Over vandaag..

Amstelveen, woensdag 27 juni 2012 > Vandaag wat aktiviteiten betreft een rustig dagje in een redelijke stemmingstoestand. Ik ben vanmiddag weer bij mijn moeder op visite geweest, en hoewel dat geen oplossing is voor in golven opkomende emoties, toch was dat wel goed om gedaan te hebben… Er was nog een restje eten over van gisteren, dus dat heb ik opgegeten… Met mijn moeder gesproken over de behandelplanbespreking van gisteren, en ook mijn moeder uitte wederom haar ergernis omtrent de manier waarop de ggz Flor en mij uitelkaar heeft gehaald en ze kan mijn boosheid hieromtrent heel goed begrijpen… Morgen ga ik erover praten met mijn persoonlijk begeleider hier op de afdeling.

Ik moest vanmiddag even terugdenken aan de brief van ggz Hoofddorp die ik in januari heb ontvangen waarin mij een contactverbod werd opgelegd. In deze brief staat ook een onterechte beschuldiging als zou ik de gezondheidstoestand van medepatienten (Flor dus) schade toebrengen, en vraag me af of dat beeld ook niet hier in Amstelveen en elders is ontstaan, een negatief beeld dus over mij. Dit is een pijnlijke en onjuiste beschuldiging, want weet je wat de gezondheid van niet alleen mijzelf maar ook Flor schade heeft toegedaan? Dat is wel het feit dat ons het contact is ontmoedigd, een proces wat overigens ook al speelde in de tijd dat Flor en ik samen nog in Hoofddorp, Spaarnepoort zaten. Mijn moeder was er getuige van dat zij toen al een gesprek hoorde tussen verpleegkundigen, die er toen al over spraken om Flor en mij van elkaar te scheiden. En dat terwijl ons contact altijd zo mooi, kostbaar en zelfs uniek genoemd mag worden. Je hebt maar een tweelingziel, en wanneer je elkaar dan ontmoet dan heeft zo’n contact toch iets speciaals wat (dit geldt voor ons allebei) verder nergens anders te vinden valt… Het is onrechtvaardig om zo door de ggz behandeld te worden, en heb dit ook aangegeven bij de behandelplanbespreking van gisteren. Als de situatie tussen mij en Flor zich niet vanuit zichzelf herstellen gaat, dan hoop ik dat de ggz hierop op de juiste wijze zal inspelen…

Het contact ligt nu alweer vijf maanden stil, met alle gevolgen vandien voor het welzijn in emotioneel opzicht. Ik was toen enige tijd erna mezelf niet meer, stond bol van de spanning, maar het was ook zo dat ik de verkeerde medicatie gebruikte. Dit werd ontdekt op de gesloten afdeling op Zuiderpoort in Haarlem, en er is sindsdien een hele goede medicatiewijziging gekomen die van mij een heel ander mens heeft gemaak in positieve zin. Door de spanningen en vanwege de opname in een enigszins verwarde toestand, was ik tot mijn grote verdriet niet in staat om Floor bij te staan, ik heb volstrekt te weinig aandacht aan haar kunnen schenken, en dat zit mij wel erg dwars nu. Van nature ben ik juist helemaal niet zo, juist heel meelevend en emphatisch ten opzichte van mensen die in de ellende zitten. Dat is heel Vissen-eigen… En zij verdient meer, veel meer dan dat. Mocht zij dit lezen dan hoop ik dat ze kan begrijpen waarom ik zo lang niet bij machte was om contact met haar op te nemen. En al kan ik er dan in wezen niets aan doen dat ik toen zo was zoals ik was, vanwege onze diepe band en sterke energetische verbinding, voel ik me tegelijkertijd in zekere zin ook wel verantwoordelijk richting haar. Mocht het direkte contact in de toekomst (ik hoop het van harte) weer een vervolg krijgen, dan ben ik haar binnen de vriendschap ook in moeilijkere periodes (voor zover deze dan nog zouden voorkomen…) tot onvoorwaardelijke steun! Over de periode half januari 2012 t/m mei jl. zou ik nog veel kunnen vertellen, maar dat doe ik hier niet, omdat ik geen zin meer heb om alsmaar over negatieve ervaringen te blijven schrijven in het vervolg… Ik kan alleen maar hopen dat Floor weer helemaal de oude wordt en dan weer tot inzicht komt omtrent de mooie dingen die we tijdens het direkte contact hebben ervaren. Dit kan en zal weer terugkomen, als daar tenminste van beide kanten openheid voor komt. Van mijn kant is die openheid er nog altijd, al vind ik dan het feit dat iedere vorm van communi-catie tussen haar en mij vanuit haarzelf totaal wordt geblokkeerd in deze periode, nogal hard en bot overkomen… Maar ik begrijp ook dat ze vanwege haar toestand wellicht nog dusdanig in de ellende zit dat deze afwijzende reaktie met haar toestand te maken heeft… De sterke energetische verbinding (waaronder de telepatische verbinding) is gelukkig wel weer aan het herstellen langzaam aan…

Wel een diep treurige zaak dat deze situatie is ontstaan, uiteindelijk ontstaan vanuit onwetend handelen vanuit de psychiatrie richting Floor en mij. Daarmee is onze vriendschap onder druk komen te staan, en (hoewel ik dit niet zeker weet) mogelijk ook vanwege het feit dat het beeld onder veel mensen zou zijn ontstaan dat ik de oorzaak van haar problemen en achteruitgang zou zijn. Mijn beste vriendin ooit, kwaad doen, schade toebrengen, nou nee, integendeel zelfs, dat is een totaal uit zijn voegen gerukt beeld wat (het zou me niks verbazen) is ontstaan bij de meeste mensen… Nou heb ik al 26 jaar ervaring in de psychiatrie als ervaringsdeskundige, en daarnaast een leven lang ervaring met hoogge-voeligheid, en van daaruit ook weten hoe met hsp mensen  om te gaan. Ik heb met ieder mens altijd de beste bedoelingen gehad in mijn leven en dat zal ook zo blijven, zeker in het geval van Floor die toch ook een, net als ik tot op heden, nogal verminkt leven heeft geleid tot nog toe. Vriendschap is belangrijk, want nu zijn zowel Floor als ikzelf weer teruggeworpen in een isolement. Ik betreur dat en hoop dat die situatie zich gaat herstellen…

En ten slotte, het is belangrijk om geduld uit te oefenen en dingen rustig op te bouwen, ook als mensen elkaar ontmoeten. Ze zeggen weleens “Alles is Liefde”, en dat is ook zo. Ik maak zelf geen direkt onderscheid tussen vriendschap en liefde. Immers, ook Vriendschap is een vorm van Liefde!

Ik zou wensen dat er de komende periode alsnog een direkte communicatiemogelijkheid gaat ontstaan tussen mij en Floor. Deze vriendschap verdient het niet om zomaar in de prullenbak te deponeren of laten deponeren door onwetende derden….. Nu ons contact al lange tijd is onderbroken, mis ik haar gezelschap, haar lach, haar humor, haar dynamiek en levensvisie, levensinstelling en speciale gaven. Daarin vind ik ook een deel van mezelf terug, omdat we tweelingzielen zijn geeft dat een extra dimensie aan je leven, zoals zij dat ook heeft ervaren, al weet ik niet of zij zich op dit moment van dit laatste gegeven weer bewust is geworden….. Hoe dan ook, ik denk en hoop dat ze later weer gaat terugverlangen naar de periode van toen, en dan zal het proces van contact opbouwen ook veel gebalanceeerder verlopen, ditmaal zonder allerlei verstorende invloeden van buitenaf….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: