Over afgelopen dag, langdurige opnameperiode, weinig vrijheid.

TOEPASSELIJK MUZIEKJE, Ilse de Lange > I’m not so tough.

 

Donderdag 9 augustus 2012 > Vandaag niet echt veel gedaan, wel even langs mijn moeder geweest en bij haar gegeten. Aanstaande maandag heb ik een behandelplanbespreking, en daarbij hoort ook een evaluatieverslag om te beschrijven wat ik van de behandeling hier vind. Ik heb daarin eens uitgebreid mijn hart gelucht, over de vele fouten die hier worden gemaakt, de toestanden rondom bewoners uit de flat die moeilijk doen over mijn terugkeer, de wel erg opdringerige manier waarop ze me proberen te laten kiezen voor een beschermde woonvorm, en in het bijzonder het beleid aangaande mij en Flor, wat nog het meest pijnlijke punt van alles is. Een pittig verhaal, maar dat mag best weleens. Ik bedoel, ik ben ook een mens met rechten. Bijna alles is mij verboden, of het nu gaat om het bezoeken van mijn woning tussendoor, of om het contact houden met de persoon die me het meest dierbaar is, oftwel Flor. Behalve dan die vijf uurtjes per dag heb ik verder geen vrijheden hier… En dat terwijl ik al twee maanden hier ben opgenomen, met de gesloten afdeling in Haarlem erbij gerekend, alweer ruim drie maanden nu. En het einde is helaas nog niet in zicht. Daarvoor is meer nodig, en het is niet eenvoudig om alle lopende problemen op te lossen… Pas dan kan ik weer met ontslag.

Helaas heeft er momenteel iemand nachtdienst die nogal stipt volgens het boekje handelt, en die mensen stipt op tijd (om middernacht) naar huis stuurt. Vandaar ook dat ik dit berichtje kort moet houden, terwijl er eigenlijk nog zoveel meer te schrijven valt. Ik hoop daar morgen de gelegenheid voor te krijgen. Ik heb veel te weinig vrijheid en dat benauwt me. Gesprekken hierover met de psychiater hebben nog niks opgeleverd, en ook mijn moeder en mantelzorger klagen hier steen en been over……

Mijn stemming was vandaag nogal gematigd, wat minder slecht dan afgelopen dagen, maar het is nog niet te vergelijken met de bijzonder mooie tijd waarin Flor en ik nog samen waren op de afdeling… Een hele pijnlijke, stille en eenzame periode in mijn leven, al sinds half januari jongstleden, en hoop echt dat daarin verandering komt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: