Verlangen naar xxx , vrij goede nacht, ongezonde leefomgeving op D0, gesprekken hulpverleners

Vrij goede nacht, gesprek psychiater, ongezonde leefomgeving hier, verlangen naar XXX

Hoofddorp, 18 oktober 2011 >> Ondanks de nogal emotioneel verlopen avond van gisteren kon ik vannacht uiteindelijk toch vrij goed slapen. Gisterenavond heb ik een gesprek aangevraagd met mijn behandelaar hier, wat hoop ik in de loop van vandaag zal plaatsvinden. Het centrale gespreksonderwerp zal zijn, uitbreiding van mijn vrijheden. Ik hoop in ieder geval ook voldoende vrijheden te krijgen om op bezoek te gaan naar de open afdeling hierboven, mogelijkheden voor verlof, dan wel overplaatsing naar B0, de open afdeling in de Amstelmere te Amstelveen. Maar de beste keuze is toch, mijn terugkeer naar huis, omdat het voor mij de veiligste plek is om te verblijven

Natuurlijk begrijp ik de dieperliggende angsten van sommige mensen in mijn omgeving, toch wil ik hierbij benadrukken dat er niets met mij aan de hand is. Het is echter niet leuk om ook in dit opzicht niet serieus genomen te worden door sommige buitenstaanders.Dit laatste is al zooooo vaak gebeurd in mijn leven… Het maakt me verdrietig. En, er bestaat nog altijd zoiets als “onder eigen verantwoordelijkheid handelen”… Ik kan gerust terugkeren naar mijn woning. En ik wil ook niet meer geconfronteerd worden door angsten van buitenstaanders, die me bijvoorbeeld proberen wijs te maken met de illusie dat zoiets niet verantwoord zou zijn; het is aan HUN om daarvoor een oplossing te vinden… Ik pas ervoor om (ik herhaal het nog maar eens) te fungeren als een gebruiksobject om angsten van anderen te compenseren, in welke vorm dan ook.

De leefomgeving hier op de gesloten afdeling is erg ongezond. Dit effekt wordt nog eens versterkt door de aanwezigheid van een lastige persoon uit het buitenland, een soort dominee-figuur die iedere aanwezige persoon hier op de afdeling in negatieve zin probeert te manipuleren, hun gedachtenwereld probeert te ontregelen. Niet dat dit mij nog langer negatief bëinvloedt, toch voelt het niet prettig voor me om hier op de gesloten afdeling te verblijven… Het kost me heel veel energie, en mijn verblijf hier heeft geen enkele zin meer. Veel mensen die hier zijn opgenomen zijn herstellende, maar nog altijd ernstig ziek en verspreiden daarmee automatisch ook weer negatieve energiedeeltjes. Mensen die (en dat zijn veruit de meeste psychiatrische patienten) hooggevoelig zijn pikken dergelijke prikkels haarscherp aan, maar zijn vaak niet in de gelegenheid om daarmee aan de slag te gaan, daarvan te leren, omdat ze in de psychiatrie vaak gebruik maken van bovendien vaak hoge doseringen “rustgevende” medicatie, waarmee deze prikkels stelselmatig worden onderdrukt. Op de langere termijn versterkt dergelijke medicatie vaak de rusteloosheid bij mensen, wat bijvoorbeeld ook depressiviteit in de hand werkt en psychoses…… Lastig is ook dat medicatie tegenwoordig vaak ook wordt voorgeschreven in periodes waarin mensen geen klachten hebben; dergelijke voorschriften zijn echter duidelijk Angstgerelateerd vanuit de hulpvelening en andere omstanders van patienten, onderdrukken de emotionele belevingswereld van mensen, waardoor zij vaak het gevoel hebben dat hun gevoelsbeleving “vlak” is, oppervlakkig, niet in staat echte vreugde te kunnen voelen… Ik gebruik nog altijd medicatie, maar weet van mezelf dat deze medicatie, dan wel welke andere medicatie dan ook, slechts een formaliteit is. Ik ben in de loop der jaren imuun geraakt voor de positieve dan wel negatieve invloeden daarvan. Dat geldt ook voor alle andere medicatie die in de psychiatrie worden voorgeschreven. Wanneer het menselijk lichaam en de menselijke geest volledig zuiver is geladen met positieve energiedeeltjes dan is het onmogelijk om een psychiatrische ziekte te ontwikkelen van welke aard dan ook, maar dit laatste geldt bijvoorbeeld ook voor kwaadaardige ziektes van lichamelijke aard, zoals bijvoorbeeld kanker.

Deze opnameperiode had ik, vanuit een ander perspektief bezien, echter voor geen goud willen missen. Ik heb hier namelijk kennisgemaakt met mijn derde tweelingziel XXX, en wat een mooie, liefdevolle schat van een jonge vrouw is zij toch, met hele mooie, betoverende blauwe ogen. Het feit dat zij gisteren (17 oktober 2011) naar de open afdeling hierboven is gegaan was iets, een ervaring die door je ziel heen snijdt. Ik kan het ook wel begrijpen, want zij ervaarde het verblijf hier ook als een te zware last voor haar. Neemt niet weg dat we elkaar heel erg missen. Ze was er aan de andere kant ook duidelijk merkbaar niet echt blij mee om mij hier op de gesloten afdeling te verlaten… Maar ze gaf wel letterlijk, in woorden, duidelijk blijk van haar diepe gevoelens voor mij……. Ik hoop haar in ieder geval op korte termijn weer tegen te komen in het leven. Deze gescheiden situatie kan immers ook niet te lang duren, vanwege de risico’s voor een ieder’s gezondheid, het ontwikkelen van Borderline, als deze gescheiden situatie nog veel langer zou duren… En mocht ik eerder naar Amstelveen terugkeren dan zij, dan kom ik haar in ieder geval zeer regelmatig opzoeken. Ik hoop dat zij ondanks het feit dat zij, naar ik begrepen heb, tevens onderhevig is aan externe regelgeving (IBS geloof ik), op korte termijn met ontslag kan, naar Amstelveen mag terugkeren.

Ik zit nu te wachten op het vervolg van het gesprek met de Patienten Vertrouwens Persoon, over mijn rechten als psychiatrisch patient. Ik had hem gisteren een sms berichtje gestuurd, en heb zodirekt een vervolgggesprek met hem. Hij is nu even in gesprek met een andere patient. Hij heeft al laten weten dat de hulpverlening, aangezien ik het nooit eens ben geweest met deze opname hier, wettelijk gezien, mij niet mag vasthouden. Wel wil ik in dat geval afspraken maken met de mensen hier over de periode hierna….. Dat lijkt me voor iedere betrokkene wel zo prettig…

Om 13.00u. vindt er binnen de hulpverlening een overleg plaats over uitbreiding van mijn vrijheden, en in het gesprek met mijn arts hier hoop ik te kunnen overleggen over de vrijheden, en over wat mijn wensen zijn. Ik hoop dan ook vrijheden zonder begeleiding te krijgen om bijvoorbeeld eens op bezoek te gaan bij XXX hierboven op de open afdeling…

In het overleg met de patiënten vertrouwens persoon hebben we besproken dat het er vooral om gaat wat ik ZELF wil, in overleg met de arts…

Mochten er hoe dan ook toch problemen blijven bestaan dan kan ik volgende week weer contact opnemen met de patienten vertrouwens persoon.

Boudewijn de Kat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: