Maandag overplaatsing naar Walborg kliniek Amsterdam

Zaterdag 15 september 2012 >> Even een kort berichtje tussendoor. Ik ben vandaag alvast begonnen met het bijelkaar zoeken van wat spullen, en morgen doe ik de rest. Morgen is mijn laatste dag hier op de Amstelmere, want maandag om 13.00u. word ik verwacht in de Walborg kliniek. Het is een open re-socialisatie afdeling, bedoeld om te werken aan het weer terugkeren in de maatschappij en naar mijn woning toe. Het is dus eigenlijk geen serieuze, d.w.z. klinische, opname. Immers, er is al sinds begin mei geen sprake meer van een psychose. Er is mij verteld dat ik het eigenlijk meer kan zien als een soort kleine woning, voor tijdelijk. En mochten er moeilijkheden blijven bestaan aangaande de woning, dan kunnen ze me daarbij ook nog helpen.

Bedoeling is wel, zo werd aangegeven tijdens het eerdere kennismakingsgesprek, dat er in eerste instantie geoefend zou kunnen gaan worden met het uurtjes naar huis gaan op afgesproken tijden. Dat is ook mijn wens. Hier op de Amstelmere is me dat niet gelukt, ondanks de vele mondelinge verzoeken die ik daarom heb gedaan. Recentelijk heb ik dan ook een brief geschreven aan mijn psychiater hier op de Amstelmere, met de vraag waarom ik eigenlijk niet mijn woning mag bezoeken. Op deze vraag heb ik vooralsnog geen antwoord gekregen. Erg geheimzinnig is dit allemaal wel, maar ik denk ook dat de woongroep daarvoor verantwoordelijk is. Je hebt het etiket psychiatrisch patient op je rug zitten, en was het vroeger nog zo dat ik in moeilijkere periodes door medebewoners werd opgevangen, tegenwoordig is de mensheid, en helaas ook binnen delen van de woongroep, keihard geworden. De meeste mensen denken alleen maar aan zichzelf, klampen zich vast aan irreele angsten ten opzichte van mij, en botvieren die angsten over mijn rug heen, door moeilijk te doen over mijn terugkeer. Maar angst is geen legitieme reden om medebewoners te weigeren terug te keren na een ziekenhuisopname. Bij lichamelijke aandoeningen is er vaak veel medeleven naar mensen toe, maar zodra het om iets psychisch gaat, dan slaat de hardheid toe, helaas ook in de woongroep. Angst is een individueel probleem, en ik weiger de angsten van een ander nog langer te compenseren, met alle gevolgen voor mijn eigen gezondheidstoestand en emotioneel welbevinden vandien tot op heden. Het moet nu maar eens afgelopen zijn met al dat gezeur en geroddel vanuit de woongroep richting GGZ in Geest, zo zei mijn moeder gisteren nog tegen me; mijn moeder die de emotionele last van alle door derden veroorzaakte problemen bijna niet meer kan dragen. Want al dat geroddel heeft er ook toe geleid dat ik in 2009 een hele lieve vriendin ben kwijtgeraakt door separatiebeleid vanuit de kliniek, en nu dreigt dat weer te gaan gebeuren in het contact met Flor.

Aanstaande maandag zit ik dus in de Walborg kliniek, ik hoop voor niet al te lange tijd. Ik heb daar in ieder geval veel meer vrijheden, zo begrijp ik. En dat wordt hoog tijd ook, want ook ik ben alle spanningen, eveneens door derden en mensen van de ggz veroorzaakt, zo langzamerhand meer dan zat. Misschien ook goed is om, zodra ik wat gewend ben op de Walborg, ook eens wat meer ontspanning te gaan zoeken. Wel wil ik een intensiever gesprekscontact met de psychiater die ik dan ga krijgen, zeker ook voor wat betreft het contact met Flor, de verkeerde beeldvorming die er ongetwijfeld nog zal bestaan binnen de ggz en mogelijk ook bij Flor. Het is goed om de communicatie wat dit betreft gaande te houden, net zo lang totdat de ggz en anderen gaan inzien dat hun zienswijze en separatiebeleid betreffende het contact tussen mij en Flor inderdaad niet klopt en dat er aangaande ons grote fouten zijn begaan in het verleden. Hopelijk draagt dat dan ook weer bij tot een regelmatiger contact met Flor en de hulpverlening, en tot een herstel van het contact met haar. Komende donderdag, de 20ste september, zijn Rob en ik van plan om Flor te gaan opzoeken. Daartoe zal ik eerst contact opnemen met de verpleging om te informeren naar de bezoektijden en als blijkt dat Flor inmiddels in de Etta Palmstraat zit, dan probeer ik contact te leggen met de leiding, het sekretariaat van de Etta Palmstraat, om te informeren of ik Flor kan gaan opzoeken en waar ik haar dan precies kan vinden. Ik hoop van harte dat Flor zelf ook inziet dat onderling contact voor ons allebei erg belangrijk is , en dat ze ermee instemt. Bij voldoende succes ga ik haar dan met een zekere regelmaat opzoeken, in de hoop daarmee iets goeds voor haar te kunnen betekenen.

Als ik naar de Walborg ga dan blijf ik gewoon aktief op internet en zal ik deze weblog regelmatig blijven bijwerken. Ik neem immers mijn laptop en mobiele internet-dongel van KPN gewoon mee naar die afdeling… Je hoort dus nog van mij…

De bezoektijden van de Walborg zijn me nog niet bekend, deze volgen later. Het zou leuk zijn als mensen me daar komen opzoeken. Het adres is Walborg nr. 2A in Amsterdam, een zijstraat van de Van Boshuizenstraat, op ongeveer 200 meter lopen vanaf de tram/metrohalte Van Boshuizenstraat.

Lieve groeten aan jullie allemaal, in het bijzonder naar Flor toe.,

Boudewijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: