Vechten voor herstel contact met Floor belangrijk en ook noodzakelijk voor kwaliteit van beider welzijn…

De Amstelmere Amstelveen, woensdag 13 juni 2012 >>  Vandaag een dag voor bezinning en plannen maken. Er zijn enkele zaken die denk ik belangrijk zijn voor de nabije en iets verdere toekomst. Ik wil ze niet allemaal noemen, maar het belangrijkste vind ik toch wel dat ik zelf het inititatief ga ondernemen inzake de zoektocht naar Floor. Ik ga naar haar op zoek in de nabije toekomst. Dat is beter voor haar, maar ook voor mij. Normaal gesproken kunnen tweelingzielen het zonder elkaar wel even uithouden, maar het is ook moeilijk tegelijk. Het is belangrijk dat ze na een onderbreking het contact met elkaar weer terugvinden… Een diep wederzijds verlangen wordt ook langs telepatische weg weer steeds duidelijker dezer dagen.

De manier waarop wij, Flor en ik (Boudewijn) tijdens onze opname, uit elkaar werden gewerkt door onprofessioneel ggz beleid tot twee keer toe heeft ons ernstige emotionele schade toegedaan en ben eigenlijk van mening dat dat niet kan en dat dat weer rechtgezet zou behoren te horen. Het mag dan zo zijn dat in theorieboeken geschreven staat dat het niet goed zou zijn voor de behandeling van patienten op een afdeling als ze teveel en te close met elkaar omgaan. Bovendien, lotgenotencontact is altijd zinvol, en is iets tussen patienten onderling om dat te regelen… Deze starre puur theoretische veronderstelling als zou een te nauwe band tussen patienten onderling schadelijk zijn voor de behandeling, is een illusie en bovendien ook bijzonder schadelijk. Het feit of mensen op een afdeling tijdens de opname een diepere band met elkaar ontwikkelen is uiteindelijk wel iets wat de verantwoor-delijkheid van de mensen zelf is en waar een therapeut of behandelaar respekt voor zou behoren te hebben in plaats van het te verwerpen. Want juist door diepere banden tussen mensen te onderdrukken en tegengaan bereik je een situatie met een averechts effekt en met grote emotionele schade. Nog geen drie dagen nadat Floor destijds op de afdeling was verteld dat ze beter geen omgang meer met mij kan hebben, stortte ze emotioneel volledig in en moest worden teruggeplaatst naar de gesloten afdeling in Hoofddorp… Hetzelfde verhaal bereikte mij via een andere hulpverlener een dag later, waarna ook ik, enkele minuten nadat ik had gezien hoe Floor per ambulance werd afgevoerd, in een emotionele crisisperiode terecht kwam. De pijn, aangezien we tweelingzielen van elkaar zijn, ook voelbaar tot op zielsniveau, was onbeschrijfelijk, maar voor ons allebei. Er bestaat een sterke energetische en telepatische band tussen haar en mij, en via die weg voelen we elkaar ook haarscherp aan……

In januari 2012 maakte GGZ Hoofddorp het helemaal bont door mij een onterecht contactverbod en bezoekverbod voor de gesloten afdeling op te leggen, met als ergerniswekkende reden “als zou ik een slechte invloed hebben op een patient”…….

Anders gezegd, er is zowel Floor als mij groot onrecht aangedaan, en ik vind dat deze situatie recht-gezet zou behoren te worden, bijvoorbeeld het verzamelen en verkrijgen van informatie die me kan helpen de huidige onbekende verblijfplaats van Floor te kunnen vinden. En desnoods moest ik maar eens flink boos worden, want voor Floor waren de afgelopen maanden sinds januari nou ook niet bepaald gemakkelijk. We hebben elkaar gemist, het zo mooie contact wat door onwetend optreden en arrogantie vanuit de eenzijdige theoretische benadering van de mens vanuit de hulpverlening, om zeep geholpen lijkt te zijn. Welnu, de band tussen tweelingzielen is onverbrekelijk. Zïe hiervoor de vele eerdere artikelen op mijn weblog en de video’s uit het verleden op mijn videokanaal ( www.youtube.com/mrboudewijn1963) .

De situatie die er nu eigenlijk nog bestaat is in emotioneel opzicht niet erg gezond voor ons. Tweelingzielen vullen elkaar aan, hebben elkaar nodig om samen sterker te staan en psychisch gezond te worden, maar behoren elkaar niet alsmaar te missen. Ons beider welzijn kan daardoor thans nooit een daadwerkelijk optimaal niveau bereiken, en leidt alleen maar tot meer problemen, waaronder eetproblematiek en borderline-symptomen. En dat terwijl alle problemen in no time zouden zijn opgelost voor ons beiden vanaf het moment dat we het contact, het echte contact bedoel ik dus (los van telepathie) weer in ere is hersteld. Dat is iets waar ik de komende periode voor wil knokken, want ook ik ben deze gedwongen, van buitenaf opgelegde afzondering tussen ons, meer dan zat zo langzamerhand. Floor is een hele lieve en leuke jonge vrouw, en heb er alles voor over om dit zielsverbonden ‘vrienden voor het leven’ contact met haar in direkte zin weer te herstellen!! Mensen die dit lezen en me een hint of aanwijzing zouden kunnen geven omtrent de mogelijke verblijfplaats van Floor Lambrechts, dan hoor ik dat graag…

De reden waarom tweelingzielen niet zonder elkaar kunnen leven is simpel. Andere mensen beschikken ieder over EEN eigen ziel. Tweelingzielen daarentegen delen allebei EEN ziel, waarin zij als het ware samensmelten, spiritueel. Daarom is het ook belangrijk dat ze altijd samen zijn bij elkaar, na hun eerste kennismaking… Iedere ‘helft’ van de tweelingziel (de ene helft is mannelijk, de andere vrouwelijk) gaat vanaf de geboorte op zoek naar zijn of haar andere ‘helft’. In het geval van Floor en mij, vond deze kennismaking en vereniging voor het eerst plaatst op 25 september 2011 in Hoofddorp…

Het is van wezenlijk bedankt dat we weer gaan samenkomen, en ik ga er dan ook hard aan werken op korte termijn… De contactonderbreking met alle gevolgen van dien voor Floor en mij, was niet nodig geweest, mag toch worden gezien als het gevolg van onwetend, onprofessioneel handelen vanuit GGZ kringen. Ik hoop en zal ook alles in het werk stellen om het contact weer te herstellen. Er is niks pijnlijkers in het leven dan het ervaren van ziels-pijn, pijn op zielsniveau, en dat geldt voor ons allebei. Wie kan bijdragen tot onze hereniging op fysiek niveau, bij voorbaat hartelijk dank! Floor heeft het eveneens niet gemakkelijk gehad de afgelopen maanden, en ik krijg puur intuitief ook een sterk vermoeden dat, behalve de slechte uitwerking (spanningen) die het medicijn carbamazepine op mij heeft gehad, ook het voor mij pijnlijke contactverlies met Floor in direkte zin, veel extra spanning heeft gegeven en mede de oorzaak van deze opnameperiode is geweest… De feitelijke oorzaak daarvan ligt volgens mij eigenlijk in Hoofddorp, en ik denk ook dat dat het eerste punt is waarnaar mijn onderzoek van start zal gaan.

Lve.groeten van Boudewijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: