelen.

Uit de lijst van verloren gegane artikelen blijkt wel dat een belangrijk deel van mijn muziekcol-lectie hoogstwaarschijnlijk bewaard is gebleven, evenals mijn archief van ongeveer 750 cassettebandjes, met tal van gevarieerde opnames en montage-opnames, waaronder bijvoorbeeld (schiet me ineens te binnen) een muzikaal omlijste komische montage ter ere van de val van een van de kabinetten Lubbers. Ach, ik zie de beste man in mijn verbleelding nog regelmatig lopen langs de Hofvijver……,eendjes voeren…..,samen met Ria natuurlijk, want dat hoort toch zo? (hi hi). Gebruikmakend van oud brood…..waarvan de uiterste houdbaarheidsdatum allang was verstreken nog ver voordat het in de schappen van de winkel lag. Dit in het kader van de moderne werkverschaffing, nieuwe stijl. Zijn salaris? Vele zweetdruppeltjes en een paar zere voeten. Voor de totstandkoming van het zittende kabinet zag ik hem tussendoor nog heel eventjes op televisie, en zo te zien was hij in al die jaren nog steeds niet veel veranderd. Een scheerapparaat? Dat kent hij volgens mij nog niet eens. Hij maakt immers al jarenlang gebruik van de goedkoopste optie, simpelweg het meest grofkorrelige schuurpapier wat er in de houthandel verkrijgbaar is, toch? Ach, ik vond hem zelf wel aardig…

Boudewijn.

Advertenties

Comments

  1. liesbeth says:

    Wat heerlijk dat je zon’n fijn weekend had. Moet je beslist vaker organiseren!
    En wat betreft de verjaardag van je moeder: ik kom haar wel een bloemetje brengen en jij vast ook wel. Dat heeft ze toch verdiend!
    Liesbeth

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: