Mogelijke angsten zeer begrijpelijk maar niet nodig…

Mogelijke angsten zeer begrijpelijk maar niet nodig…

20120623003051640

Amstelveen, 22 juni 2012 >> Zo vlak voor het slapen gaan wil ik toch nog even kwijt dat na zo’n lange periode het wellicht nogal angstig kan overkomen op mensen als zij dan weer worden geconfronteerd met het contact met een oude bekende… Een zeer begrijpelijke angstgedachte, maar wat Flor betreft tegelijkertijd ook helemaal niet nodig, gezien de positieve omgang met elkaar in het verleden (de onjuiste visie vanuit de ggz hierbij even buiten beschouwing latend) en de leuke aparte band met elkaar, ze hoeft echt niet bang te zijn voor een gesprekje. Ik bedoel, we zijn toch maatjes van elkaar geworden, en ik accepteer haar onvoorwaardelijk. Tijd is dan eigenlijk minder belangrijk, want maatjes, tweelingzielen, dat blijven we altijd in ons leven… Als we elkaar een keer aan de lijn zouden krijgen dan is het helemaal niet de bedoeling om daar een zwaar gesprek van te maken, nee, maar ze mag gerust haar ei kwijt als ze daar behoefte aan heeft… Ik neem de tijd voor haar, en probeer te voorkomen dat ons contact zou gaan verwateren. Dat zou eeuwig zonde zijn. Intussen houd ik alle beschikbare communicatielijnen open… Ik weet bovendien alles van angsten af uit eigen ervaring uit het verleden, en van daaruit weet je ook hoe ermee om te gaan, ook naar andere mensen toe… En dat geldt ook voor bindingsangst, welke met name versterkt wordt als iemand sexueel misbruikt wordt. Maar ook daar kun je, hoewel niet altijd even gemakkelijk, wel mee leren omgaan… Ik vind het wel heel verdrietig en schandalig dat het haar is overkomen… Zowel Flor als ikzelf zijn sinds haar overplaatsing naar de gesloten afdeling in Hoofddorp weer in een isolement terecht gekomen, door de erg onhandige en verwerpelijke opgelegde ontmoediging ten aanzien van ons contact.

In een toekomstig contact echter is het goed om serieus te kunnen zijn en openhartig naar elkaar toe, maar toch ook tijd voor veel humor, zoals ons contact ook begon op Spaarnepoort in september 2011. En ook hier zie ik de gevisualiseerde beelden weer haarscherp voor me, de lach, de humor en de diepgang van latere tijden… Tegelijkertijd ook een traantje, een bonk emotie, vanwege het feit dat het ons niet werd gegund tot op heden, dat het over lijkt te zijn. Ik probeer er juist van uit te gaan dat dit laatste NIET zo is, en vertrouwen te krijgen in de toekomst.

Het verlangen ernaar is groot, naar een vervolgcontact, en zie niet in wat er mis aan is. Mensen die daar negatief tegenover staan beseffen niet hoe belangrijk dat is voor mensen die een dergelijk contact hebben opgebouwd, hoe bijzonder het is om tweelingzielen van elkaar te zijn… Dan wordt de weder-helft automatisch ook de belangrijkste persoon in je leven, dat is ook algemeen bekend… Wat door onwetenden soms ten onrechte wordt omschreven als een ‘te eenzijdige gerichtheid op de ander’, is in wezen heel natuurlijk hier. Het lezen van literatuur hierover op internet of uit de boekwinkel, zou het voor een onwetend persoon veel duidelijker kunnen maken…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: