Herinneringen, maar ook verlangens en andere positieve ervaringen komen terug…

Amstelveen, De Amstelmere, Maandag 11 juni 2012 >> Vanochtend lang uitgeslapen na zo rond vier uur in slaap gevallen te zijn vanwege de langdurige sessie aan hoestbuien vanwege mijn bronchitus die daaraan vooraf ging. De dagen beginnen hier officieel doordeweeks altijd om acht uur, maar dat kon me even niks schelen, aangezien ik de behoefte voelde nog even te blijven liggen… Zo rond kwart over tien was ik gereed en heb toen mijn ochtendmedicatie ingenomen bij de verpleging, naast de reguliere medicatie ook mijn antibioticumkuur van drie maal daags… De koorts begint langzaam aan in ieder geval alvast wat te zakken, dat is positief nieuws…

Ik herinner me nog dat tijdens mijn vorige opname er openlijk gepraat kon worden en ook werd over onderwerpen zoals bijvoorbeeld telepathie onder mensen. Wat dit betreft merk ik tot m’n verrassing dat het contact langs telepatische weg met Floor weer aan het herstellen is, geleidelijk aan. Daarbij is in ieder geval wel veel positieve energie voelbaar, maar die energie en de telepatische communicatie verloopt wel gedoseerd, niet te overvloedig dus…Ook een positieve ontwikkeling dus…

Veel herinneringen uit de vorige opnameperiode komen weer naar boven, maar ook de leuke, de humor die er in het contact tussen mij en Floor bestond, en volgens mij nog steeds als we elkaar in de toekomst weer eens tegen zouden komen… Ons contact ging al heel diep, maar wil niet opnieuw alles van toen gaan herhalen. Het is een lieve, schattige en hele slimme vrouw, een tweelingziel van mij. Volgens natuurwetten passen we dan ook volledig bij elkaar. Achteraf gezien was die hele periode hieraan voorafgaand, de opnameperiode in Haarlem bedoel ik hier met name, ook nodig om aan die lagen van mijn bewustzijn te werken, egogerichte componenten die er nog resteerden, aan te pakken, en daarbij hoort ook zeker de foutieve medicatie die me voor minstens  tien jaar was voorgeschreven. Met name die laatste paar maanden tot aan Haarlem merkte ik met name op lichamelijk gebied een enorm sterk toegenomen, met name lichamelijke, onrust, een zekere gejaagdheid. In gesprekken met de psychiater op de gesloten afdeling op Zuiderpoort in Haarlem blijkt dat die onrust het gevolg is geweest van langdurig gebruik van verkeerde medicatie. Ik denk dat, als daar toen niet mee was  gestopt, dat dat uiteindelijk (mogelijk) mijn hele persoonlijkheid zou hebben veranderd, met alle gevolgen vandien in de toekomst… Ik gebruik nu een medicijn wat heet Dekapine, en daarbij ervaar ik juist dat ik me veel meer relaxed voel, ook in meer gespannen situaties…

Wel betreur ik natuurlijk die gespannenheid van toen, van vroeger, want dat voelde niet goed, maakte me vaak ook geemotioneerd, terwijl ik er niks aan kon doen, niet wist waar het van kwam…..

Ik heb hele leuke herinneringen aan Floor en hoop haar in de toekomst weer eens tegen te komen. Het meest pijnlijke wat ik me daarbij wel herinner is iets wat een mens nou eenmaal ook behoorlijk diep kan raken, en dat was wel het feit dat zij tijdens haar opnameperiode hier sexueel is misbruikt destijds, door iemand op de afdeling. Woorden schieten me hierbij tekort, en het is diep tragisch hoe uitgerekend zo’n bijzondere en liefdevolle vrouw als Floor zo is misbruikt. Maar ik weet dat zij ijzersterk is, daar uiteindelijk wel een weg in zal weten te vinden, maar toch, intussen………Het feit dat een dergelijke ervaring me soms nogal gevoelig ligt lijkt me nogal logisch in een periode waarin er niemand is om juist dat mee te kunnen delen zoals het hoort….….

Het is soms goed om (is dus ook gebeurd) elkaar als tweelingzielen even een tijdje te laten gaan, maar ben wel erg blij dat ik sinds kort geleidelijk aan steeds meer voel en merk dat ze het contact, al is het vooralsnog dan nog even langs zuiver telepatische weg, weer wil oppakken!  Lijkt me een uitstekend plan waar ik erg naar toe leef. Het kunnen delen van levenservaringen op het diepst mogelijke zielsni- veau, en dus ook de humor! Daar kan ik je verhalen over vertellen…… Ik ga haar binnenkort met de hand een leuke , aardige brief schrijven, en omdat ik niet zeker weet waar zij momenteel precies verblijft, waarschijnlijk via iemand in haar familiekring… Floor lijkt mij ook echt een gezelligheidsmens.

Floor verliet destijds op 16 januari 2012 de open afdeling, na een nogal ongelukkige opmerking vanuit de hulpverlening dat zij en ik ‘vanuit behandelings-oogpunt bezien’ beter geen omgang meer met elkaar konden hebben. Dat leidde zowel bij haar als bij mijzelf voor nogal wat emotionele opschudding en de nodige problemen, tot separatie en afzondering van elkaar, terwijl iedereen wist dat we het zo goed met elkaar konden vinden. Menselijk geluk, ware zielsliefde voor elkaar ervaren is het hoogste goed en miljoenen keren waardevoller dan de theorie die uit een boekje komt rollen…… Toen ik Floor vervolgens in januari wilde opzoeken in Hoofddorp, werd ik geweigerd, zonder enige uitleg. In de brief die erop volgde maakte de ggz het nog bonter… In de derde week van januari 2012 ontving ik een brief vanuit ggz Spaarnepoort, Hoofddorp, de afdeling waar F. toen verbleef, waarin me een bezoekverbod voor een maand werd opgelegd, “omdat ik een slechte invloed zou hebben op de gezondheidstoestand van een patient”. Floor en ik hadden juist zo’n ontzettend leuk contact met elkaar…. Maar Ik kon niks doen, maar wist wel dat Floor er juist baat bij zou hebben om met een zekere regelmaat bezoek en steun van mij te ontvangen, dat ze in deze toestand alleen maar verder zou wegkwijnen… Maar ja, dat zijn gevoelens, gezonde emoties, tegenover de nietszeggende, averechts werkende theorie van de ggz. Helaas wint de theorie vaak in 99 % van alle gevallen… Ik vertelde dit verhaal nog even hoe het zo is gekomen dat de separatie tussen ons is ontstaan wat het lijfelijke, fysieke contact (schade) tussen ons betreft.

Hoewel ik dit niet zeker weet komt hierbij vaak ook nog eens wat je het ontmoedigingebeleid zou kunnen noemen vanuit mensen uit een ieders omgeving aangaande het contact tussen Floor en mij. Deze samenleving in zijn geheel draait zo extreem om en vanuit Angst vanuit mensen, en ben zelf ook in mijn leven vaak gezwicht voor uitspraken voortkomende uit die angst van omstanders (kennissen bijv.), maar dat kostte me wel een leuker sociaal netwerk en heel veel nieuwe contacten! Gelukkig was mijn omgeving me in dit geval van mij en Floor juist positief gezind……, maar dit in tegenstelling tot het ggz beleid waar mensen vaak ook van terugschrikken helaas… En hiermee wil ik dit hoofdstukje dan ook afsluiten…

De sfeer hier op de open afdeling is, voor zover ik kan nagaan, wederom nog meer verbeterd ten opzichte van de vorige keer dat ik erover schreef. De huiskamer is ook veel vrolijker en kleuriger ingedeeld, en …..de maaltijdservice is radicaal veranderd. Ook op doordeweekse dagen heerst hier harmonie en rust…… Aardige mensen hier over het algemeen, heb nog geen spanningen tussen mensen waargenomen hier… Ik zit hier op kamer nummer 5 op De Amstelmere, een open afdeling van GGZ in Geest.

Toen ik voor het eerst plaatsnam achter dit tafeltje in deze kamer waarop nu mijn kleine laptop staat, zag ik dat de vorige bewoonster iets achter had gelaten op het prikbordje wat er aan de muur hangt. Een tekening, en daarnaast ook de symboliek van een figuur ernaast met verschillende tekens erin vertelt (als je er tenminste gevoelig genoeg voor bent om het te kunnen begrijpen) op zich weer een verhaal op zich. Het is gemaakt door iemand met een mooie visie op de toekomst. Meer mag en wil ik er niet over kwijt…

Hartelijke groeten van Boudewijn de Kat 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: