Meer vrijheden, gericht zijn op de toekomst, nieuwe strategie…

Haarlem, zaterdag 19 mei 2012 >> Daarnet heb ik samen met een verpleegkundige een wandeling gemaakt en even langs de buurtsupermarkt geweest. Goed gesprek onderweg, ook over uitbreiding van de vrijheden en terugkeren naar Amstelveen. De Amstelmere zou een goede plek zijn, al denk ik wel dat ik genoeg (en ook leuk) werk om handen zou hebben als ik hele dagen aan mijn huisje verder zou kunnen werken. Rob, goede vriend, wil me daarbij helpen, en dan kan het werk binnen enkele weken zijn voltooid. Ik wil dat werk, wat ik ook door omstandigheden immers al veel te lang voor me uit heb moeten schuiven, graag binnen afzienbare tijd af hebben, waardoor de woning ook weer veel leefbaarder wordt, sinds de brand van 19 december 2010.

Ik ben in mijn hoofd al bezig met het inrichting van de lege plekken in mijn woning, waar welk meubelstuk komt te staan en dergelijke, en het is ook prettig dat Rob me daarbij komt helpen.

Voorheen was het zo dat mijn PB’er van de ggz ook de thuisbegeleiding deed en wekelijks gesprekken met me had in m’n eigen vertrouwde omgeving. Het zou zo mooi zijn als hij daar ook nu weer toe bereid zou zijn. Ten tijden van mijn heropname hier enige tijd geleden was ik vooral erg geemotioneerd, en gebruikte ik niet de juiste medicatie. Hier in Haarlem is komen vast te staan dat Carbamazipine niet het juiste middel voor me is, in combinatie met Seroquel. Ik voelde me er, achteraf gezien, juist alleen maar meer GESPANNEN bij, nu ik over gevoelsmatig vergelijkingsmateriaal beschik bij het gebruik van het medicijn DEKAPINE. Bij dit laatse middel voel ik me  veel meer ontspannen, niet zo gejaagd, veel rustiger dan sinds vele jaren het geval is geweest. Ik begrijp van de verpleging dat mijn huidige dage-lijkse dosering Dekapine 3x500mg. per dag is…

Ik ben toch blij met het feit dat ik hier op dit nieuwe medicijn ben ingesteld, het voelt goed en de Dekapine heeft ook geen versuffende uitwerking meer op mijn geestestoestand. Persoonlijk lijkt me mijn eigen huiselijke omgeving het beste om te verblijven na hier te zijn geweest; het is ook een omgeving waarin ik me het prettigste voel, met het perspektief te werken aan een mooi en efficient integericht nieuw huis. Er is een heleboel verzekeringsgeld in geinvesteerd in alle nieuwe meubel- stukken en andere benodigdheden, zonde om dit nog te lang te laten liggen.

Daarnaast is het ook zo, mijn lieve moeder is nu alweer 81 jaar en ook niet de jongste meer. Al dat gereis naar klinieken is voor haar tegenwoordig ook niet meer zo gemakkelijk als in vroegere jaren, en ze is in vele opzichten ook hulpbehoevend, in de huishouding, maar ook met andere financiele zaken, de boekhouding, boodschappen doen etc. Toen ik haar eergisteren aan de telefoon had vertelde ze me dat ze de huidige periode in haar leven als erg saai en eenzaam ervaart, wat ik heel goed kan begrijpen, sinds mijn afwezigheid in Amstelveen en sinds het overlijden van mijn vader van februari 2011.

Verder is ze erg angstig, bijvoorbeeld als ik eens zelfstandig een ritje met de auto naar Hilversum wil maken, dan breekt al meteen de paniekstatus bij haar uit. Het valt te begrijpen dat, wanneer andere personen iets zien veranderen in mijn gedrag en levensinvulling, anderen dat niet begrijpen. Maar in plaats van (ik groei eindelijk wat verder in het leven, als was het dan soms iets te impulsief, achteraf gezien) e.e.a. als iets positiefs te zien en als een teken van onafhankelijk gedrag waarbij ik zelf de verantwoordelijkheid draag, kan de reaktie van buitenaf in veruit de meeste situaties nogal eens heel sterk overdreven worden, verkeerd worden ingeschat, en in het ergste  geval worden toegeschreven als een gevolg van mijn psychiatrische geschiedenis……. Hoe vaak heb ik zoiets in mijn leven al niet meegemaakt. Ik wil zeker niet zeggen dat omstanders er in alle gevallen naast hebben gezeten, nee, maar ik ben juist mijn grenzen aan het verleggen, waardoor ik me veel vrijer en onafhankelijker in het leven voel staan. Dat leeft ook zoveel prettiger…..

Ik ben blij met de hulp en het begrip wat ik hier op deze afdeling mag ontvangen, zowel vanuit het verplegend personeel, de artsen, als van de patienten zelf. Dat doet me goed en sterkt mijn zelfver-trouwen ook. Er wordt nu gewerkt aan verdere uitbreiding van mijn vrijheden, en hoop zelf ook contact op te nemen met De Amstelmere, waar ik normaliter ook onder ambulante behandeling ben.

Met vriendelijke groeten,

Boudewijn de Kat

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: