Verbetering kwa stemming , stille dag op de kliniek… , “to give up control” misschien een beter overlevingsmechanisme in deze zware tijden van contactgemis aan Flor…

Zaterdag 28 juli 2012 >> Het is alweer middag, en heb vandaag eens lekker uitgeslapen, na meerdere dagen vanwege de warmte en de muggen minder goed geslapen te hebben. Als het goed is komt Rob vandaag weer thuis, hij was een weekje in Drenthe, in verband met de fiets vierdaagse. Ik weet alleen nog niet of hij vandaag of anders morgen zou langskomen, en heb een boodschap achtergelaten op zijn voicemail.

Ik hoop vanmiddag even met mijn moeder wat boodschappen te gaan doen. Ze kan op het ogenblik wat moeilijk lopen, en vandaar ook dat ik haar even ga helpen.

Mijn stemming is een klein beetje verbeterd, al heb ik wel wat last van spierzwakte momenteel in mijn lichaam, vooral in de benen. En ik voel me erg moe. Ik ben zo aan het vechten geweest tegenover van alles en nog wat, en denk daarbij ook aan het gezegde “to give up control” bespaart energie en dan komt alles wat je wenst vanzelf in orde en dan komt alles wat je het liefste zou zien vanzelf naar je toe. Voor nieuwetijdskinderen is deze manier van leven iets vanzelfsprekends, maar voor mensen als ik………… Alhoewel ik wel denk, wat heeft dat willen beheersen van processen en gebeurtenissen nu uiteindelijk opgeleverd? Niet veel, behalve een heleboel spanningen en stress. Ik ben niet voor niets bijna 6 kg. aangekomen, alhoewel dat voor een belangijk deel ook komt vanuit de gezonde emotie, als gevolg van het contactgemis met Flor en de pijn die ik mee heb gevoeld aangaande haar sexueel misbruik…

Misschien moet ik er maar op proberen te vertrouwen dat het beter werkt als je uitgaat van het genoemde gezegde “ to give up control “, al moet ik toegeven dat vervolgens de angst ook in mij naar boven komt dat dingen dan niet goedkomen, dat ik haar kwijtraak e.d. Maar is een dergelijke angst wel reeel? Dat vraag ik me dus af.

Wel wil ik een gesprekje hebben met de patienten vertrouwens persoon die ik gisteren een uitgebreide email heb gestuurd. Ik wil met hem een persoonlijke afspraak maken hier op de Amstelmere. Het doet me veel pijn niet op bezoek te kunnen gaan bij Flor, omdat ik verwacht dat de verpleging daarover moeilijk gaat doen. Aan de andere kant is het wel zo dat je dat pas zeker weet als je er geweest bent. Het zou voor mijzelf en Flor heel goed zijn om elkaar binnen niet al te lange tijd na nu weer eens te ontmoeten, wat ook het advies is geweest van de onafhankelijke persoon die ik onlangs heb benaderd…

Ik denk met een zekere weemoed nog vaak terug aan de mooie tijden van eerst tussen mij en Flor, met een fotografisch geheugen zie ik veel dingen weer opnieuw gebeuren…. Dat maakt me HEEL erg verdrietig, vooral ook omdat het nu niet meer zo is. Iedereen heeft maar een tweelingziel. Maar toch, als ze er nog voor open staat, ik ben van harte bereid om op haar  te wachten, en hoop dat onze energetische band in de tussentijd niet verstoord raakt of wordt onderbroken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: