Over HSP (hooggevoeligheid, uitgebreide uitleg-video’s), iets betere stemming vandaag, andere visie t.a.v.behandeling van mij en Flor dan ggz.

Over HSP (hooggevoeligheid, uitgebreide uitleg-video’s), iets betere stemming vandaag, andere visie t.a.v.behandeling van mij en Flor dan ggz.

Video over nieuwetijdskinderen (geb.1980 of later):

Training voor hooggevoelige mensen:

Amstelveen thuis, dinsdag 31 januari 2012 >> Na deze video’s voor mensen die meer willen weten over hsp, hooggevoeligheid, nu even het nieuws van vandaag. Mijn emotionele gestemdheid is vandaag wel wat verbeterd ten opzichte van gisteren, wat niet wegneemt dat het niet leuk is nu Flor in Hoofddorp zit en ik een maand lang geen contact meer met haar mag hebben of haar opzoeken. Dit op oneigenlijke gronden, dat wil zeggen, ik word ervan verdacht een negatieve invloed te hebben op andere patienten. Dit idee valt blijkbaar ook niet uit het hoofd te praten van hen die zich deskundig plegen te noemen, en van een aantal andere mensen, wat niet wegneemt dat ik het volstrekt niet eens ben met deze nogal grove beschuldiging. Ik ben echter nog in afwachting van het antwoord op de brief die ik als reaktie op het bezoekersverbod heb gestuurd aan ggz Hoofddorp. Flor en ik hebben een hele diepe en kostbare band met elkaar opgebouwd, en het lukt me maar niet om tot het bewustzijn door te dringen van sommige mensen, voor wat betreft het duidelijk maken van het feit dat als zij het advies tot afstand van elkaar bewaren tussen mij en Flor, in iets andere, meer tactische bewoordingen hadden medegedeeld aan mij en Flor, dat we dit dan niet als een verbod hadden opgevat, waardoor de emotionele ineenstorting van Flor in het weekend van de 15de januari voorkomen had kunnen worden….

OPvallend is wel dat veruit de meeste patienten die ik op de open afdeling over de situatie van mij en Flor heb gesproken, net als mensen zoals mijn moeder, e.e.a. wel heel goed begrijpen en ook inzien dat dit advies vanuit de hulpverlening mensen zoals Flor en ik, het aandringen op het ons van elkaar isoleren op een bepaald niveau, ons psychisch volledig klem heeft gezet en bij Flor zelfs heeft geleid tot een terugplaatsing naar de gesloten afdeling in Hooddorp. Patienten begrijpen dit heel goed, vinden het ook ronduit belachelijk dat zoiets is gebeurd, en zien dit ook als een poging om ons van elkaar weg te houden… Dat zij dit wel juist begrijpen komt ook omdat de meeste psychiatrische patienten ook hooggevoelig zijn…. Alleen ja, een hulpverlener zit in een andere positie, en voor hen is het lastig, zoniet onmogelijk om echt tot de kern van zaken door te dringen aangaande hsp, hooggevoeligheid. Ze zitten, althans de meesten, niet in die ervaring zelf, en kunnen vanuit hun betaalde positie als hulpverlener ook weinig anders doen dan dat wat hun in theorie is geleerd, en omdat ze er ook alle belang bij hebben en niet beter weten hoe anders te handelen. Maar intussen is het wel zo dat de algemene visie van de meeste patienten het feit dat de ineenstorting van Flor had kunnen worden verkomen en de daarachtergelegen motivatie, volledig onderschrijven…….

De hulpverlening ziet helaas dan ook niet in hoe belangrijk het voor de behandeling van Flor zou zijn om regelmatig contact met elkaar te onderhouden. Het bezoek en contactverbod is gebaseerd op bestaande theorieen en op datgene wat andere hulpverleners met het oog zichtbaar hebben waargenomen in het contact tussen mij en haar, hier op de open afdeling. Feit is ook dat letterlijk werd gezegd bij aanvang van mijn opname, zo hoorde ik van mijn moeder, dat ze toen al Flor en mij uitelkaar wilden houden. Een ander kan zich dan eventueel verschuilen achter de motivatie dat zoiets op medische gronden geweest is, als zij zich niet alleen in theorie maar ook gevoelsmatig zouden kunnen inleven in twee mensen die een diepe emotionele band met elkaar hebben opgebouwd en aan wie dan wordt geadviseerd om toch afstand van elkaar te bewaren, dat zoiets grote schade kan aanrichten in emotioneel opzicht. Dat doe je niet als hulpverlener, je inmengen met privecontacten tussen mensen onderling, al zijn het dan patienten… Het effekt van isolatie schaadt juist de medische gezondheidstoestand van patienten, maar dat willen ze niet echt erkennen en inzien…….. IK betreur dat.

Ik hoop op een gunstig resultaat van de eerder genoemde brief die ik heb geschreven aan ggz Hoofddorp, en anders hoop ik dat Flor en ik elkaar medio februari weer kunnen gaan zien. Dat hoop ik in ieder geval. DAt is laat, veel te laat eigenlijk, maar ja, ik hoop van harte dat ons contact door onwetendheid vanuit de hulpverlening niet dusdanig verstoord is geraakt dat deze gedwongen contactonderbreking de diepgang van ons contact eveneens heeft verstoord…, dan wel enige andere schade heeft opgeleverd die de natuur niet zo heeft bedoeld. Maar ik voel heel duidelijk, via onze onderlinge telepatische lijn, dat de emoties aangaande hetgeen er is gebeurd, ook bij haar nog altijd heel erg hoog zitten, en de gevoelens voor mij eveneens buitengewoon diep, zelfs nog dieper dan voordat ze de 16de januari werd overgeplaatst. WE missen elkaar nog altijd heel erg, en vraag me ook af in hoeverre Flor het verblijf op de gesloten afdeling in Hoofddorp nog volhoudt, kan volhouden… Het is niet erg handig om hsp mensen te langdurig op een gesloten afdeling te laten rondlopen, en hoop in geval van overplaatsing tussentijds wel informatie hierover te ontvangen, wat zowel voor haar als voor mijzelf van groot belang is!!!! Flor mag ten alle tijden gerust contact met mij opnemen via mijn mobiele nummer, of, als ik thuis ben in de weekeinden, ook op mijn vaste nummer, al hoop ik wel dat ze dit nummer wat ik haar onlangs op een kaartje had toegestuurd, ook daadwerkelijk heeft ontvangen van de verpleging. Want, ja, spijtig genoeg, moet ik toch erkennen dat mijn vertrouwen in de hulpverlening op die locatie, thans zeer gering is geworden….

Mijn stemming is, nogmaals, wel wat verbeterd, maar ook ik ervaar net als Flor, nog erg veel zielepijn en daaruit voortkomende intense emoties, met name in periodes dat we even op onszelf zijn, zonder invloeden van buitenaf… Daarnaast ervaar ik zo nu en dan ook diverse lichamelijke klachten die daaruit voortkomen, uit het gemis van direkt contact met mijn tweelingziel, zoals onrustig slapen, een continue emotionele geladenheid en pijnklachten in spieren en benen, waarbij, zoals vanochtend ook is gemeten door de verpleging hier, een lichaamstemperatuur die aan de lage kant is, 36,2graden om precies te zijn. Nee, medicatie helpt daarbij niet, daarvoor is iets meer nodig dan dat alleen, namelijk, Flor en mij als twee gelijkwaardige hooggevoelige mensen in elkaars waarde laten en de Angst vanuit de hulpverlening om ons regelmatig contact met elkaar te gunnen, te laten gaan voor wat die is. Maar juist dit laatste, die overdreven Angst vanuit de hulpverlening, DAT is uiteindelijk het grootste probleem, wat niet bij de patient ligt, maar in dit geval bij de hulpverlenerSlapende halve maans)……. En daar ligt nu juist het meest fundamentele probleem, bij hulpverleners en bij mensen in het algemeen in deze tijd, want wij mensen willen niet graag ‘in de diepte’ kijken, geconfronteerd worden met hun dieperliggende angsten die voor een belangrijk deel in ons onderbewustzijn verborgen liggen. Maar door deze ‘ confrontatie’ stelselmatig te vermijden worden de problemen alleen maar groter, namelijk deze angsten worden alleen maar dieper en zwaarder, nog moeilijker te overwinnen, en daar is met name de patient nou ook niet echt bij geholpen. Deze onbewuste angsten werken in alle gevallen uiteindelijk wel door in het gedrag van de hulpverlener richting de patient. Strenger dan strenger optreden naar buiten toe, dat kan niet, en heeft uiteindelijk alleen maar een negatief effekt op het welzijn van de patient en de zorg die hij of zij ontvangt. Veel mensen in onze cultuur ‘ leven’ nog altijd in de illusie dat alles maar controleerbaar is en zelfs MOET zijn, door van tevoren een plan uit te stippelen, waarvan we onszelf wijs maken dat dat later, bij de uitvoering ervan, tot goede resultaten gaat leiden; een leefwijze die evenwel volledig voorbij gaat aan een leven in en vanuit het ‘ hier en nu’ , oftewel een leven ‘vanuit het moment zelf’ . Maar wat heeft dat, kijkend naar de duurzaamheid ervan, ons mensen in die vele eeuwen van ‘ontwikkeling’ nu eigenlijk opgeleverd? Door mensen te sterk te binden aan allerlei regeltjes en wetjes raak je je medemensen uiteindelijk steeds maar verder kwijt. Ze voelen zich daardoor steeds machtelozer, ten aanzien van hun eigen leven. Hoeveel mensen met psychiatrische aandoeningen krijgen na verloop van tijd niet te maken met een terugval? En hoeveel mensen in onze ‘ vrije’ westerse samenleving worden door dit steeds meer verstikkende web aan tal van geschreven en ongeschreven wetmatigheden niet zo’n sterk gevoel van machteloosheid opgelegd ten aanzien van hun eigen leven dat zij uiteindelijk tot zelfdoding overgaan?? Mensen, ook hulpverleners en leidinggevende instanties binnen het hulpverleningscircuit, zijn verleerd om hun patienten, en zeker in deze tijd, op een meer dan gemiddeld niveau te durven ‘ loslaten’… En zo geldt dat ook voor de relatie politicus-individuele burger.

Persoonlijk denk ik dat de oorsprong van veruit de meeste genoemde problematiek en alle aardse problematiek die wij mensen momenteel kennen zijn oorsprong vindt in een ver verleden, in een verkeerde interpretatie van het Christendom. Hoewel ik geen inhoudelijke kennis heb aangaande het zo geprezen bijbelboek, ik heb er in de loop van vele jaren wel heel veel over gehoord op de radio. Hoewel volgens mij Jezus uiteindelijk degene was die mensen in de oudheid ‘hielp’ , hebben wij mensen de mens God uiteindelijk een dergelijke almachtige gave toebedeeld, en wij mensen zijn vervolgens onze God, wat uiteindelijk maar een gewoon menselijk wezen was, vanwege de bijzondere gaven  waarover hij zou beschikken, tot ver boven ons individuele menszijn gaan verheffen, symbolisch de hemel in te prijzen…. En aldus onstond ook het idee dat we hem moeten aanbidden en danken, in ruil voor de diensten die hij ons mensen zou hebben bewezen. Daaruit ontstond bijvoorbeeld ook het op pure angst gebaseerde, maar in wezen juist hoogst onnatuurlijke en erg ongezonde ‘voor wat hoort wat’ principe, maar ook voorwaardelijke omgangsvormen tussen mensen onderling met alle destruktieve gevolgen vandien (ruzies, conflicten, oorlogen e.d.), onze economie die de illusie ‘geld in ruil voor goederen en diensten’ de wereld in heeft geholpen, maar wat wij mensen in de loop van vele jaren door die vroegere gedachte dat God omwille van gaven waarover hij zou beschikken een meerderwaardige kracht zou zijn ten opzichte van individuele burgers, zijn gaan leren is dat mensen (vanuit de diepte bezien) buitensporig veel vertrouwen zijn gaan hechten aan letterlijk alles wat BUITEN de individuele mens zou liggen, of het hier nu gaat om een policitus, een theorie, kennis vergaren door inzichten tot ons te nemen die van buiten onszelf komt, de mening van een ander individu, of om vertrouwen in meer algemene zin. Door vanuit die voorwaardelijke levenshouding ten aanzien van anderen te kiezen en overmatig veel te vertrouwen op alles wat buiten de individuele mens zelf ligt, creeerde de mens door de jaren heen alleen maar meer angsten, met alle gevolgen op wereldniveau vandien. Echter juist in deze tijd komen steeds meer mensen vanuit hun eigen levenservaring tot nieuwe inzichten en een andere levensstijl. Deze ontwikkeling zal echter pas na december 2012 geleidelijk aan merkbaar gaan worden, zo ook in bijvoorbeeld politiek bedrijven, een leegloop van reguliere zorginstellingen omdat steeds meer mensen gaan kiezen voor vrijgevestigde hulpverleners en particuliere klinieken, omdat deze veel meer zorg, afgestemd op maat en per persoon verschillend kan aanbieden…

Uit een brief van iemand begrijp ik dat Flor gedwongen opgenomen zou zijn, ikzelf heb van diverse mensen op de afdeling een heel ander verhaal gehoord, namelijk dat zij nog steeds vrijwillig opgenomen is….. Ik hoop op een spoedig herstel van het contact tussen ons beiden……., en dat Flor iets van zich laat horen als het haar even iets teveel wordt, ook al zou dat in de vroege uurtjes zijn, dat is niet belangrijk. Waar het me om gaat is haar welzijn, haar levensgeluk, wat thans nog altijd ernstig is geschaad. En er moet toch iemand zijn die dingen op de juiste wijze signaleert en oprecht probeert op te komen voor haar belangen als hooggevoelig mens. Ze verdient een beter leven met meer respekt voor haar als mens en om haar levensgeluk en hoogbegaafdheid. We zijn alle twee mensen met een aanzienlijk bredere en ruimere visie op het leven zelf, en dat mag ook weleens gezegd worden…

Voor mensen die zich meer willen verdiepen in het natuurverschijnsel Tweelingzielen en HSP, hooggevoeligheid, kan ik je nog de volgende tips meegeven over boeken die hierover zijn geschreven:

” Tweelingzielen”, door Patricia Joudry en Maurie Pressman, uitg.Ankh-Hermes in Deventer, ISBN 978-90-202-8128-6

” Hoogsensitieve Personen in de Liefde”(Hoe ga je om met relaties als de wereld je overweldigt) , door Elaine N. Aron, Uitgeverij Archipel, Amsterdam/Antwerpen. ISBN 978-90-6305-557-8/NUR770

Boudewijn de Kat

P.S. Tenslotte nog een aantal videoclips, speciaal voor Flor:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: