Uitleg over tweelingzielen (deel 1, eigen produktie) , aardige zaterdag , ervaringen met Flor in de kliniek en op afstand, onze toekomst….

Eigen videoproduktie, gemaakt op zaterdag 4 februari 2012, Boudewijn de Kat, Amstelveen

Amstelveen, zaterdag 4 februari 2012 >> Vandaag was het eigenlijk best een aardige dag die ik grotendeels binnenshuis heb doorgebracht. Vanochtend flink uitgeslapen. Toen ik vanochtend omstreeks een uur nog even op het plaatje op mijn computerscherm keek met daarop het actuele weerbericht, zag ik dat het afgelopen nacht in de regio Amsterdam maar liefst 14 graden onder het vriespunt is geweest. De nog vrij nieuwe HR ketel doet het in ieder geval goed en houdt het huis heerlijk warm… Vanmiddag ben ik nog even langs een elektronicawinkel aan de Amsterdamseweg geweest om te informeren of ze de bestelde nieuwe lader voor mijn videocamera al hadden binnengekregen, maar dat was helaas nog niet het geval. Zoals het er nu naar uitziet zal deze pas aankomende dinsdag binnenkomen… Het is ook wel weer eens leuk om zowel binnen als buitenshuis weer eens wat filmopnamen te maken, maar met een lege acculader en een kapotte oude lader is het lastig filmen, behalve dan via de webcam van mijn vaste computer thuis of op de laptop op de open afdeling…

Komende maandagmiddag even langs de dierenarts met mijn hond Debby, die momenteel nog bij mijn moeder verblijft. En over dinsdag, de bewonersbespreking, daar zou ik zondag, morgen dus, nog over bellen met iemand van de verpleging op de open afdeling die ook mijn persoonlijk begeleider daar is. Dinsdagmiddag vier uur wordt toch lastig, omdat dan niet iedereen bij de bespreking aanwezig kan zijn. Het idee en tevens voorstel leeft nu om komende donderdag, 9 februari, de bespreking te gaan houden. Dan kan weliswaar naar alle waarschijnlijkheid niet mijn spv’er bij de bespreking aanwezig zijn, maar hopelijk wel mijn begeleider, die als ik het goed heb vaak op donderdag werkt. Gisterenavond heb ik hierover nog met een goede vriend overlegd, waarvan het wel goed is dat ook hij de bespreking kan bijwonen!! Anders kost die bespreking mij teveel energie, en dat wil ik zien te voorkomen… Ik hoop dan de 10de februari, of anders de week erna met ontslag te gaan…

Vanavond heb ik weer een nieuwe videoproduktie gemaakt, een themaprogramma over het onderwerp tweelingzielen, met een eigen inleiding en geillustreerd door een aantal videoprodukties van derden. Ik hoop met deze video te bereiken dat mensen die, buiten mij, Flor kennen, in het bijzonder de hulpverlening bij de  ggz in Hoofddorp waar ze volgens de laatste berichten nog steeds verblijft,  wat van deze video’s leren en dat het besef dat een regelmatig contact tussen mij en Flor, in dit stadium, van groot belang is. Ik denk hierbij met name om het welzijn van Flor, aangezien het feit dat we in het weekend van 13-15 januari jl. allebei te horen kregen afstand van elkaar te bewaren, juist in deze fase dat onze band al zoveel verder en dieper gaat dan wordt aangenomen, met name voor Flor de trigger was waardoor zij uiteindelijk in dat weekend volledig instortte en naar Hoofddorp moest worden teruggeplaatst. De fout ligt hierbij bij de hulpverleners op de open afdeling, niet gespecialiseerd op het gebied van HSP, die zich nog altijd niet realiseren wat voor effekt dergelijke adviezen tot afstand bewaren, voor hooggevoelige mensen kan hebben. Daarom is het ook belangrijk dat we elkaar weer regelmatig kunnen gaan zien, wat een sterk positief effekt zal gaan hebben op haar herstel. Het bezoekverbod loopt rond 18-19 februari a.s. gelukkig af…, ik hoop wel dat ze Flor hebben ingelicht omtrent het bezoekverbod. Ik heb dit laatste ook zelf geprobeerd, maar ik heb er weinig vertrouwen in dat de aan Flor gerichte post ook daadwerkelijk aan haar is gegeven. Mochten er eventueel mensen zijn uit haar eigen familiekring die dit lezen, misschien dat zij e.e.a. voor mij zouden kunnen uitzoeken en navragen….

Ik voel nog steeds op afstand dat Flor niet stilzit aangaande ons contact en haar kant van het proces waar ze in zit en wat ons weer samen gaat brengen. En datzelfde geldt ook voor mij. Dat we elkaars direkte nabijheid in fysiek zichtbare en tastbare vorm alweer enige tijd missen is zeker nog iets wat voor ons allebei niet zo prettig is, maar ik voel me gedurende de tijdsloop wel wat rustiger worden, omdat ik heb ervaren dat Flor op afstand ook niet bepaald heeft stilgezeten aangaande de verdere verdieping van onze band. Dat sterkt het vertrouwen in de toekomst, in onze toekomst later… In dit proces, zoals ook verbeeld en uitgelegd in de video, getiteld “Stages of Twin Flame Relationships”  (link: http://www.youtube.com/watch?NR=1&feature=fvwp&v=3aIV5okbDZQ  ) , is aangezien het bewustzijnsniveau van Flor een stuk hoger ligt dan dat van mij (kenmerkend voor Nieuwetijdskinderen), Flor in wezen de leidinggevende persoon die ook mijn proces tot eenwording met elkaar op afstand begeleidt. Daarnaast is er ook een derde in dit proces die dit proces extra ondersteunt, en dat is onze gemeenschappelijke vriendin Peggy. Peggy is weliswaar op 12 februari a.s. alweer twee jaar geleden overleden, zoals dat met mensen gaat die sterven , het tastbare en zichtbare lichaam vergaat, maar de energie uit dat lichaam (het met het oog onzichtbare, maar buitenzintuigelijk wel degelijk voelbare, energetische lichaam) blijft voortbestaan, en dat energetische lichaam omvat ook het bewustzijn van Peggy, van waaruit bijvoorbeeld ook telepatisch contact mogelijk is. Peggy is in haar huidige onzichtbare vorm mijn gids die me zo goed mogelijk probeert te beschermen tegen allerlei externe vormen van negativiteit en die mij in het jaar 2010 heeft beschermd tegen een verdergaande ontwikkeling van een borderline-proces waarin ik toen terecht was gekomen.

Ik herinner me ineens een moment, niet zo heel lang geleden nog, dat Flor, onder invloed van de op de open afdeling aanwezige hoeveelheid negatieve energie van veel zieke mensen wat ik ook zelf sterk voelde, een korte periode had dat ze (tweelingzielen kunnen ook elkaars gedachten lezen namelijk) doodsbang was dat ze heel negatief (en in zekere zin ook enigszins verward) dacht en ook meende dat  het niets tussen ons zou gaan worden. Dat was op een avond waarin ze in de grote huiskamer op de open afdeling een vreselijke huilbui had, en ikzelf evenlater ook toen ik even op mijn kamer zat. Later ontdekte ik ook dat zij in die periode in korte tijd ook hele sterke borderline-neigingen begon te vertonen. Maar gelukkig, na die korte periode is er in enkele weken tijd een band tussen haar en mij ontstaan die, ondanks alle problemen die ze had, nog zoveel dieper gaat dan ik tot nog toe nog nooit eerder in mijn leven heb ervaren, maar ook andersom….. Alles is een proces, zo ook dit. Peggy heeft ons ook in die korte periode enorm bijgestaan, en nog steeds. Peggy was gedurende haar aardse leven niet, zoals ik lange tijd dacht, een tweelingziel, maar een soulmate. Evengoed heel kostbaar en prettig samenzijn, maar dat is toch iets anders dan een tweelingziel, want daarvan is er altijd maar eentje, en een hele bijzondere, intelligente vrouw die iets aan mijn leven heeft toegevoegd wat ik in al die levensjaren ervoor altijd al had gemist. Maar dat is iets wat gewoon niet in woorden te vatten valt, het is een ervaring op zich!! En dat geldt ook voor haar, zoals dat in de laatste periode dat ze nog aanwezig was op de open afdeling in de praktijk wel heel duidelijk en voor ons beiden uitzonderlijk sterk voelbaar werd. WE hebben toen meerdere uitstapjes gemaakt samen, met de auto. Tijdens die uitstapjes heb ik haar ook wat haar uit een zekere mate van verwardheid voortkomende problemen betreft, volledig in haar waarde gelaten, van waaruit ze ook de kracht kon putten om geheel op eigen kracht problemen die toen speelden voor zichzelf op te lossen. Maar daarnaast hadden die uitstapjes ook iets heel bijzonders, iets romantisch en uitdagends, waarbij ik de details hier niet wil noemen. Maar aangenaam was het zeker, en ook de overnachting die ze bij mij thuis heeft gemaakt, had ook wel degelijk ook hele leuke momenten. Want ja, het was al bekend dat ik zowel op Spaarnepoort in Hoofddorp als op de open afdeling De Amstelmere in Amstelveen, al geruime tijd geleden het snurken heb gëintroduceerd. Maar dat gebeurde ook die ene nacht dat we in de slaapkamer lagen, en toen ik middenin de nacht een duwtje in mijn linkerzij kreeg en we allebei enorm in lachen uitbarstten……..

Al met al, Flor is een hele lieve en bijzondere vrouw en op spiritueel gebied ook een bijzonder hoogbegaafde jonge vrouw, en het is denk ik in dit geval ook beter dat zij (vanuit haar hoge intelligentieniveau) de touwtjes aangaande ons proces van hereniging in handen houdt. Dat vindt zij ook prettiger, nou ja, en wat zou dat nou? Ik hoop dat we elkaar weer gauw zullen en mogen gaan ontmoeten…. Ik krijg ook sterk het gevoel dat het wel degelijk zo is bedoeld dat wij samen verder zullen gaan in dit leven. En ook ik zou me van mijn kant geen gelukkiger leven meer kunnen voorstellen dan samen met elkaar, Flor en ik. Deze band is zo onbeschrijfelijk diep tussen ons dat, als dit samenzijn niet zo zou zijn voorzien, ook ikzelf uiteindelijk letterlijk niet zou kunnen overleven in deze wereld. We hebben elkaar nodig, maar ook om ontbrekende stukjes aan onze mate van kennis en inzicht in tal van zaken, bij elkaar te kunnen aanvullen. Dit alles moet iets heel moois gaan worden… Verliefdheid onder mensen is normaliter, in standaard relatievormen die vanuit het egobewustzijn zijn voortgekomen, iets wat van zeer tijdelijke aard is, hooguit een in diepgang afnemende ervaring van hooguit enkele maanden, als ik goed ben geinformeerd. In het geval van een verbintenis tussen man en vrouw gebaseerd op tweelingenzielsverwantschap, gaat de diepgang van het ervaren van verliefdheid niet alleen nog zoveel verder en dieper,  het is ook een toestand, een ervaring tussen tweelingzielen die van blijvende aard is, oftewel “eeuwigdurend”, en de relatie zelf bovendien geheel onvoorwaardelijk. En ook dit laatste is toch wel iets heel bijzonders in onze wereld met overwegend voorwaardelijke omgangsvormen tussen mensen onderling, in relaties, maar ook in het alledaagse leven… Alleen zijn zovelen onder ons zich van die voorwaardelijke onderlinge omgangsvormen slechts niet of nauwelijks bewust……

En juist die voorwaardelijkheid in het leven, het wordt je ook min of meer door de strot geduwd in samenlevingen zoals de onze, waarvan wordt beweerd optimale vrijheid zo hoog in het vaandel te hebben staan. Dit laatste is echter….een pure leugen, een illusie die wij mensen onszelf en elkaar wijsmaken. Die voorwaardelijkheid in het leven brengt bovendien ook Angst met zich mee, angst bijvoorbeeld om een ander mens volledig te durven loslaten in het leven. En iedereen maar denken dat Angst bij het leven hoort, dat dat iets natuurlijks zou zijn. Alweer een van die vele, maar tegelijk ook een van de ergste en meest destruktieve, illusies die ons hedendaagse menszijn ‘kleuren’…… Jullie lieve mensen mogen dan, al gebeurt zoiets dan vaak ook min of meer onbewust, krampachtig blijven vasthouden aan dergelijke gestandariseerde en tot God verheven voorwaardelijke omgangsvormen met elkaar, dat is jullie eigen keuze. Maar daar doen mensen zoals Flor en ik niet aan mee, omdat we elkaar daadwerkelijk liefhebben op een niveau waarvan de mensheid al vele vele eeuwen lang vervreemd is geraakt. Dat willen we ook graag zo houden, ons niet meer laten meezuigen in “het algemeen gangbare leefprincipe” omdat dat ons geluk, wat we eigenlijk nog nooit hebben gekend in ons leven toen we nog alleen waren, sterk zou ondermijnen. Dat gaat dan in de toekomst zeker betekenen dat we een zekere tijd in een maatschappelijk isolement zullen geraken, maar dat is dan altijd nog honderden keren beter en prettiger dan ‘meedoen met de rest van de wereld’ , want dat hebben we al ons hele leven lang gedaan tot nog toe, met alle psychische problemen vandien…. We zijn samen intens gelukkig, zeker als we straks weer regelmatig samen kunnen zijn, en dat geluk laten we ons niet meer afpakken, door niemand. Al zullen we de eerstse tijd zeker nog weleens in situaties terecht komen waarin we assertief op moeten treden, dan wel een enkele keer goed boos worden, maar in dit geval dan wel  uit een vorm van (veelal onbegrepen en ook niet echt te begrijpen) zelfbescherming… Deze situatie zal echter na december 2012 – het begin van de Nieuwe Tijd – gaan veranderen, omdat wij allemaal op aarde in een diepergaand bewustwordingsproces zitten momenteel aangaande onszelf en de wereld om ons heen. Dan leren ook andere mensen weer terug te keren naar de basisbehoeften van ons bestaan, naar daadwerkelijk menselijk geluk zonder lijden en psychische aandoeningen, met inbegrip van alle huidige technische en wetenschappelijke verworvenheden……

Dan zullen, naast tweelingzielen zoals bijvoorbeeld Flor en ik, uiteindelijk ook alle overige mensen op aarde weer in volledig harmonie met zichzelf komen te verkeren, ofwel, anders gezegd, in een natuurlijke, oorspronkelijke geestestoestand terecht komen die men in de psychologie ook wel “androgynie” noemt, dat wil zeggen een op geestelijk niveau evenwichtig en gelijkwaardig samenspel tussen de “mannelijke” en de “vrouwelijke” pool in de hersenen van mensen…… En dan is het in de huidige tijd, voorafgaande aan de Nieuwe Tijdsperiode, ook eigenlijk niet zo verwonderlijk dat de meeste tweelingzielen elkaar ontmoeten en zijn voorbestemd om samen verder te gaan door het leven. Ieder mens heeft nu eenmaal van nature zijn of haar ‘wederhelft’ nodig om, mits zoiets geschiedt op basis van tweelingenzielsverwantschap, op basis van onvoorwaardelijkheid en harmonie ten opzichte van zichzelf, te overleven in deze nu nog keiharde maatschappij. En, samen sta je dan intussen wel nog veel sterker dan helemaal alleen…..Ik maak op geestelijk niveau in ieder geval allang geen tweedeling, geen onderscheid meer tussen “typisch mannelijk” of “typisch vrouwelijk” gedrag bij mensen. Het gedrag van mensen is niet “typisch mannelijk” of “typisch vrouwelijk” ,………,maar menselijk!!

Groetjes van Boudewijn de Kat…..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: