Redelijk verloop van deze zaterdag , hopend op herstel contact met F. , matige stemming , bezoekje aan mijn moeder…

Redelijk verloop van deze zaterdag , hopend op herstel contact met F. , matige stemming , bezoekje aan mijn moeder…

 

 

Amstelveen thuis, zaterdag 28 januari 2012 / 22.08u. >> Afgelopen nacht laat in slaap gevallen, regelmatig wakker geweest, maar toch aan m’n 7 uurtjes slaap toegekomen. Uiteindelijk een warme douche genomen en wat broodjes opgewarmd in de oven en rond 12.00u. gegeten. Daarna heb ik even contact gehad met de kliniek om verslag te doen van de dag van gisteren en afgelopen nacht. Voorlopig wil ik toch proberen of het me lukt om in de bestaande woning te blijven wonen, zoals ik al heb aangegeven. Mocht op termijn toch blijken dat dat tegenvalt of niet werkt (ik ga daar in eerste instantie niet van uit) , dan is er altijd nog de optie van een tijdelijk verblijf op Etta Palm, eventueel gevolgd door een beschermde woonvorm. Maar ik wil het hier nog een kans geven, om verschillende redenen, al hoop ik wel dat er een einde gaat komen aan de regen van negatieve ervaringen, tegenvallers en probleemsituaties die m’n leven tot nog toe voor een groot deel hebben ‘gekleurd’. Voordeel is wel dat ik de afgelopen periode veel mondiger ben geworden in bepaalde situaties.

De leukste en meest positieve ervaring tot op heden in mijn leven was wel de kennismaking en het contact met Flor, die ik vorig jaar september 2011 tijdens mijn opnameperiode op de gesloten afdeling in Hoofddorp ontmoette. Alleen de leiding daar in Hoofddorp was er al vanaf het begin op tegen dat Flor en ik contact met elkaar hadden. Daar was dan ook het hele beleid aangaande ons op afgestemd, op de open afdeling en nu weer opnieuw, nu Flor in Hoofddorp zit en me ten onrechte een bezoekverbod voor een maand is opgelegd. Ik mis het contact met haar heel erg, en kan op afstand ook voelen dat dit gemis ook aan haar kant buitengewoon sterk is… Dat is ook logisch, want we hebben de laatste paar weken vooral samen wel ervaren dat onze band en gevoelens buitengewoon sterk zijn geworden, en dat is nog steeds zo. Iedereen die ik erover spreek is het er eensluidend over eens, het is een gemene streek, een ronduit verwerpelijke situatie dat ze proberen ons contact te blijven dwarsbomen, nu in deze tijd dat we elkaar juist hard nodig hebben om ons staande te kunnen houden en om de arrogante opstelling van de ggz in Hoofddorp te kunnen overleven. Ik hoop van harte dat mijn brief die eergisteren is verstuurd naar de leiding  van de kliniek in Hoofddorp, positieve resultaten gaat opleveren. Dit bezoekverbod treft ons immers allebei heel diep, al vraag ik me tegelijkertijd af in hoeverre Flor op de hoogte is van dat contactverbod. Immers, ik vertrouw de leiding en de verpleging in Hoofddorp voor geen cent, want het zou heel goed kunnen dat ze de aan Flor gerichte post van mij niet aan haar hebben doorgegeven. Er lijkt me wat dit betreft maar een oplossing mogelijk, en dat is iemand uit haar familiekring benaderen waarvan ik wel het adres weet, en deze informeren omtrent de ontstane situatie, over de fouten die zijn gemaakt vanuit de ggz, de situatie aangaande Flor en mijzelf, en over de brief die ik heb gestuurd naar aanleiding van het opgelegde bezoekverbod voor een maand. Misschien is deze persoon wel bereid om Flor alsnog in kennis te stellen van wat er aan de hand is waardoor ze mogelijk al die tijd nog niks van mij heeft gehoord via de post en de reden waarom ik nog niet op bezoek ben geweest… Dat is iets wat ik voor morgen op het programma heb staan.

Nogmaals, ik hoop van harte op een gunstig resultaat op de verstuurde brief aan Hoofddorp, en anders moest ik maar eens echt flink boos worden richting de leiding, in woorden wel te verstaan… De huidige situatie is voor zowel F. en mij, hoogst onrechtvaardig te noemen, nu ik haar niet meer mag zien en spreken tot en met 18 februari a.s. Ik hoop dat ze dan daar nog is, want anders is er wel een probleem, namelijk mogelijk contactverlies en blijvende onzekerheid aangaande haar toestand voor langere tijd. Dan is het hopen dat F. zelf contact met mij opneemt, omdat ik er anders natuurlijk nooit achter kan komen waar ze in het geval van overplaatsing verblijft!! DE hulpverlening heeft wat dit soort informatie betreft geheimhoudingsplicht namelijk……. Maar zolang het wederzijds verlangen tussen haar en mij zo diep blijft als deze nu nog is, verwacht ik wel een berichtje van haar binnen afzienbare tijd. Het zou leuk zijn om het contact met haar in de toekomst weer op te pakken, op hetzelfde punt waar we in de laatste fase vlak voor haar ineenstorting  van 15 januari jl., waren gebleven. Het is een hele bijzondere en ook intelligente vrouw, die, net  als ikzelf, beter en meer verdient dan ze tot nog toe heeft meegemaakt in haar leven…. Het contact met haar is kostbaar en meer dan de moeite waard, een open contact met ruimte voor humor en serieuze dingen, maar ook wat onze diepere gevoelens betreft…

Afhankelijk van de reaktie op mijn brief aan Hoofddorp ga ik een beleid uitzetten voor later…. Mochten ze er toch moeilijk over blijven doen over ons contact, dan is het misschien toch een goed idee om, desnoods met behulp van een advocaat en eventueel een rechter, een serieuze aanklacht in te dienen richting de ggz, wegens foutief beleid en het verstoren van  het harmonieuze en liefdevolle contact tussen twee hooggevoelige mensen, voor een langere periode….. Ik weet dat de ggz het contact tussen ons heeft ontmoedigd “op medische gronden” , maar ze realiseren zich niet dat ze juist door dat ontmoedigingsbeleid wat ze zowel in Hoofddorp als in De Amstelmere hebben uitgeoefdend en nog steeds uitoefenen, nu in Hooddorp, onze emotionele geestelijke gezondheidstoestand juist aanzienlijk hebben verslechterd, door zo te handelen. En dat is een hele kwalijke zaak. Het is nu eerst afwachten op een mogelijke reaktie vanuit de ggz, afdeling Hoofddorp…

Bij periodes zijn veel emoties voelbaar aangaande deze situatie, maar dat is ook niet minder dan logisch. Dat is meestal in de ochtenduren en ‘s avonds bij het slapen gaan het ergst… Dan komen diverse mooie herinneringen aan het contact tussen mij en Flor weer naar boven, en met name de laatste periode waarin onze band zich heeft verdiept tot iets wat verder gaand dan onvoorwaardelijke vriendschap alleen. En dan besef je dat je al dan niet tijdelijk uitelkaar gedreven bent en van elkaar geisoleerd bent geraakt door toedoen van een aantal mensen binnen de ggz. Maar de gevoelens van beide kanten zijn er nog altijd, wat me ook duidelijk wordt in momenten waarop er een heldere en ernergiematig soms ook duidelijk voelbare, telepatische verbinding bestaat tussen mij en Flor. Dat is ook de enige telepatische verbinding die er al langere tijd loopt van mij richting haar en van haar kant richting mij. Het is daarnaast ook zo, Flor, geb.08-10-1980, is een Nieuwetijdskind met op spiritueel niveau een niveau van intelligentie dat zelfs nog heel ver schijnt te liggen boven dat van mij. Van daaruit is zij tot dingen in staat die zelfs mijn verstand heel ver te boven gaan, en waarvan het ook geen zin heeft om deze dingen/begaafdheden te gaan analyseren voor mensen zoals ik. Flor heeft me telepatisch een aantal dingen gezegd die strikt persoonlijk zijn en ook geheim voor een buitenstaander. Een aantal dingen betreffende onze telepatische communicatie, mag ik van haar wel vermelden op mijn weblog, en dat is het feit dat haar overplaatsing naar Hoofddorp haar eigen keuze geweest schijnt te zijn… Ze heeft dat gedaan om het mij gemakkelijker te maken om toe te werken naar ontslag, zoals nu, en heeft me ook met klem geadviseerd om af te zien van Etta Palm, waar ze is wezen kijken en waar zij liever niet wil gaan wonen. Ze zegt dat ze het daar niet prettig vindt. In die gesprekken langs telepatische weg kwam ook mijn huidige woonsituatie binnen de woongroep aan de orde, waarbij ze vanavond ook het volgende aangaf:

 

 

(FlorGlimlach): “Je bent een hele lieve, begrijpende en geduldige jongen waar ik tenminste wat aan heb. We horen bijelkaar Boudewijn, dat weet je toch?, we zijn tweelingzielen en twee onbegrepen hooggevoelige mensen die elkaars steun en hulp hard nodig hebben in deze harde wereld. Samen sta je altijd veel sterker in het leven dan in je eentje, en dus ook richting de Angstgerichte opstelling vanuit de woongroep waarin je woont. De meeste mensen daar leven nog in het verleden, en dat geldt ook voor je spv’er…, maar dit zal over een jaar anders worden… Het was afschuwelijk om je de 16de januari voor een tijdje te verlaten op de afdeling, maar (diepe emotie)  ik moest wel Boudewijn, want anders zou jij nooit de energie kunnen vinden om naar ontslag toe te werken en naar je eigen huis terug te keren. Het was vanuit overtuiging dat ik tijdelijk even naar Hoofddorp moest gaan, omdat we anders ook nooit weer samen zouden kunnen komen bijelkaar later. Ik heb mezelf daartoe moeten zetten tot die stap e n juist DAT maakte dat ik geestelijk volledig inelkaar was gestort op 15 januari, dus niet alleen door die opmerking van xxxxxx (verplk.) dat ook jij beter afstand tot mij kon bewaren…, hoewel ook dat heel veel met ons deed in emotioneel opzicht… Weet je, ik wist het al lang dat ik ooit zelf die stap zou moeten nemen BOudewijn, en daarom voelde ik me tegelijkertijd ook steeds verdrietiger worden. Ik deed de afgelopen periode voordat ik naar Hoofddorp werd gebracht ook heel verward en angstig, ook in mijn manier van bewegen. Dat was echter voor een groot deel ook niet echt, maar gespeeld, omdat ik zo snel mogelijk hier weg wilde gaan. TWeelingzielen kunnen niet los van elkaar leven, maar ik moest wel even, om jou de ruimte te geven om naar ontslag toe te werken , naar huis, zodat ik je dan later heel vaak kan komen opzoeken en eigenlijk nog veel liever zou willen komen inwonen bij je. Thuis samen zijn voelt toch heel anders dan binnen de kliniek? Zo’n kliniek is geen goede plek voor ons hsp’ers, veel te benauwend, en het is wel erg knap van je dat jij je daar gemakkelijker voor een deel kunt afschermen tegen die daar aanwezige hoeveelheid negatieve energie, dan ik dat kan. Maar ook goed dat je ook tussendoor regelmatig even de afdeling verlaat en naar huis gaat. De energie in jouw huis is zuiver positief, al spijt het me wel heel erg dat ik juist liet merken dat ik na de overnachting heel onrustig was en liever weg wilde gaan, wat we toen ook hebben gedaan. Maar het was aan de andere kant ook niet leuk om zo snel weg te gaan in de vroege ochtend…. Alles is een vooropgezet plan van mijn kant, want dat wij zoveel voor elkaar voelen dat wisten we toch allang van elkaar? Maar op zo’n kliniek, in zo’n situatie van opgenomen zijn bij de ggz, zijn de omstandigheden erg ongunstig om verder te gaan in de ontwikkeling van ons contact. Dat was een ware kwelling voor ons beiden, en ik was het op een gegeven moment zat. Later zijn we weer samen, in een huiselijke omgeving, en dan ben ik ook zelf weer heel veel sterker dan je mij ooit hebt gezien. Probeer het niet te begrijpen, het is iets vanuit een hogere staat van bewustzijn wat jij nu nog niet kunt begrijpen, wat me zegt dat dit tijdelijk afscheid geen eeuwig afscheid zal zijn, integendeel. Ik ben niet van plan om hier nog maanden te blijven hier in Hoofddorp. Dit hele traject sinds ik je voor het eerst ontmoette hier in Hoofddorp, iedere handeling van mij tot en met nu en hierna, is een zorgvuldig en strategisch doordacht vooropgezet plan van mij geweest, gericht op het oplossen van een belangrijk deel van je Angsten en trauma’s uit het verleden, maar ook bedoeld om later als twee op geestelijk niveau volstrekt gelijkwaardige tweelingzielen en partners samen verder te kunnen  gaan door het leven. En dat wordt een heel mooi leven Boudewijn, dat heb ik al heel lang geleden in onze Hoofddorp periode gezien en ervaren, in de vorm van een visioen, een soort van voorspellende droom, meerdere dromen om precies te zijn. Ik weet Boudewijn, het is makkelijk gezegd van mij, maar houd moed, en geef ze zonodig daar in Hoofddorp van katoen als het niet anders kan. Mijn zegen heb je, want ze zijn hier ontzettend streng, onrechtvaardig, en ze luisteren niet en zien veel dingen totaal verkeerd. Natuurlijk mis ik ook jou heel erg, heb er menig traantje om gelaten Boudewijn, net als jij. Je mag me gerust altijd komen opzoeken hier als je daartoe in de gelegenheid bent. Onze tijd komt nog wel Boudewijn… Vooral in het begin was ik nog erg verzwakt, jouw extra energie heeft me in die tijd ook in leven gehouden. Maar er komt heus een einde aan deze voor ons moeilijke tijden…”

 

Ja, dat was een heel verhaal, waarbij het wel handig was om met tien vingers blind te kunnen typen, om deze communicatie langs telepatische weg, afkomstig van Flor zelf, zo nauwkeurig mogelijk te kunnen registreren. Ik ben ook nog even langs mijn moeder geweest vandaag, ook zij is heel erg boos op het feit  dat ze vanuit de ggz meermalig ons contact hebben geprobeerd af te remmen, en nu dus weer. Mocht er nieuws zijn aangaande het bezoekverbod aan Hoofddorp, dan laat ik je dat natuurlijk zo snel mogelijk weten. Morgen is het zondag, en dan ga ik in de loop van de avond, zo rond een uur of half tien weer terug naar de open afdeling in De Amstelmere…. Overdag nog eventjes langs de buurvrouw zoals afgesproken…. Mijn nieuwe tweelingzielen-hsp website in aanbouw valt nu voorlopig te zien op http://cbdekat.magix.net/public .

 

Boudewijn de Kat

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: