In de avond beter gestemd, goede plannen…m.b.t.Flor; de noodzaak voor ons beiden van het doorbreken van een gemeenschappelijke vicieuze cirkel…

6 september 2012 >> In tegenstelling tot gisteren ging het vanavond wel weer beter met mij. Daarvoor heel veel emoties, toen ik even op visite was bij mijn moeder. Veel gesproken over Flor, over het feit dat het geroddel vanuit Centraal Wonen heeft bijgedragen tot de  contactbreuk tussen haar en mij, over het feit dat zowel Flor en ik allebei in een soort vicieuze cirkel vastzitten waar een keer doorheen gebroken MOET worden, om het welzijn van zowel zij als ik te verbeteren, over het feit dat ik veelvuldig verkeerd geinformeerd ben geweest (als het bijvoorbeeld gaat om het bezoeken van F. in Hoofddorp) door verschillende mensen, mijn gevoelens van machteloosheid en emotioneel Lijden aangezien ik haar al die maanden dolgraag had willen opzoeken, maar wat ik niet kon omdat ik dacht dat dat niet was toegestaan, enz.

Er is al die maanden niet direkt gecommuniceerd tussen mij en haar, heb toen wel geprobeerd een tweetal keren om haar te bereiken zonder veel  resultaat, en later werd mij ook een schrijfverbod opgelegd. Ik betwijfel het bij nader inzien echter heel erg sterk of dergelijke verboden, zoals mij verteld werd, door Flor zelf in het leven zijn geroepen. Dat lijkt me hoogst onwaarschijnlijk. Dergelijke en andere verboden eerder dit jaar zijn allemaal “via via” verlopen, heb het nooit rechtstreeks van haarzelf vernomen.

Kan heel goed begrijpen dat Flor zich afgewezen voelde en daardoor ook boos op mij was, maar het is wel zo dat ik al die tijd dolgraag contact met haar had willen onderhouden en geregeld langs had willen gaan, ware het niet dat ik wat dit betreft nogal in verwarring was geraakt door soms tegenstrijdige berichten van derden, door het contactverbod begin dit jaar, en door het bericht dat Flor het geweest zou zijn die die verboden had ingesteld, om daarmee te proberen een verkeerde, destruktieve gedachtenstroom in mij te bewerkstelligen aangaande haar, om de afstand tussen ons nog verder te vergroten. Welnu, nogmaals, ik geloof er geen barst meer van dat Flor die verboden heeft ingesteld, en vind het tegelijkertijd heel gemeen en ronduit onbeschoft vanuit de “hulpverlening” om de feiten te verdraaien! Daarnaast verdenk ik de hulpverlening er ook van dat ze roddels, afkomstig van het centraal wonen projekt waarin ik woon, hebben verspreid, ook richting Flor, om haar daarmee een totaal verkeerd en volledig van de werkelijkheid ontwricht negatief beeld te geven van de mens Boudewijn, met alle gevolgen vandien. Dat namelijk, dat geroddel is er ook de oorzaak van dat Flor en ik vanaf het begin van elkaar gescheiden werden, behoudens korte periodes van samenzijn. Het is niet leuk om van dingen beschuldigd te worden die niet kloppen, zoiets kan goede banden met mensen totaal ruineren en volledig ontwrichten.  Ik hoop dat het nog niet te laat is, voor wat Flor betreft. Ik ben wel kwaad op diegenen binnen de ggz die voor het contactprobleem met Flor verantwoordelijk zijn, evenals op die persoon, die ongelofelijke klootzak, die Flor op brute wijze heeft mishandeld, heeft verkracht.

Maar ik vind het wel heel, heel erg voor Flor dat ze een verkeerd beeld van me heeft gekregen,  evenals het idee dat ik haar al vanaf het begin van de periode dat we op 16 jaar abrupt uitelkaar werden gehaald op de open afdeling zou hebben afgewezen, WAT DUS BESLIST NIET ZO IS. Ik geef nog steeds intens veel om haar, en dat meen ik vanuit de grond van mijn hart. Ik heb haar ook in direkte zin altijd tot steun willen zijn sinds januari jongstleden, en ook dat is de WAARHEID! Ze weet niet half hoezeer ik in al die maanden ook verdriet heb gevoeld aangaande wat haar is aangedaan door die verkrachter, maar ook omdat ik volledig machteloos was gemaakt gedurende enige tijd.

Daarnaast is het ook nog eens zo dat ik van die intense pijn vanwege het gemis aan het contact met haar in die maanden na januari jongstleden, dusdanig ziek en geemotioneerd raakte, dat ik na mijn ontslag van 16 maart jl., al een maand later, eind april 2012 jl. OPNIEUW moest worden opgenomen, op de gesloten afdeling op Zuiderpoort in Haarlem, waarna ik begin juni naar de Amstelmere werd overgeplaatst, en binnenkort weer naar de Walborg kliniek zou kunnen worden overgeplaatst. Vanwege die nieuwe opname was het lange tijd eveneens onmogelijk om Flor te kunnen bezoeken, MAAR DAT ZAT ME NIET LEKKER eveneens!! Ik maakte me bezorgd om haar, en om de toekomst van ons contact.

Waarmee ik ook wil zeggen, net als voor haar, ook voor mij geldt dat ik de afgelopen acht maanden eveneens in een zware emotionele hel heb geleefd, klemzittend tussen het verlangen haar wel  te willen weerzien en haar tot steun te willen zijn, en tussen het feit dat dit alles lange tijd onmogelijk was!

Flor, mocht jij dit verhaal lezen, begrijp je nu een beetje beter hoe de vork precies in de steel zit? Ik denk er goed aan te doen dit probleem ook kenbaar te maken aan de advocaat, en verder ligt het in mijn bedoeling om binnen niet al te lange tijd toch een poging te gaan wagen een bezoekje te gaan brengen aan de kliniek in Hoofddorp, zonodig samen met mijn beste vriend, als hij daartoe bereid zou zijn. Dit laatste om mogelijk nieuwe “verrassingen” vanuit het hulpverleningscircuit gemakkelijker en a la minute met de hulpverlening te bespreken/aanvechten! Ik hoop dit op vrij korte termijn met hem te gaan bespreken/overleggen.

Ik ben van plan om ook dit verhaal aan de advocaat te overhandigen, over het GGZ- uiteendrijvingsbeleid tussen twee zielsverwante personen die iets leuks met elkaar wilden opbouwen tijdens onze afgelopen opname. Het wordt tijd om die vicieuze cirkel waar Flor en ik inzitten te doorbreken, door met elkaar in contact te komen na acht maanden gedwongen contactonderbreking. Dit houdt niemand lang vol, want het geldt evengoed voor mijzelf dat ik in mindere periodes symptomen begin te ontwikkelen die deel uitmaken van een post traumatische stress stoornis. Al merk ik wel dat ik veel sterker begin te worden in de betere periodes. Maar de pijn in mindere periodes, en alle bijbehorende gedachtenstromen, blijft even pijnlijk, DAT verbetert niet, zolang die vicieuze cirkels bij ons beiden niet doorbroken zijn. De enigste oplossing hier is CONTACTHERSTEL, desnoods met behulp van een vertrouwenspersoon. We zijn, hoe je het ook wendt of keert, tweelingzielen van elkaar. In de nabije toekomst kun je op deze weblog een beknopte uitleg vinden wat tweelingzielen precies zijn, en hoe kostbaar en waardevol zo’n band is.

Sorry Flor, voor eerdere negatieve uitlatingen eerder in mijn vorige weblog, e.e.a. wordt me allemaal steeds duidelijker en helderder. Er bestaat dus helemaal geen bezoekverbod, naar ik mag aannemen. Dat moest er overigens nog eens bijkomen, want dan hebben ze echt ruzie met mij en dien ik persoonlijk een aanklacht in bij GGZ in Geest, en als dat niet helpt, een aanklacht richting de Staat der Nederlanden. Mensen uitelkaar drijven die een hele diepe en harmonieuze band met elkaar hebben, is niet alleen ronduit onbeschoft en bezitterig richting mensen, het is ook vanuit humanitaire overwegingen iets wat volstrekt niet door de beugel kan. Zie de schade nu maar eens te herstellen, zeker nu zij schade heeft opgelopen vanuit haar verkrachtingservaring.

Ik heb wat dit (een mogelijk nieuw bezoekverbod van de ggz Hoofddorp) betreft inmiddels heel veel medestanders (waaronder mede-patienten, mijn familie, goede vriend Rob) achter mij staan wat dit betreft, en hoop ook de advocaat voor deze kwestie te kunnen winnen. Bij het Joodse Sinai Centrum weten ze ook van dit verhaal af. Ben er vrij recentelijk op bezoek geweest, en kwam daar in gesprek met de receptioniste, die nogal geschokt en aangeslagen reageerde toen ik het verhaal had verteld. Ze voegde eraan toe: “Het is juist bevorderlijk voor het herstelproces van patienten als ze elkaar vinden op een afdeling en een vriendschap of relatie met elkaar hebben, in plaats van dat zoiets het herstelproces zou tegenwerken”. Dit laatste is namelijk de nogal oppervlakkige, Freudiaanse visie van GGZ in Geest, die de mens als patient ziet in plaats van als mens, als een objekt, in plaats van als een levend wezen met een hart… Zo, dat moest ik even kwijt.

Op korte termijn zal ik Flor ook eens een emailtje sturen, een aardig berichtje, meer dan goedbedoeld en van harte gemeend. Ik heb haar mailadres weer teruggevonden.

Wat niet wegneemt dat het grootste deel van deze dag buitengewoon emotioneel verliep, vol van angst en wanhoopsgedachten. GGZ in Geest heeft in drie jaar tijd twee hele lieve vriendinnen van mij afgepakt, waarvan de laatste, Flor, zelfs een tweelingziel is. De ervaring van ons contact tijdens de afgelopen opname was, afgezien van haar eigen problemen, buitengewoon plezierig, liefdevol en intens, en nu dit is weggevallen helaas, ben ik soms geneigd te denken “wat heeft het leven nu eigenlijk nog voor zin” nu we niet meer samen zijn, samen mogen zijn”……..

Ik heb in dit verhaal nog niet eens geschreven over de vele andere problemen waaraan ik onderhevig ben, waaronder een dreigende huisuitzetting, alleen maar vanwege Angst uit de woongroep, en aangezien ik het etiket psychiatrisch patient op mijn rug heb zitten. Begrip en medeleven bestaat er niet meer in deze wereld , deze “beschaving”…… De mens is keihard geworden, nagenoeg gevoelloos, uitzonderingen daargelaten…

Ik heb me nog nooit in deze wereld thuisgevoeld, zeker niet afgelopen drie jaar, in het bijzonder dit lopende jaar. Ik heb eigenlijk nooit geluk en onvoorwaardelijke liefde gekend en mogen beleven in dit leven, met uitzondering dan van de periode waarin ik omgang had met Flor (sept.2011-16 jan.2012). Toen voelde ik me voor het eerst gelukkig, en datzelfde geldt ook voor Flor. Het werd ons echter op langere termijn niet gegund, dat is beschamend, maar daar gaat wel verandering in komen, waarschijnlijk middels een bezoekje aan Hoofddorp op vrij korte termijn. Mocht blijken dat ze daar niet meer is dan zal ik weer de advocaat moeten raadplegen vanwege de privacy-wetgeving, omdat de ggz dan niet aan een ander mag vertellen waar naar toe Flor is overgeplaatst. Maar in dat geval zou het in dit uitzonderingsgeval niet meer dan redelijk zijn lijkt mij om een uitzondering op de regel te maken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: