Oneerlijke situatie…..

Amstelveen, 23 december 2011  (thuis) >> Ja, ik ben nu even thuis, moet vanmiddag weer terug zijn op de open afdeling. Gisterenavond gesprek gehad met mijn persoonlijk begeleider en met F., op haar verzoek. In dat gesprek zijn veel dingen gezegd die niet echt leuk zijn en die ook de omgekeerde werkelijkheid zijn om het zo maar eens te zeggen. F. zou last van mij hebben gehad is een van die dingen (beschuldigingen) die niet kloppen, want ik ben juist heel voorzichtig en geduldig in de omgang met alle mensen, en zeker ook met F. Al maandenlang een goed contact, en ik hoop desondanks van harte dat ze weer in de realiteit terug zal keren. Ik zal niet ontkennen dat ik ook zelf weleens fouten heb gemaakt, maar in dit geval…….nee, zo vond ook mijn begeleider gisteren na afloop van het gesprek. F. ontkent alles omtrent haar diepere gevoelens van de afgelopen maanden, beweert dat we de laatste tijd geen vriendschappelijke band zouden hebben gehad. En intussen wel lachen met andere mensen op de afdeling. Met mij wil ze niks meer te maken hebben… Mijn begeleider begrijpt niets van deze situatie. Nog niet zo lang geleden hoorde ik, toen ik op mijn kamer zat, F. luidkeels zeggen aan de eetkamertafel tegenover een groep mensen dat ze mij wel een ontzettend leuke jongen vond. En dat bleek ook uit haar gedrag…, al heel lang…

Vraag nu is: wat is er met haar aan de hand??? Dit is geen eerlijke, rechtvaardige situatie vind ikzelf. Natuurlijk ben ik een beetje boos (en ook terecht), maar boven alles heel erg verdrietig om deze situatie. En intussen maakt ze wel plezier met andere mensen (vooral jongens) op de afdeling. Mag ze gerust natuurlijk, dat is aan haar, maar het doet wel veel pijn. Bovendien, we zijn toch overduidelijk tweelingzielen van elkaar….

Flor, mocht je dit lezen, ik hoop van harte dat je nog een tijdje mag blijven op de open afdeling hier in Amstelveen, maar vind jij dit nou redelijk? Ik vind van niet. Het gesprek van gisteren vond ik niet echt een eerlijk gesprek. Tegelijk is het wel zo dat ik hele brede schouders heb, oftwel ten alle tijden bereid ben om in dergelijke situaties mensen een nieuwe kans te geven om elkaar beter te leren kennen. Ik dacht er toch goed aan doen je dit even te laten weten. Je zou in het vervolg ook best eens wat eerlijker kunnen zijn in dergelijke gesprekken zoals gisteren. Want je loopt op die manier wel het risico dat je jezelf isoleert van de buitenwereld. En bovendien, zoals mijn opa altijd zei: “eerlijkheid duurt het langst”. Vorige week vrijdag zaterdag nog, het was leuk toen je me uitnodigde om samen met mijn goede vriend Rob wat te gaan drinken in de kantine, een aantal dagen geleden kwam ik je tegen in de kantine, dat was ook heel fijn toen je me wat geld leende voor iets lekkers uit de automaat te halen, waarna we wederom een heel leuk gesprekje hebben gehad, het gesprekje op de binnenplaats enkele dagen terug om half twaalf…

Maar ja, het antwoord is nu aan jou………. Ik ben niet achterlijk, ben nu alweer 48 jaar en heb inmiddels 25 jaar ervaringsdeskundigheid inde psychiatrie, ik weet heus wel wat voor gevoelens er in mensen leven… Het is diep, diep bedroevend nu , na m’n eerste tweelingziel Peggy (die jij ook goed gekend hebt), ook jij uit m’n leven lijkt te gaan verdwijnen. Dat zou buitengewoon jammer zijn. Dergelijke ervaringen maken het me wel steeds moeilijker om mij staande te kunnen houden in dit leven, om te overleven, en dat geldt evenzeer ook voor jou. Bindingsangst, beste Flor, daar kun je bij geholpen worden…

Ik heb veel geduld, heel veel zelfs, maar niet ontuitputtelijk…..

Groetjes van Boudewijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: