Mogelijk nog deze week gesprek met psychiater…

Amsterdam, zondag 14 oktober 2012 >> Ondanks het regenachtige weer van dit weekend toch nog een redelijk goed weekend gehad. Wel in toenemende mate last van emotionele buien als gevolg van het buitengewoon teleurstellend verlopen gesprek van afgelopen maandag met de psychiater, in aanwezigheid van de buren. Ik heb moeite met de hele gang van zaken, maar laat het er niet bij zitten. Het is mij nog niet bekend of de psychiater deze week weer hersteld zal zijn, het zou fijn zijn als deze week alsnog het vervolggesprek met haar zal volgen hier op de Walborg.

En verder was vandaag mijn oom Koos uit Rotterdam jarig, de broer van mijn moeder. Hij is vandaag 86 jaar geworden en lijdt aan een ernstige longziekte (copd), maar toch een sterk geslacht. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor mijn hond Debby die ondanks alles wat ze heeft meegemaakt in haar leven alweer ruim 13 jaar oud is. Zij heeft in oktober 2007 de echtscheiding tussen mij en mijn ex meegemaakt en alle spanningen die daarmee verband hielden, vervolgens nog een zware baarmoeder-operatie ondergaan met 50% kans op overleving en medio december 2010 de brand in mijn woning. Debby verblijft nu bij mijn moeder, die goed voor haar zorgt, wat niet wegneemt dat ik haar wel heel erg mis hier op de kliniek.

Het verblijf hier moet echt niet te lang gaan duren hoor, want dan zal ik daar in emotionele zin heel veel last van gaan krijgen. Ik wil zo graag verder in het leven, in mijn ontwikkeling, en niet stil blijven staan zoals dat vaak tijdens een opnameperiode het geval is. En bovendien is het zo dat ik via internet heb kennisgemaakt met Kim en daarmee emotioneel al een hele diepe band mee heb opgebouwd en foto’s uitgewisseld. Het zou wel fijn zijn als we na een eerste ontmoeting ook verder met elkaar kunnen gaan, en zoiets is op een kliniek wel erg lastig. Ik bedoel, je wilt dan op een gegeven moment ook in de nacht bijelkaar zijn, en zoiets kan niet in een kliniek. Ook om die reden zou een langdurig verblijf van langer dan hooguit anderhalf tot twee maanden tot grote emotionele problemen kunnen leiden bij mij. Maar ook kan ik me gemakkelijker verder ontwikkelen als ik weer in een eigen vertrouwde leefomgeving zelfstandig verder zou kunnen leven. Met goede ondersteuning mag dat geen problemen geven. Probleem bij anderen is echter de faktor angst, een op zich begrijpelijke angst voor een terugval, maar handelingen die uit angst voortkomen (vanuit een negatieve energie dus) hebben altijd een negatieve uitwerking op de resultaten op langere termijn. Bovendien leiden angsten er vaak toe dat anderen, deskundigen daarbij inbegerpen, vaak onbewust bezit nemen van de andere persoon, ogenschijnlijk met de beste bedoelingen, echter hoe die desbetreffende overbeschermde persoon daaronder kan lijden en hoezeer dat de problemen vaak alleen maar erger in plaats van minder maakt is iets waar mensen over het algemeen weinig of geen oog meer voor hebben. Volgende keer ga ik hier nog wat verder op in….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: