Tweelingzielen helpen elkaar, tijdsdruk in verband met mogelijk ontslag in januari…

Amstelveen-Thuis, vrijdag 30 december 2011 >> Gisteren een gesprekje gehad met mijn persoonlijk begeleider, die me vertelde dat ik (overigens geheel tegen mijn zin!!) ben ingeschreven voor Etta Palm in Hoofddorp. Er zijn  verschillende persoonlijke redenen voor waarom ik dat niet wil, en dat probeer ik dan ook aan te geven richting de ggz. Alternatief is dat ik dan weer naar huis ga en in het onzekere stap aangaande het weer opnieuw alleen wonen. Het is echter wel zo dat ik me te goed voel om nu maar meteen voor zo’n beschermde woonvorm te kiezen, en dat wil ik namelijk ook niet, nu ik er nog eens verder over heb nagedacht. Bovendien zou ik dan ook heel wat inleveren kwa vrijheden, wooncomfort en dergelijke meer. Rob , een vriend van mij had me er al enige tijd geleden voor gewaarschuwd, zo tegen de jaarwisseling proberen ze mensen onder druk te zetten, in dit geval om zo snel mogelijk een beslissing te moeten nemen over je eigen toekomst. Er is mij een verlofschema voorgesteld, wat inhoudt voor de komende week dat ik aanstaande maandag, 2 januari, in de avond hier thuis eet, evenals donderdagavond 5 januari, waarbij ik op beide dagen om acht uur in de avond weer op de kliniek wordt verwacht. Daar heb ik dan nog tot op zekere hoogte vrede mee, alleen gaat het allemaal wel erg snel, evenals het idee om volgende week zaterdag, 8 januari, van de nacht van zaterdag op zondag thuis te overnachten. Dit laatste zou ik wellicht later wel weer kunnen, maar is nu naar mijn gevoel nog iets te vroeg.

Natuurlijk begrijp ik wel wat hierachter zit, een pure geldkwestie vanuit de bezuinigingsobsessie van onze overheid, een regering die mij niet snel genoeg kan vallen. Vervelende bijkomstigheid is bovendien dat F. en ik een heel mooi contact aan het opbouwen zijn, en dat dat voor zowel mij als haar erg belangrijk is. Echter dit laatste zal door de ggz denk ik niet als zodanig worden aanvaard, althans in die zin dat dat ook volgens hun een legitieme reden is om de opname nog een beetje meer tijd te geven….. Aan de andere kant is het zo dat het natuurlijk wel zo is dat het opbouwen van zo’n contact het beste zou kunnen plaatsvinden als zowel F. als ikzelf weer in de oude woonsituatie zouden terugkeren, los van een kliniek. Via de weg van de telepathie wordt mij wel duidelijk dat zij er net zo over denkt. Ik hoorde echter berichten dat zij naar Utrecht wordt overgeplaatst over onbekende tijd, maar heb haar tegelijkertijd kort geleden ook tegen mensen van de ggz horen zeggen dat zij wil terugkeren naar haar oude woonsituatie in Amstelveen. Voordeel zou dan zijn dat we allebei in dezelfde plaats wonen, en dat we allebei dan los staan van opname in een kliniek van de ggz. Ik hoorde F.  gisterenavond tijdens het avondeten ook zeggen “Ik wilde dat ik weer thuis  was”, en vraag me daarbij toch sterk af of dat niet verband houdt met het feit dat het dan gemakkelijker is om ons contact voort te zetten en mogelijk nog te verdiepen eventueel. Want het is wel duidelijk voelbaar dat ook F. diepere gevoelens heeft ten opzichte van mij dan vriendschap alleen.

Mocht ik inderdaad in januari weer naar huis moeten dan wordt het contact met mensen op de afdeling en F. in het bijzonder, veel minder intens, en dat zou jammer zijn, omdat ik dan niet meer continu op de afdeling ben, hooguit alleen tijdens de bezoektijden. Misschien wat onterechte zorgen, maar toch, het houdt me wel bezig.

Wel bleek tijdens het therapieonderdeel Kijk op Leven vanmiddag dat F. veel waarde hecht aan een open communicatie. Daarmee bedoelde zij te zeggen dat zij in het verleden wel open naar mij toe is geweest waar het gaat om dingen die ze minder prettig vond in ons contact, maar andersom nog niet. Ze benadrukte dat zij het wel fijn zou vinden als ik ook naar haar toe wat opener zou zijn als ik iets in het contact met haar merk wat ik van haar kant niet prettig vindt of waar ik moeite mee heb. Dit laatste wat bijvoorbeeld enige tijd geleden het geval toen ze in een gesprek met mijn persoonlijk begeleider haar diepere gevoelens voor mij hardnekkig ontkende, maar ze heeft zich hiervoor kort geleden wel netjes verontschuldigd tegenover mij. Ik denk er toch goed aan te doen haar wens serieus te nemen, en heb haar vanmiddag, voordat ik van de afdeling weg ging, nog wel gezegd dat ik het waardeer wat zij heeft gezegd. Ik ben bovendien nog niet weg van de afdeling, en laat ik toch maar proberen er het beste van te maken in de tussentijd. Het geeft denk ik wel aan dat zij erg veel om mij geeft, en ik denk dat zij heel goed weet dat een breuk in ons contact zowel voor haarzelf als voor mij catastrofale gevolgen heeft voor ons welzijn, voor onze overleving. Zielsverwantschap gaat nog oneindig veel dieper dan een gewone standaardrelatie of een standaard vriendschap, en mag door de psychiatrie geenszins  worden bestempeld als een obsessie ten aanzien van elkaar. In dit geval van zielsverwantschap ligt dat namelijk totaal anders. Zoiets is letterlijk van levensbelang, zonder hierbij de situatie te overdrijven…. Toch wil ik proberen haar suggestie voor een meer open communicatie te integreren in mijn wijze van leven…….. Lijkt me geen verkeerd iets….

Groetjes van Boudewijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: