Twee nieuwe eigen video’s , telefoongesprek verpleging Spaarnepoort gesloten Hoofddorp, bezoekje aan Flor, visie van mijn moeder, en mijn ontslag van vrijdag 16 maart aanstaande.

Amstelveen, zondag 11 maart 2012 > Ja, zoals je kunt zien heb ik hierboven twee nieuwe eigen videoprodukties geplaatst die ik dit weekend heb gemaakt. Voor mensen die enige tijd niet hebben gekeken op mijn weblog, verwijs ik je nog naar de hieraan voorafgaande weblog van 8 maart, waarin ik een videospotje heb geplaatst wat ik zeer recentelijk heb gemaakt over Nieuwetijdskinderen, wat een nieuwe serie videoprodukties gaat worden. In de weblog van 8 maart kun je de eerste aflevering uit die nieuwe serie video’s bekijken. Het blijkt overigens dat, al ik de resolutie (de beeldscherpte) niet hoger instel dan op 480 pixels, het ook vrij gemakkelijk is om videofilmpjes te maken en plaatsen op YouTube die aanzienlijk langer zijn dan een kwartiertje. Dat bleek ook wel tijdens het maken van de video’s die ik recentelijk heb gemaakt, waaronder ook bovenstaande twee films.

Vanmiddag heb ik ook telefonisch contact opgenomen met de verpleegpost van de gesloten afdeling van de GGZ, op Spaarnepoort in Hoofddorp. De bezoektijden zijn er tegenwoordig dagelijks, 7 dagen per week van 14.00- tot 20.00 uur. In principe doen ze er tot nog toe niet moeilijk meer over mijn komst, en dat is ze geraden ook hoor. Het heeft mij en Flor al genoeg schade gedaan destijds toen we allebei het advies kregen vanuit hulpverleners op de open afdeling in de Amstelmere om afstand van elkaar te nemen, terwijl onze band zo ontzettend, ontroerend mooi en diep was, en ik voel wel heel duidelijk sinds enige  tijd dat de diepgang van ons contact hieronder niet heeft geleden en zelfs nog veel dieper is geworden, sinds het hartchakra open is komen te staan bij mij en Flor. Ik voel zoveel Liefde van haar uit naar mij toe komen op afstand, vanwege de sterke energetische band tussen ons, onze gemeenschappelijke Ziel. Ook is was in de tweede helft van januari jongstleden, na wat er was gebeurd, energetisch volledig uitgeput, en de verbinding tussen haar en mij was heel dun in die periode, en het was niet gemakkelijk om die verbinding weer te herstellen. Wel voelde ik hetzelfde als Flor toen, op afstand, veel emoties, maar ook de wil om elkaar niet te verliezen die desondanks altijd heel erg sterk is gebleven tussen ons. Samen met Peggy in haar huidige energetische vorm, is het ons toen gelukt om die verbinding weer volledig te herstellen, en het was in de tussentijd ook heel erg nodig om heel veel extra energie te sturen op afstand, naar Flor in Hoofddorp, want anders had ze het niet gered, niet overleefd uiteindelijk… Het mag dan zo zijn dat dat tijdelijk leidde tot een situatie dat ik zowel geestelijk als lichamelijk, energetisch gezien, volledig uitgeput raakte en het als het om aktiviteiten gaat ook heel rustig aan heb heb moeten doen, ik geef zielsveel om zo’n leuke en liefdevolle vrouw als Flor. Ze voegt iets toe wat ik in al die hieraan voorafgaande levensjaren van intens Lijden nog niet eerder was tegengekomen op mijn weg. En nadat Flor en ik weer op gelijk energetisch niveau waren terecht gekomen, begin februari jongstleden, bevind ik me in een heilzaam proces van explosieve toename van Bewustzijn, dusdanig sterk en ook leerzaam dat ik mij thans al voor een heel groot deel een spiritueel wezen voel, met spiritueel Bewustzijn. Dit gaat nog zo oneindig veel dieper dan het conventionele Ego-bewustzijn, wat niet veel groter is dan een speldeknopje ten opzichte van het spirituele, kosmische bewustzijn, wat in omvang letterlijk oneindig groot is… Langs telepatische weg, maar ook via de energie van haar kant uit die hier fysiek voelbaar is, voel ik dat niet alleen mijn eigen verlangen, maar ook het verlangen van Flor heel erg groot is om elkaar weer eens te zien. Geen externe contactverboden meer nu, gelukkig maar. Ik verwacht zelf komende week bij Flor langs te gaan. Dit weekend is dat niet gelukt, en dat houdt ook verband met het feit dat ik onverwachts bezoek heb gehad dit weekend van een bekende persoon.

Er is op lichamelijk niveau, maar ook geestelijk heel veel veranderd in mijn leven, en ik voel me geestelijke ook veel sterker dan ik me tot nog toe in mijn leven ooit heb gevoeld. Dat is een zeer gunstige ontwikkeling, maar ook gebruikelijk in het geval van diepe Tweelingzielenliefde. Groot verschil met vroeger is ook dat dit bewustwordingsproces iets is wat eindeloos is, en een stabiel verloop heeft, niet langer onderhevig aan langdurige periodes van stilstand en van wat ik ooit heb omschreven als langdurige periodes van ‘bewustzijns-vernauwing’. Dit laatst kwam dan vooral onder invloed van de bijwerkingen van de medicatie die ik gebruik. In korte tijd heeft zich in mijn lichaam een imuniteit (ongevoeligheid) ontwikkeld met betrekking tot die bijwerkingen waar ik het net over had… Dit maakt dat ik niet langer onderhevig meer ben aan periodes waarin het zo kostbare niveau van bewustzijn terugvalt. Het is ook hier weer zo dat die enorme intensiteit van de energetische Zielsverbondenheid die er tussen mij en Flor bestaat, veel vroegere problemen volledig heeft geneutraliseerd, heeft opgelost. Positieve energie doet een hoop met een mensenlichaam en met de geest…

In de loop der tijd heb ik ook met mijn moeder veel gesproken over Flor, de meest liefdevolle en intelligente vrouw die ik tot nog toe heb ontmoet in mijn leven. Een nog liefdevollere vrouw als zij bestaat er niet voor mij, en ik merk nu ook een verandering in mezelf, namelijk dat ik ook niet meer verliefd kan worden op een andere vrouw. In vroegere tijden was het zo dat ik heel snel verliefd raakte, al was die mate, de diepgang van die verliefdheden wel zeer gering te noemen als ik dat vergelijk met de gevoelens die ik nu voel voor Flor. Flor en ik zijn al heel veel jaren naar elkaar op zoek geweest, onbewust, en eindelijk hebben we elkaar ontmoet. Ik kan me ook geen leven meer voorstellen zonder het contact met haar. Daarbij maak ik ook geen onderscheid meer tussen vriendschap en liefde. Vriendschap is ook een vorm van liefde voor iemand ervaren, met dit verschil dat echte, ware liefde ook een diepe vorm van liefde ervaren is in lichamelijk opzicht voor iemand. Bovendien is het meestal zo dat de meeste partners elkaar op een egogerichte manier hebben ontmoet, bijvoorbeeld door er naar op zoek te gaan via een datingsite op internet e.d. Dergelijke relaties die daar mogelijk uit voortkomen zijn over het algemeen veel instabielere relaties, omdat het meestal relaties zijn tussen twee mensen die geen zielsverbinding met elkaar hebben. In dergelijke gevallen is het zo dat een staat van verliefdheid ook iets is wat slechts tijdelijk is, en na verloop van tijd weg gaat. Tussen mij en mijn ex J. was het nog weer een ander verhaal, omdat zij en haar familie mij toch manipuleerde op tal van manieren, op het narcistische af… Van haar kant voelde zij wel veel voor mij, maar ik voelde zelf geen enkele emotionele band met haar en jarenlang was ik niet sterk genoeg er een einde aan te maken, totdat ik in augustus 2007 de knoop doorhakte en de relatie beeindigde. Sinds oktober 2007 zijn we gescheiden en we hebben sindsdien gelukkig ook geen contact meer met elkaar. Omdat ik geen emotionele band had met haar was er van verliefdheid tot haar ook volstrekt geen sprake.

Maar, in de positieve betekenis van het woord uiteraard, wat Flor betreft, die diepe tweelingzielsverbondenheid met haar en het persoonlijke contact, is echt de omgekeerde wereld ten opzichte van mijn ex, gevoelsmatig. Bovendien is het bij tweelingzielen zo dat, als ze elkaar eenmaal hebben ontmoet, ook in periodes van afzondering, een band met elkaar hebben die zo diep is dat deze ook onbreekbaar, onverwoestbaar is. Maar het is ook zo dat verliefdheid tussen tweelingzielen iets is wat niet slechts tijdelijk en oppervlakkig is, maar zeer diepgaand, en ook blijvend, een blijvende toestand. Heel mooi en bijzonder…

Maar mijn moeder is ook blij dat ik Flor heb ontmoet en dat onze band zo diep en harmonieus is. Ze vroeg me op een gegeven moment naar haar achternaam, en toen ik haar dat had verteld merkte ze nog op dat die naam haar zo bekend voorkomt… Maar ze vindt het afschuwelijk dat ze vanuit de GGZ hebben geprobeerd ons contact te verbreken, onze verbinding. Maar ze heeft ook veel moeite met het feit dat de hulpverlening onhandige opmerkingen heeft gemaakt richting ons, en ze voelt het ook zo dat een hulpverlener zich eigenlijk niet behoort te bemoeien met het contact tussen twee mensen die een diepe band met elkaar hebben en die iets met elkaar aan het opbouwen zijn. Haar vertrouwen in met name de hulpverlening op de gesloten afdeling in Hoofddorp van de GGZ organisatie, is zeer gering… Bovendien, ze zijn niet helemaal eerlijk, ook in de correspondentie van de leidinggevenden  op Spaarnepoort gesloten, naar mij toe. In hun tweede brief, naar aanleiding van mijn uitgebreide bezwaarbrief van eind januari, met betrekking tot het bezoekverbod, lieten ze weten dat dat contactverbod iets geweest is wat Flor zelf zou hebben ingesteld. Daar geloof ik echer niets van, en iedereen is het met mij eens. En vanmidag zei mijn moeder ook “Wat weten zij in Hoofddorp nou van de diepe band af tussen jullie twee?” Niets, helemaal niets. Maar ach, deze mensen hebben gehandeld vanuit onwetendheid, al was het niet echt slim en gezond voor ons beiden dat ze ons het contact met elkaar voor een maand hadden verboden… Mijn persoonlijk begeleider van de kliniek  op de open afdeling in Amstelveen merkte een tijdje geleden nog op: “Boudewijn is een goede jongen, doet geen vlieg kwaad”, en dat is ook zo. Ook mijn PB’’ er heeft die brieven uit Hoofddorp gelezen en merkte toen nog op: “Ze doen nou net alsof je iemand, een patient, in elkaar zou hebben geslagen”. Dit naar aanleiding van het zinnetje in hun eerste brief van 19 jan. jl., dat ik “een slechte invloed” zou hebben op andere mensen, op medepatienten. Ach, denk ik dan, dat was het verleden, ze hebben gehandeld vanuit domheid, maar vooral vanuit Machtsvertoon. Het verleden is nu voorbij en bevind me in de overgangsfase naar een Nieuw Leven. Ik hoop in ieder geval op een langdurige voortzetting van het contact tussen mij en Flor. Het zou bovendien ons allebei ernstige schade doen als dat contact echt verbroken zou worden en blijven, wat eigenlijk niet mogelijk is, gezien de diepgang van onze band, ook op afstand. Deze band is zo diep, zuiver en ook telepatisch, al hoop ik ergens dat ze Flor weer over gaan plaatsen naar de open afdeling op De Amstelmere. Dat vergemakkelijkt ook ons contact in direkte zin , van mens tot mens, al vind ik het ook niet erg als ik regelmatig een ritje naar Hoofddorp zou maken. Flor verlangt niet alleen naar mij, het is ook wederzijds, dat diepe verlangen…

Aanstaande vrijdag, 16 maart, ga ik dan met ontslag, na een totale opnameduur van 172 dagen. Dat vergemakkelijkt ook het contact en de frequentie van dat contact met Flor, van mens tot mens. Ik zie daarnaar uit!

Dit is dan ook het laatste weekendverlof van mijn huidige opname bij de GGZ. Ik verwacht ook niet meer als patient in een ggz kliniek terug te keren, want ik ben wel veel sterker geworden sinds de ontmoeting met Flor. Volgens mij ervaart Flor dat zelf ook zo, en als dat nog niet zo is, dan zal ze dat wel degelijk gaan ervaren in de niet al te verre toekomst. Ik hoop dat we in de niet al te verre toekomst toch weer komen tot een echte hereniging van ons contact. Dit zou voor ons allebei een prachtige ervaring worden en ook blijven en ertoe leiden dat we minder afhankelijk worden van GGZ hulp.

Lieve groeten vanuit Amstelveen,

Boudewijn de Kat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: