Emotionele en onzekere tijden, weblog bijna enigste uitlaatklep, zoekende naar uitbreiding sociale netwerk via internet, lijst met voorwaarden CWA..

Vrijdag 1 juli 2011 >> Ja wat zal ik zeggen, geen psychiatrisch iets, maar toch een in emotioneel opzicht bepaald niet gemakkelijke periode. Ik ben enerzijds bezig met het verwerken van oud zeer uit het verleden. Is nodig en ook goed, maar leuk is anders. De emotionele belasting is, zo lijkt het, met name de afgelopen weken, erg hoog opgelopen, voor een belangrijk deel ook veroorzaakt door de hoogst onrechtvaardige en onredelijke opstelling van de woongroep CWA, waardoor tevens het sociale isolement is toegenomen tot een niveau zoals dat voordat ik in het centraal wonen projekt ging wonen (15 mei 1991) nog algemeen gangbaar was. Dit laatste maakt het verwerken van die dingen die ik eerder noemde, het kunnen delen van deze ervaringen, alleen maar nog lastiger. Op een enkele uitzondering na is deze weblog nagenoeg de enigste uitlaatklep voor zowel positieve als negatieve belevenissen…

Enige tijd geleden ben ik door een lotgenote uit Brabant geattendeerd op het bestaan van een nieuwe vriendensite, waarvan ik de naam liever niet wil noemen, en heb mij hier enige tijd geleden bij aangesloten. Al heb ik zo mijn twijfels of dat wel mijn manier is om te werken aan verbreding van het sociale netwerk. Maar toch ben ik me ervoor gaan openstellen, zoals al zovele mensen dat hebben gedaan inmiddels.

Dit sociale isolement is ook voor een belangrijk deel denk ik veroorzaakt doordat ik vele jaren geleden tot “psychiatrisch patient” ben veroordeeld; een etiket wat je op je rug meedraagt, wat meer kwaads dan goeds heeft aangericht in m’n leven tot op heden, terugkijkende op bijna een halve eeuw levenservaring.

Maar het meest kwalijke, meest pijnlijke ooit in mijn leven is de lijst met voorwaarden voor terugkeer in Centraal Wonen, waarmee ik bovendien ten opzichte van anderen in een kwaad daglicht werd gesteld. Door hun opstelling ben ik sociaal geisoleerd komen te staan…. Tegelijkertijd is het denk ik ook een signaal van dat mijn toekomst niet meer gelegen is in het centraal wonen projekt waar ik 20 jaar gewoond heb. Waar dan wel, ik heb geen idee. Ik zou wensen dat er snel verandering komt met betrekking tot het woonprobleem en dat de mede daarmee verband houdende emotionaliteit ook geen eindeloos proces zal blijven. Natuurlijk zal in de meeste gevallen alles wel weer goedkomen, maar toch, intussen…… Moet nog oppassen met wat ik schrijf ook, want anders krijg ik wellicht weer een kilo ‘rustgevende’ pillen voorgeschreven. Maar deze lossen de problemen niet op.

Gaat vast wel weer beter worden denk ik bij mezelf, maar ik ben gewoon ontzettend verdrietig om alles, in het bijzonder de opstelling van mijn vroegere medebewoners van wie ik ooit dacht deze te kunnen vertrouwen. Maar goed, ik funktioneer momenteel maar even op de grotendeels automatische piloot, lijkt me nu even het beste. Zowel mijn moeder als ikzelf snakken naar innerlijke rust in ons leven en positiviteit na een lange periode… Gaat wel komen denk ik, maar wanneer, heb geen idee… Binnenkort kun je de inhoud van de lijst (zonder achternamen)  en een uitgebreide reaktie erop zeer waarschijnlijk ook lezen op internet, op deze weblog of anders mijn infowebsite.

Ik hoop dat ik me bij het schrijven van mijn volgende weblog weer wat beter voel dan nu…

Lieve groeten van Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: