Over de menselijke ziel en tweelingzielen… Opstekertje voor Flor…

Amstelveen, 28 juli 2012 >> Vandaag heb ik heel veel gelezen in verschillende literatuur die te maken heeft met de ziel en het belang van een gezonde ziel. Een gezonde ziel is de sleutel tot succes en welzijn in je leven. Ziehier een fragment uit een tekst die ik op internet aantrof:

Our knowledge of the condition of our soul is the key to our success on the spiritual path”.

De ziel is oorspronkelijk puur van natuur, speels en leergierig met een grote creatieve potentie. Ze staat te springen om haar eigen creativiteit door zelfexpressie te kunnen uiten. Vaak wordt de ziel omgeschreven als een innerlijk kind, dat behoefte heeft om geliefd, beschermd, gedisciplineerd en onderwezen te worden op weg naar haar volwassenheid.
De ziel is net als een klein kind onbeschermd, gevoelig en labiel. Ze kan gemakkelijk verleid en afgeleid worden. Door haar extreme gevoeligheid is ze zeer kwetsbaar en raakt snel gewond door verschillende giftige pijlen zoals disharmonieuze emoties, gedachten, woorden en daden. De ziel kan zelfs gefragmenteerd raken door stress en een gestoord energieveld van haar omgeving. Het genezen van de ziel die trauma’s heeft opgelopen is van levensbelang. Om zich bij de Goddelijke zelf te mogen aansluiten moet de ziel volledig genezen en heel zijn.

“If you do all things well on your spiritual path but neglect the healing of your soul, you will surely come to the crossroads of your neglect.”
“Remember: you are your own soul and because of it, your soul’s wholeness will be the key to your ultimate victory in life!”

Door het lezen van boeken en teksten op het internet wat over de ziel gaat, leer je ook erg veel dingen, waar je eerst niet bij stilstond. Ik heb er zelf ook weer veel van geleerd, en daarnaast is het denk ik ook goed om er het een en ander van af te weten om andere mensen mee te kunnen helpen of hen te adviseren. Ik denk hierbij zeker ook aan Flor die meervoudig verkracht is geweest. Dat blijft iets afschuwelijks, en aangezien we als twee-lingzielen samen dezelfde ziel (zielsenergie) delen voel ik ook op afstand aan hoe zij zich voelt op een bepaald moment. Daarmee help ik denk ik ook haar, om haar lijden zoveel mogelijk te verzachten… Vind ik niet erg, integendeel zelfs. Ik bedoel, voor zo’n reuze aardige en sympathieke vrouw, daar heb je toch alles voor over, als je om iemand geeft? Ik wel in ieder geval.

Traumatische ervaringen kunnen diep ingrijpen in een mensenleven, de ziel kan erdoor beschadigd raken, mensen kunnen al dan niet tijdelijk geen gevoelens meer hebben ten aanzien van zichzelf en de buitenwereld, vrouwen kunnen een hekel aan mannen krijgen en in extremere gevallen homoseksueel raken, het verzwakt het imuunsysteem in het menselijk lichaam, waardoor je bijvoorbeeld eerder vatbaar bent voor ziektes zoals kanker en andere ziektes van lichamelijke aard. Je wordt er niet echt vrolijker van als je je daarin verdiept.

Toch probeer ik maar de moed niet op te geven en haar ook op afstand zoveel mogelijk te ondersteunen, door het sturen van energie op afstand bijvoorbeeld (reiki op afstand), wat weliswaar mijn eigen energieniveau iets doet verlagen, maar dat is niet belangrijk. Het gaat erom dat mogelijke beschadigingen bij haar op zielsniveau weer geheeld worden, en om de pijn zoveel mogelijk te verzachten.

Ik voel me wel heel erg machteloos als het gaat om het graag willen bezoeken van haar in Hoofddorp, de problemen die zoiets met zich mee kan brengen vanuit de verpleging bij-voorbeeld. Ik doe mijn uiterste best om daar met hulp van de patienten vertrouwens persoon iets aan te doen, en ander dan zit er niks anders op denk ik dan afwachten tot de met haar trauma gepaard gaande gevoelens van mannenhaat en haar emoties op de achtergrond zijn geraakt. Dan is het echter wel aan haar om eventueel, wetende hoe mooi het vroeger was tussen ons voordat de ggz en haar verkrachters roet in het eten hadden gegooid, het initiatief te nemen om me te benaderen. Ik hoop dat ze dan zelf ook inziet dat ze erg veel baat zal hebben en plezier zal gaan beleven bij het hervatten van het contact. Misschien kan ik haar, waar nodig, nog adviezen en tips geven om restproblemen aangaande het trauma te helpen helen, al is zij vanuit zichzelf ook heel erg slim… We zijn toch op de wereld gekomen om elkaar waar nodig te helpen en bij te staan in moeilijke tijden, maar ook om te lachen, om plezier te maken in het leven. Echter, in het ergste geval is zij blijvend veranderd door die ervaringen en blijft ze mannen wantrouwen. Al is dit alles natuurlijk niet helemaal zeker zolang ik nog niet met haar heb gesproken, in woorden

Veel mannen in deze wereld zijn in emotioneel opzicht over het algemeen niet goed en onvolledig ontwikkeld. Ze moeten zonodig presteren, winst maken, en meer van dat soort materialistishe bullshit, ik haat dat. Bij jezelf stilsstaan, niet daadwerkelijk aan jezelf werken is er bij hen over het algemeen gesproken niet of nauwelijks bij, met alle gevolgen vandien. Ikzelf weet wel beter. Al vrij vroeg in mijn leven, ergens midden jaren ‘80 begon mijn bewustwordingsproces en begon ik aktief aan mezelf te werken, en nu nog steeds leer ik weer nieuwe dingen in het leven. Wel heb ik ergens het gevoel nu dat ik bijna alles wel weet, en hoop dan ook door te gaan stromen naar nog diepere lagen van bewustzijn, zodat ik steeds meer op gelijk niveau kom met Flor. Pas dan zal het mogelijk kunnen zijn allebei weer aan een nieuwe start te beginnen en de oude draad van positief, dynamisch leven, gebaseerd op totale onvoorwaardelijkheid ten aanzien van elkaar, weer op te pakken. Flor probeert mij ook naar een hoger niveau van bewustzijn te brengen, wat heel liefdevol van haar is. Ik weet niet of ze in staat is het nu te ervaren, maar diep van binnen zitten er bij haar nog wel degelijk diezelfde gevoelens als toen in de tijd waarin we het allebei zo mooi en fijn hadden in de dagelijkse omgang, al was dat dan vaak in de kliniek… En daar is toch niks mis mee? Ik bedoel, mannenhaat of niet, niet iedere man is hetzelfde. Ik denk er toch goed aan te doen dit hier nog even te vermelden. Nou zou ik niet durven beweren dat ikzelf de perfekte mens ben, nee, ieder mens heeft ook zijn zwakkere kanten. Maar ik ben wel, net als Flor en iedere tweelingziel, al van nature een androgyne mens. Op dit begrip kom ik zo nog terug.

Mensen in de reguliere gezondheidszorg zijn te angstig en te weinig zelfbewust om op een dieper niveau mensen te kunnen behandelen, en stoppen de patienten vervolgens vol met medicatie. Het bij de wortel aanpakken van de dieperliggende bron van problemen is voor hen te confronterend. En dat terwijl een doelgerichte aanpak van problemen in combinatie met minder medicatie een veel beter en bovendien ook duurzaam effekt zou hebben… Symptoombestrijding alleen, dat werkt niet, mensen komen dan in een vicieuze cirkel terecht van chronisch ziek zijn, zogenaamd ongeneeslijk ziek verklaard, van opname naar opname. Nee, dat is ook de reden waarom ik na mijn ontslag ga overstappen naar een vrijgevestigde hulpverlener, gespecialiseerde hulp in het kader van mijn hoogsensitiviteit, wat overigens geen ziekte is, maar een menselijke eigenschap!! Het is juist de manier waarop op bezit gerichte samenlevingen zoals de onze, funktioneert, wat met name hooggevoelige mensen ziek kan maken……… Echter, het leven heeft me vanuit de ervaring zelf al heel veel geleerd, zodat die hulpverlener ook niet veel kan toevoegen aan incidentele probleemsituaties. Het gaat hem dan voornamelijk om het verkrijgen van mijn medicatie, Seroquel en Depakine…

Eerder sprak ik over een androgyne mens. Dat wil zeggen, een mens in zijn meest zuivere vorm, waarin de mannelijke en de vrouwelijke pool even sterk zijn vertegenwoordigd en in balans met elkaar verkeren. Dat maakt bijvoorbeeld ook dat je zelden of nooit echt kwaad bent in moeilijke situaties, echter wel assertief, maar dat is iets heel anders…

In het verleden zijn wij mensen de menselijke ziel in twee delen gaan splitsen, een zogenaamd ‘mannelijk’  deel en een ‘vrouwelijk’ deel. Bij Tweelingzielen is het zo dat het mannelijk deel van de ziel in balans verkeert met het vrouwelijk deel. Dan ben je als individu als het ware man en vrouw ineen. Dit noemen ze ook wel androgynie, de androgyne mens, het symbool van evenwicht en stabiliteit. Echter, van nature is het zo dat de ziel niet geslachtsgebonden is, het is de mens die daarin een tweedeling heeft aangebracht. Als jou wordt gevraagd of je een man of een vrouw bent dan doelen ze op de lichamelijke verschillen tussen man en vrouw. Maar in wezen is de ziel iets wat in ieder mensenlichaam huist. Je kunt dan beter zeggen: Ik ben geen man, geen vrouw, maar een mens, en mijn ziel huist tijdelijk in dit lichaam wat ik heb… De ziel op zich is een geheel, niet mannelijk, maar ook niet vrouwelijk…

Fragment uit “Man, vrouw en zielenbewustzijn” , auteur: Jaap Hiddinga

hoofdstuk: De verenigde ziel en de tweelingziel (visioen 4; De tweelingziel en zielsverwantschap).

“Heel duidelijk was het dat aardse familiebanden in de geest geen echte waarde hadden, maar dat alleen de zielenband van belang was en dat de relatie er alleen toe diende om een bepaalde ervaring op te doen, een les te leren of karma uit te werken. Kijkend naar de zielen zag ik ook tot mijn verbazing dat bij een aantal mensen er eens stuk ziel woonde dat eigenlijk onderdeel was van de ziel die al in iemand anders huisde. Het leek alsof de ziel twee lichamen tegelijkertijd bewoonde. Het opmerkelijke was dat men dit kon herkennen aan de kleur en het patroon van een bepaald energieveld dat rondom de hartstreek te zien was.

Ik keek vragend naar mijn begeleidster, want dit had ik nog niet eerder gezien. Zij sprak: ‘Wat je hier ziet is het principe van de tweelingziel. Je moet goed bedenken wat dit woord eigenlijk inhoudt. Net zoals in de stof twee lichamen (tweelingen) geboren worden uit een enkele eicel, is een tweelingziel dat stukje dat in een enkele ziel hoort. Dit is iets anders dan de complementerende ziel. Onder bepaalde omstandigheden is het wenselijk dat de ziel heel snel, heel veel ervaringen ondergaat en ook een ingrijpende en moeilijke taak heeft. Om dit goed te laten verlopen is het mogelijk dat de ziel in verscheidene lichamen tegelijkertijd incarneert. Komt men elkaar tegen in zo’ n leven, dat wil zeggen, de twee mensen die beide een stuk van dezelfde ziel in zich hebben, dan is er een gevoel van totale verbondenheid met die ander, een toestand waarin men zich volledig onderdeel voelt van die ander en tevens van een groter geheel, een gevoel alsof men elkaar aanvult, en dat is natuurlijk ook zo. Men gebruikt dan vaak de uitdrukking: ‘Het is alsof ik een stuk van mijzelf in die ander terugzie’. Soms heeft men dan ook een enorm liefdesgevoel, maar dat hoeft niet altijd. Hoewel zoiets niet vaak voorkomt, vindt het toch regelmatig plaats.”.

“Men kan als mens vele gevoelens hebben en vele vragen, maar soms is het antwoord vreemder dan men zou denken. Het maakt immers niet zo veel uit, want het doel is altijd hetzelfde, namelijk het leren van de lessen van goddelijke liefde en het helpen van hen die nog niet zover zijn. Als mens kunnen jullie vele gevoelens hebben en vele gedachten, maar is het echt zo belangrijk of je weet of je iemands tweelingziel bent of een zielsverhuizing meemaakt, of iets geheel anders? Als je liefde voelt, dan is dat toch het  gevoel wat van waarde is? Is het daarom niet veel belangrijker om de ware liefde voor elkaar te voelen en daarmee de ware liefde tot God? Het licht dat je nu ziet is de liefde van God en in dit licht worden alle zielen opgenomen, omdat alle zielen van wie dan ook en waar dan ook tot God behoren en in deze liefde worden opgenomen. Niemand uitgezonderd, en het maakt niet uit in hoeverre de ene meer bewust is dan de ander. Deze goddelijke liefde is voor alles en iedereen en niemand is ooit buitengesloten. Je mag je veilig voelen in deze liefde, want het is een onvoorwaardelijke liefde die niets vraagt en alleen maar geeft en door het geven wordt juist alles ontvangen. En het is deze liefde die je zelf moet ervaren en leren. Dit is de les die elke ziel, ongeacht hoe die geincarneerd is, zal moeten leren. Ga, leer, leef en heb lief, want alleen in die liefde kun je aan deze energie toevoegen wat het jouwe is en daarmee van God is.”.

Deze laatste openbaring, de openbaring van de alles gevende en niets verlangende goddelijke liefde, is heel belangrijk. We kunnen namelijk lang of kort praten over de zogenaamde verschillen tussen man en vrouw of tussen mensen onderling, maar als wij die wezenlijke liefde hebben geleerd en ervaren, dan vallen alle spanningen weg. Werkelijke liefde is de sleutel tot de oplossing van alle mogelijke spanningen, verschillen en onvrede.

Het boek waaruit bovenstaande citaten komen is meer dan de moeite waard om te bestuderen, en heb er zelf ook weer wat aan gehad.

En wat Flor betreft, ze is bijzonder en uniek op deze wereld in velerlei opzichten, iemand met vele goede eigenschappen. Ik geef om haar omdat zij heel bijzonder en waardevol is, iets aan m’n leven toevoegt wat niet in woorden is uit te drukken, maar niet zozeer omdat zij ook een tweelingziel is… Ik voelde haar energie weer buitengewoon krachtig toen ik daarnet even op de patio binnen de kliniek op een bankje zat. Ze is nog steeds bij me, en het zou best eens zo kunnen zijn dat ze door die dikke handgeschreven brief die ik haar vrij recentelijk had gestuurd (voor het schrijfverbod inging), op andere, positievere gedachten is gekomen voor wat mannen betreft, voor wat mij persoonlijk betreft in ieder geval… Dat zou mooi zijn. De hoop dat we in de toekomst weer samen gaan komen is wel weer wat groter geworden. Alleen, nogmaals, ik vind het wel erg jammer en verdrietig dat ze vanuit de verpleging denk ik, weer een blokkade proberen op te werpen als het gaat om het leggen van contact met elkaar. Ik hoop dat Flor snel zal herstellen en na haar ontslag, als de tijd daar rijp voor is, weer contact met me gaat opnemen… Zoals je uit bovenstaande citaat wel kunt opmaken, zal een hervatting van dat contact haar alleen maar goed doen. We hebben veel gemeenschappelijk, kwa karakter, zeker nu ik ook een heel stuk meer in haar richting ben veranderd. Dat was een harde leerschool voor me, de laatste paar maanden in het bijzonder, waarbij ze me heeft geholpen, maar ze deed het vanuit haar hogere bewustzijnstoestand, en onvoorwaardelijk, om het zo maar eens te zeggen. En, al heb ik het nog niet altijd even gemakkelijk nu, er zit wel degelijk verbetering in, verdere verruiming van mijn bewustzijn bovendien. Dat is alleen maar goed.

Het is niet zo dat ik niet zonder haar gezelschap zou kunnen leven, nee, juist het gemis aan het bijzonder diepe gevoel van je een compleet mens voelen, wat alleen mogelijk is als je fysiek bijelkaar bent, maakt me geregeld wat geemotioneerd, maar zeker ook haar Lijden vanwege die idioten die haar verkracht hebben en het verwerpelijke ggz beleid aangaande twee hooggevoelige mensen die elkaar hebben gevonden, maar van de ggz niet verder mogen gaan met het ontwikkelen en continueren van hun band, Flor en ik. Welnu, bullshit, beste Flor, als je dit leest, daar hoeven we ons in de toekomst toch niks meer van aan te trekken? En ik geef het niet zomaar op hoor als het erom gaat je op te zoeken. Er is ook nog de patienten vertrouwens persoon die ik in de hand heb genomen en het probleem voorgelegd. Maandag ga ik hem bellen voor een afspraak te maken. En, er is ook nog een klachtencommissie waar ik een afschrift van de email aan de pvp’er naartoe zou kunnen sturen. En als dat allemaal niks zou opleveren met betrekking tot het willen opzoeken van Flor, dan zal het ook wel niet de bedoeling zijn dat we elkaar op dat moment weer ontmoeten. Dat zou me weliswaar veel pijn doen, maar ik probeer erop te vertrouwen dat de band, de sterke energetische band die we met elkaar hebben, intact blijft en dat we elkaar dan na de opnameperiode van Flor weer zullen gaan ontmoeten. Flor, ik blijf op haar wachten, al duurt het jaren, dat zal me een worst wezen…..

Onze bijzondere vriendschap, ja, ik verlang er diep naar om elkaar weer eens te zien en spreken na zoveel tijd. Flor, ik heb er bewondering voor dat je me op afstand nog zo tot steun bent, en ik hoop dat je dat van jou kant uit ook zo bij  mij ervaart op afstand. Je bent in letterlijk alle opzichten meer dan de moeite waard, en als je weer zin hebt gekregen om iets af te spreken, je bent van harte welkom ten alle tijden. Een beetje gezelligheid is toch ook belangrijk in het leven, vind je ook niet? Buitenstaanders, het roddelcircuit binnen centraal wonen, heeft enkele jaren geleden in het bijzijn van mijn psychiater en spv’er diverse leugens (verzinsels) de wereld in geholpen met de bedoeling mij zwart te maken; leugens die vervolgens ook binnen ggz kringen en mogelijk ook daarbuiten, helaas algemeen bekend zijn geraakt en ook volledig passief worden aangenomen als zou het de waarheid zijn. Welnu, lieve mensen, ik ben geen slecht mens, en zeer beslist niet iemand die mensen lastig valt. Dat is wat anderen ervan hebben gemaakt, die me niet eens goed hebben leren kennen in het dagelijkse leven. Deze mensen die daarvoor verantwoordelijk zijn, en er o.a. toe hebben bijgedragen dat Flor op 16 jan.2012 plotseling werd afgevoerd richting Spaarnepoort gesloten (waarna zij weer werd verkracht),  zullen daarvoor vroeg of laat hun welverdiende straf ontvangen en keihard gestraft worden… Dergelijke individuen horen ook niet thuis in zo’n centraal wonen projekt, wat toch een sociale woonvorm beoogt te zijn…..

Ik wilde dat ik even bij Flor kon zijn, voor een praatje, mijn rechterhand op haar schouder leggen en haar zonodig wat moed in praten voor de toekomst. Ik ben zelf vroeger tijdens de schoolperiode, ook langdurig misbruikt geweest, zelfs door jongens notabene. Het was een ronduit afschuwelijke ervaring, iedere keer weer. Walgelijk! Maar toch heb ik ermee leren leven later, al deed het eerst wel heel veel pijn en verdriet. Vandaar ook mijn inlevingsvermogen in de situatie van Flor, en al is zij dan een vrouw, ik kan me levendig indenken hoe zij zich eronder voelt zo behandeld te zijn door machotypes. Wat ik me alleen afvraag of Flor niet teveel medicatie krijgt die haar emotioneel lam legt. Anders gezegd, medicatie die de gezonde emotie onderdrukt. Het zou juist goed zijn als het eruit komt, in plaats van deze gevoelens te onderdrukken met medicatie…… Echter, ook hier weer geldt dat de reguliere hulpverlening het te confronterend vindt om die gezonde emotie eruit te laten komen, tot in de tenen als het ware. Te confronterend voor andere medeclienten. Maar, zo vraag ik me af, wat is nu belangrijker, de problemen in stand houden of de problemen oplossen door die emotie ongehinderd te laten stromen. Dat lucht mensen op, het draagt bij aan het herstel van getraumatiseerde patienten. Wat anderen daarvan vinden is niet belangrijk, wel het aangaan van de confrontatie, het laten stromen van de emotie bij getraumatiseerde mensen. Maar voordat de hulpverlening zover is, kwa inzicht? Je kunt praten als brugman, maar je wordt als client vaak niet serieus genomen, zelfs niet als je al 26 jaar lang ervaringsdeskundig bent in de psychiatrie! En bovendien, er worden vele miljoenen verdiend aan medicatie, een hele industrie die erachter zit en draaiende moet worden gehouden. Een pure verstrengeling van belangen tussen reguliere hulpverleners en de pharmaceutische industrie! Een groot machtsblok. Het kan echter ook anders………

Nee, persoonlijk ben ik nog altijd niet te spreken over de reguliere ggz hulpverlening. Bij een vrijgevestigde hulpverlener ben je veel vrijer, en ben je een mens, in plaats van een object van de wetenschap, oftewel een nummer…… Bij de ziektekostenverzekeraar Zorg en Zekerheid kost het je 200 euro per jaar om bij een vrijgevestigde behandelaar te lopen, maar dan ben je wel een heel jaar lang verzekerd van deskundige hulp, een veel persoonlijkere een op een behandeling, waar nog rekening gehouden wordt met de wensen van de client. Ik wil ermee starten, na mijn ontslag….. Bij de GGZ zijn er wat mij betreft grenzen veruit overschreden en ben het zat, meer dan zat om bij deze instelling onder behandeling te blijven…, zeker vanwege hetgeen Flor en mij is overkomen…

Advertenties

Comments

  1. volgens mij komt het uit de grond van je hart

    sonja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: