Matige stemming sinds gesprek buren en psychiater…

Amsterdam, 12 oktober 2012 >> Deze hele week stond eigenlijk in het teken van de teleurstellende, nogal ingrijpende bespreking van afgelopen maandag tussen mij en de psychiater en de buren. Zoals ik al verwachtte hebben enkele mensen uit de woongroep het wel voorelkaar gekregen dat ze een belangrijk stuk welzijn en levensvreugde (waar ik het afgelopen half jaar heel hard aan heb moeten werken om het weer terug te krijgen!) in een keer volledig teniet hebben gedaan. Althans, in die zin dat het nogal wat emoties oproept. Veel wil ik er hier nog niet over kwijt, wat wel opviel was dat de bespreking duidelijk in het voordeel van de woongroep verliep en dat ik, Rob en mijn moeder niet serieus werden genomen en nauwelijks werden gehoord. DE psychiater was buitengewoon gespannen en gestressd, waarbij ik sterk de indruk krijg alsof zij onder druk heeft gestaan van het aanwezige mannelijke lid van de delegatie uit de woongroep die afgelopen maandag het woord voerde. Voor mijn gevoel is deze persoon wel een buitengewoon overheersend, dominant mens. Ik voelde het eigenlijk al bij binnenkomst in de vergaderruimte, er was nog geen woord uitgesproken maar ik voelde al dat dit gesprek duidelijk zou gaan verlopen in het voordeel van de woongroep, terwijl een psychiater er voor zijn of haar patienten hoort te zijn en daarvoor op hoort te komen. Nee, het is niet helemaal eerlijk verlopen vind ikzelf. En het alternatief is dus nu een jaar lang opgenomen blijven op de Walborg, en heb heel duidelijk laten blijken dat ik dat niet zie zitten en dat ik daar met recht emotioneel aan onderdoor zou  gaan. En zo proberen mensen me weer ziek te maken, de psychiater incluis…… Dat zal hun echter niet gaan lukken…

Het verbaast me dan ook niks dat de psychiater thans…….ziek is, dat ze zich ziek heeft gemeld, waardoor ook het door mij aangevraagde gesprek met haar wat vandaag zou plaatsvinden nu is verplaatst naar volgende week.

Mijn stemming is er niet veel beter op geworden, integendeel zelfs. Maar ik ben een vechter en laat me niet zomaar emotioneel het graf in werken, want dat is wel iets wat ik afgelopen maandag heb gevoeld tijdens het gesprek. Ik laat het er echter niet bij zitten… O nee, zeker niet, want ik heb nog altijd een heel leuk nieuw contact lopen sinds enkele maanden op internet, iemand waarmee het heel goed klikt en die zelf ook in de verpleging zit… Maar ik ontvang haar liever in een huiselijke omgeving dan in een kliniek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: