Gematigd optimistisch in verband met de toekomst…

Amstelveen, donderdag 28 juni 2012 >> Vanochtend een zwaar familiegesprek gehad, tijd nodig gehad om enigszins bij te komen. Ze hebben me ingeschreven voor een vervolgopname in de Walborg. Dat is een vervolgkliniek in Amsterdam-Buitenveldert, vlak over de stadsgrens met Amstelveen. Daar zou ik dan tijdelijk verblijven in afwachting van eventueel een RIBW woning. Die periode is ook bedoeld om te kijken of ik naar zo’n beschermde woonvorm ga, of dat ik weer gewoon naar huis kan. Daarna ging het gesprek verder over de ontstane situatie met Flor, maar niemand snapt eigenlijk goed hoe dat zit met tweelingzielen, hoe het contact verloopt, nogal afwijkend van al het ‘gangbare’. Ik ga er op zeer korte termijn ook een verhaal over schrijven, en over mijn positieve ervaringen met Flor. Dat verhaal overhandig ik uiteindelijk aan de hulpverlening hier en aan mijn psychiater, waarin ook een nadere uitleg over tweelingzielen…, samen met een boekje over tweelingzielen, ter verduidelijking… Ik kan voorlopig nog niet met ontslag en naar huis voordat de situatie (het gemis aan contact met Floor) en de onzekere thuissituatie, zijn opgelost.

Toch ben ik wel wat optimistischer aangaande de toekomst. Tweelingzielen kunnen niet lange tijd zonder elkaar leven, want dat verergert alleen maar eventuele bestaande problemen… Vanuit een veel bredere dan een zuiver analytische zienswijze bekeken, is het zo dat als Flor en ik weer zouden samenkomen dat er (net als in de periode dat we met elkaar omgingen) een gigantische reflekterende energiestroom in gang wordt gezet van zuiver positieve energie, waardoor geestelijke problematiek veel gemakkelijker kan herstellen, bij haar, maar ook bij mijzelf. Bovendien leidt het er uiteindelijk toe dat de kwaliteit van leven voor beide personen aanzienlijk hoger komt te liggen dan tot dan toen gebruikelijk in hun leven. Hiervoor kan de leefomgeving wel averechts werken, zoals de omgeving van een kliniek of wonen in een groep mensen. De RIBW kan dan ook hooguit een tijdelijke locatie zijn om te verblijven. Het vermogen tot zelfstandig leven en handelen bij tweelingzielen die regelmatig samenzijn wordt wel heel veel sterker, evenals de weerbaarheid tegen nieuwe aandoeningen op lichamelijk of geestelijk niveau…

Toch is het wel zo bedoeld volgens natuurwetten dat tweelingzielen, als ze elkaar een tijd niet zien, uiteindelijk weer opnieuw tegenkomen in het leven. Wat niet wegneemt dat de tussenliggende periode een relatief eenzame periode is voor beide partners… Toch heb ik wat meer vertrouwen gekregen in een goede afloop, in een nieuw samenkomen en vervolg van het vroeger zo mooie contact… Jammer dat de sfeer op de open afdeling in De Amstelmere tussen november 2011 en maart 2012 nogal zwaar en onrustig was, eigenlijk de verkeerde omgeving toen om nog verder te kunnen gaan bij het opbouwen van ons contact. De tijd was er nog niet naar, maar dat kan nog komen en zie ook niet in wat daartegen zou zijn… Tweelingzielen kunnen niet langere tijd zonder elkaar leven, dat is een natuurwet, en anders heeft dat nogal wat gevolgen voor een ieders conditie en algehele gezondheidstoestand. Het verklaart bjivoorbeeld ook de nogal harde, geirriteerde reaktie van Flor toen ik haar onlangs probeerde te bellen.

Ik zit nu bij Alie, het therapie-onderdeel aktiviteitenbegeleiding, en dat is best een leuk groepje bijelkaar.

Groeten van Boudewijn…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: