Mooiste bericht sinds zes maanden: Flor weer terug in Amstelveen!!!!!

30 juli 2012 >> Toen mijn moeder me vanmiddag met de auto had opgehaald voor een etentje bij haar thuis zei ze tegen me toen ik de auto was uitgestapt: Ik heb je al zeker een half jaar niet zien lachen zoals nu”. En zo is het ook. Vandaag is er iets wonderbaarlijks gebeurd en kan het eigenlijk nog maar nauwelijks geloven.

Na afloop van muziektherapie wilde ik me afmelden bij de verpleging, toen ik werd aangehouden door iemand van de verpleging die me vertelde dat medepatient Monique mij graag iets zou willen vertellen. Ik trof haar aan op het pleintje achter de kliniek waar je kunt zitten. Ze vertelde me tot mijn grote verrassing dat Flor weer terug is in Amstelveen en is opgenomen op een zeer nabijgelegen locatie bij de Amstelmere. Ze kwam, vermoedelijk samen met haar zus, even langs op de open afdeling, waarna Monique vervolgens op mijn deur heeft staan bonzen. Helaas was ik op dat moment bij muziektherapie, maar ik hoop natuurlijk dat Flor eerdaags alsnog eens een keertje langskomt op de afdeling, na elkaar een half jaar niet meer te hebben gezien. Dat zou  erg leuk zijn! Maar wel heel mooi nieuws om te horen, en ze schijnt er ook goed uit te zien. Daar ben ik erg blij mee. Ik hoop haar dus eerdaags weer eens te zien. Ze houdt van gezelligheid, en ikzelf ook. Maar ik wil me ook niet aan haar opdringen, wacht eerst een aantal dagen af en dan kan ik altijd nog langsgaan op de plek waar ze nu verblijft, een plek die ik uit privacy-overwegingen hier niet zal noemen.

Ik heb me in geen tijden zo goed gevoeld als vandaag, al zag het daar vanochtend nog niet echt naar uit, na het bericht van de patienten vertrouwens persoon gelezen te hebben dat hij niks voor me kon  betekenen aangaande het herstellen van het contact met Flor. Ik zat vervolgens een aantal uren achterelkaar op de bodem van een hele diepe geestelijke put, echt het gevoel de bodem bereikt te hebben…

Maar goed, dat is nu verleden tijd in ieder geval, en ben weer een heel stuk optimistischer gestemd dan lange tijd het geval was. Ik verblijf op kamer nummer 5, dat is, zodra je de open afdeling B0 binnen komt lopen meteen aan je rechterhand. Achter het muurtje wat je daar zit, zijn ook nog enkele kamers aanwezig, en ik verblijf op nummer 5, de middelste kamer van de drie…

Het uurtje voordat ik naar muziektherapie ging had ik eigenlijk al een bepaald soort voorgevoel, namelijk dat ik misschien beter niet naar muziektherapie zou gaan, maar waarom ik dat dacht wist ik toen nog niet. Jammer dat ik er wel naar toe ben gegaan, want anders hadden Flor en ik elkaar vandaag al weer kunnen ontmoeten…

Dit mooie nieuws is haast niet te geloven, maar hoe dan ook, ben een heel stuk opgeknapt na deze middag… Mijn moeder zei nog te hopen dat het nu ook naar de toekomst toe allemaal goed en voorspoedig blijft verlopen en dat er niet weer een nieuwe kink in de kabel zal komen…

Ook na mijn overplaatsing naar de Walborg kliniek in Amsterdam-Buitenveldert blijf ik geregeld langskomen op de Amstelmere en in het gebouw waar Flor verblijft, want onze vriendschap is dat zeker waard, meer dan waard zou ik willen zeggen! Die overplaatsing volgt waarschijnlijk over twee, drie weken na vandaag… Aan de andere kant ben ik niet blij met die overplaatsing, zou liever in de Amstelmere blijven, en denk erover om dat alsnog aan te kaarten bij de psychiater…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: