Mogelijke voorzichtige erkenning gemaakte fouten door verpleging…

Vrijdag 24 augustus 2012 >> Vandaag best wel een aardige dag. Mijn stemming is positief en stabiel, al enige tijd, ondanks de vele tegenvallers die ik in lange tijd heb meegemaakt de afgelopen maanden. Vanmiddag ben ik weer even langs mijn moeder geweest, die me weer rond acht uur vanavond terugbracht op de afdeling. Wat al meteen opviel was de sterke energie die ik enige tijd heel sterk voelde door mijn hele lichaam, afkomstig van Floor. Zij is nog steeds bij me aanwezig op afstand, het zou alleen zo leuk zijn, ook voor haar, als we elkaar weer eens zouden mogen zien.

Wat mij de laatste paar dagen erg opvalt hier is dat de meeste verpleegkundigen op de afdeling nogal stilletjes zijn en duidelijk een mogelijk gevoel van schaamte richting mij tot uitdrukking brengen als ik een van hen ontmoet in de wandelgangen. Ze durven niet veel meer te zeggen, en dat komt met name sinds ik een advocaat en patienten vertrouwens persoon in de arm heb genomen afgelopen week.

En zo zat ik vanavond aan een tafeltje op de binnenplaats te praten met een medepatient, toen op een gegeven moment een van de verpleegkundigen bij me kwam zitten aan het tafeltje, en een andere verpleegkundige op een bankje wat verderop. Het enige wat de verpleegkundige eigenlijk opmerkte was: “Het lijkt erop alsof jij wel heel veel voor elkaar krijgt hier”, anders gezegd, ze beseffen heus wel dat het beleid fout was, zowel voor wat betreft de emotionele hel die ze Flor en mij hebben bezorgd begin dit jaar, als voor wat betreft de overige punten die ik onlangs schriftelijk kenbaar heb gemaakt aan de verpleging, de arts in opleiding, de patienten vertrouwens persoon en de advocaat. Zou er dan eindelijk een tijd gaan aanbreken van gerechtigheid en voorspoed?

En ook gisteren al tijdens het gesprek met de funktionaris van de ribw in Haarlem, een gesprek over mogelijk beschermd wonen over anderhalf jaar, merkte ik dat ik als vanzelf toch wat opener en assertiever werd richting de funktionaris en de verpleegkundige van de afdeling die er ook bij zat. En weer werd er eindeloos geouwehoerd over het verleden, terwijl ik al zo vaak heb aangegeven dat ik het niet prettig vind om alsmaar over het verleden te blijven praten, en voegde er nog aan toe dat ik in het nu leef, plannen aan het maken ben voor de toekomst, en dat je juist door positief te denken ook het positieve naar je toe trekt, weliswaar niet a la minute, maar wel na verloop van tijd. En zo probeer ik toch het vaak nog enigszins afwijkende gedachtengoed van sommige medemensen op een positieve manier te beinvloeden. Omgekeerd is het ook zo, als je negatief denkt (en dat doen de meeste mensen nog altijd), dan is de kans dat je ook het negatieve naar je toetrekt bijzonder groot. Kijk bijvoorbeeld eens naar de politiek gedurende vele vele jaren van ‘ontwikkeling’, een en al angstgericht. Maar heeft al dat op angsten gerichte beleid gedurende vele vele jaren nou ook concreet iets positiefs opgeleverd? Is het werkloosheidsprobleem geheel opgelost bijvoorbeeld? Het antwoord luidt simpelweg NEE. Voor beleidsveranderingen met een opbouwend en positief effekt is meer nodig, namelijk hoger bewustzijn, maar helaas zit nog lang niet iedereen op gelijk hoger niveau, dat verschilt nogal van mens tot mens. Echter na december dit jaar zal er in dit kader een gigantische omslag in het denken gaan plaatsvinden, in datgene wat ze ook wel omschrijven als de Nieuwe Tijd.

Al met al, ik ben blij met de nieuwe ontwikkelingen op positief vlak. Ik hoop dat Floor op afstand ook kan profiteren van de positieve energie die ik haar toestuur door mijn positievere levensinstelling. Zij is mijn tweelingziel, en het wordt tijd dat zij ook eens iets terugkrijgt voor wat ze allemaal voor mij heeft gedaan langs telepatische weg… Ik hoop haar weer eens te ontmoeten. Het blijft afschuwelijk wat zij heeft moeten doorstaan, en er zijn zeker nog momenten dat ik het daar zelf ook nog weleens moeilijk mee heb. Maar dat lijkt me zeker logisch in dit geval. Ik had me ingesteld op een hele andere en gelukkige toekomst in het contact met haar, niet op een contactbreuk. Ik weet wel dat zij er niks aan kan doen, leuk is het niet echt als je zelf een hechte band hebt gehad met iemand die misbruikt is geweest, als je je afgewezen voelt. Ik hoop dat haar negatieve denkwereld weer ten positieve gaat keren en dat ze gaat inzien dat niet alle mannen hetzelfde zijn. Flor en ik hadden begin dit jaar en de maanden ervoor een hele leuke en hechte band met elkaar.

Ik ga binnenkort vragen aan mijn begeleider hier of hij niet eens kan proberen contact te leggen met Hoofddorp, voor informatie over haar toestand en eventueel over een moge-lijkheid tot een herstel van het contact als ze eraan toe is. De manier waarop de band tussen mij en haar zo abrubt werd verbroken en afgekapt is ver beneden alle peil! En dat doet zeer! Intussen ga ik wel aktief verder met alledaagse dingen en bezigheden…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: