Computerwerkzaamheden voorlopig voltooid, overige bijzonderheden aangaande mijn sociale leven…

Amstelveen, 30 januari 2013 >> Ja, vanavond weer even gelegenheid voor een nieuwe blog. Ik heb vandaag de oude Mycom computer uit 2007 en de nieuwe van september 2011 van plek met elkaar verwisseld. Reden is dat de nieuwste desktop  computer nu in de hobby, annex studioruimte staat. Deze heeft een digitale harde schijf die volgens mij ruim 40 keer sneller gegevens wegschrijft (opslaat) dan een conventionele mechanische harddisk. Daarnaast heeft deze ook een veel snellere core i7 processor met vier kernen die gegevens veel sneller kan verwerken en meerdere taken tegelijk kan uitvoeren. Dat maakt hem bij uitstek geschikt voor het monteren en opslaan van videobestanden. Daarnaast gebruik ik hem ook voor het maken van radioprogramma’s, eveneens voor op mijn komende website op www.mediavanboudewijn.nl . Deze, maar ook mijn andere websites komen dan eveneens op deze nieuwste computer te staan, waarbij er geregeld automatisch een backup wordt gemaakt van dit alles, op een tweede aparte harde schijf. Het enigste waar ik dan wel erg in moet hebben dat ik videobestanden, aangezien deze soms enkele gigabytes groot kunnen zijn en aangezien de opslag-capaciteit van die digitale harddisk is beperkt tot de resterende 195 gigabyte, geregeld kopieer naar een andere harddisk, en dan vervolgens het origineel van de C-schijf verwijder. Anders loopt de C-schijf op laatst overvol met videobestanden. In een later stadium wil ik dan die digitale harddisk gaan vervangen door een digitale harddisk met de dubbele capaciteit van 512 gigabyte, om vervolgens de eerder gemaakte backup van de dan oude digitale harddisk met windows erbij weer ga terugzetten op de toekomstige 512 gb. harddisk. De prijzen van digitale harddisks lijken langzaam aan wat in prijs te dalen, en het is een kwestie van afwachten. Maar voorlopig zijn de computerwerkzaamheden nu voltooid. Het was een hele klus, maar alles werkt weer goed en de operatie is dus volkomen geslaagd.

Over een kleine twee maanden ben ik alweer jarig, om precies te zijn op 18 maart aanstaande, wat deze keer op een maandag valt. Ik heb niet zoveel vrienden en nog altijd geen vriendin, maar ik ben juist van mening, liever een paar goede vrienden dan een heleboel oppervlakkige vriendschappelijke contacten waar je als het erop aankomt weinig aan hebt. Met name Rob is een van mijn allerbeste vrienden, waar je op kunt rekenen als je hem nodig hebt. Maar hij beschikt ook over de nodige humor. Met hem kun je gerust een dieper gesprek over dingen aangaan, en dat vind ik wel zo prettig. Helaas nog geen partner, geen relatie, maar ergens heb ik toch wel de hoop dat dat ooit zal gaan veranderen. Via een website heb ik al geruime tijd contact met een zekere Kim (33),eveneens woonachtig hier in Amstelveen. Zij heeft aangegeven dat ze graag een keertje zou willen langskomen voor een eerste echte kennismaking, op mijn komende verjaardag. Het contact via email verloopt goed, maar je weet natuurlijk pas echt of er toekomst in zit als je elkaar ook in het echte leven leert kennen. Wat dit betreft leg ik de lat, voor mijn eigen veiligheid, liever niet al te hoog, hoewel ik wel zeker weet dat het op vriendschappelijk niveau zeker een succes kan gaan worden in het contact tussen mij en Kim. En als het meer gaat worden dan is dat natuurlijk wel mooi meegenomen.

Jammer genoeg is het in het verleden fout gelopen tussen mij en Floor, wat lange tijd een heel diep contact en ook een positief contact bleek te zijn waar mijns inziens zeker toekomstmogelijkheden in zaten. Het is helaas echter zo gelopen dat ik zelf richting haar ook fouten heb gemaakt, waar ik oprecht heel veel spijt van heb, maar aan de andere kant heb ik nog altijd ook het sterke gevoel alsof een belangrijk deel van het falende contact tussen haar en mij zijn oorsprong vindt in de opstelling van de GGZ destijds, die het contact tussen ons al meteen bij onze eerste kennismaking op de gesloten afdeling in Hoofddorp (september 2011) op allerlei mogelijke manieren begon dwars te liggen. Het contact werd ons, en later ook op de open afdeling in de Amstelmere, totaal onmogelijk gemaakt, waarbij ik bovendien werd beschuldigd van dingen die niet op waarheid berusten. Destijds werd het mij verboden nog langer contact te onderhouden met haar, en mogelijk dat er vanuit de organisatie GGZ ook dingen zijn verteld richting Floor, over mij, die niet op waarheid berustten. Ik heb bezwaar aangetekend destijds, heb vele brieven geschreven aan de psychiater, maar er werd niet op gereageerd en ik werd niet serieus genomen, om met een volslagen gevoel van machteloosheid en gedurende enige tijd ook met veel emoties vervolgens verder door het leven te wandelen. Het jaar 2012 was een afgrijselijk jaar waar ik liever maar niet teveel meer aan terugdenk. Het was een dieptepunt in mijn leven, vooral ook omdat het niet gemakkelijk is om gescheiden te worden van je tweelingziel. Het feit dat Floor en ik destijds op (vanuit hooggevoeligheidsperspektief bezien) oneigenlijke gronden vanuit onwetende buitenstaanders zo uitelkaar werden gerukt is iets wat ik de instelling GGZ nooit zal kunnen vergeven… Over het onderwerp tweelingziel hoop ik in de toekomst nog een videodocumentaire te gaan maken, zodat dit natuurverschijnsel wellicht wat duidelijker wordt voor een buitenstaander. Er zijn miljoenen mensen, verspreid over de hele aarde, die dezelfde ervaringen in hun leven hebben meegemaakt. Die documentaire valt dan te zien op mijn persoonlijke mediawebsite op www.mediavanboudewijn.nl ., een website in wording… Op Youtube vond ik een Belgisch echtpaar wat heel duidelijk en uitvoerig dit verschijnsel tweelingzielen beschrijft, vanuit hun eigen ervaringswereld. Ik ga van die zesdelige videoserie een geheel maken van ongeveer anderhalf uur lengte…

Gelukkig gaat het dit jaar een heel stuk beter met me, en heb weer zin gekregen in het leven, in de toekomst. Ik wil en zal er alles aan doen om te voorkomen ooit nog opgenomen te hoeven worden in een kliniek. Ik heb niet echt veel sociale contacten nodig om mij toch gelukkig te kunnen voelen. Dat komt vanwege mijn hooggevoeligheid, bij een teveel aan sociale contacten, dan wel aktiviteiten, kan ik overprikkeld raken, en wil vanaf nu naar buiten toe ook duidelijker mijn grenzen gaan aangeven wat dit aangaat. Tegelijkertijd maakt die hooggevoeligheid ook dat ik intenser dan een ander mens kan genieten van dingen, en in veel dingen erg creatief bezig ben… Belangrijk is nu hulp te gaan zoeken voor mijn zere rug. Die negen maanden liggen op een veel te harde matras hebben mijn rug geen goed gedaan, en ik hoop dat er een oplossing voor gaat komen.

 

Ik zie de toekomst positief tegemoet, en verwacht eigenlijk ook dat er ooit een einde zal gaan komen aan mijn vrijgezellen-bestaan. Ik sta in ieder geval meer dan vroeger open voor verandering in mijn alleenstaanden-bestaan. Natuurlijk zullen er ook mensen zijn die zich dan vervolgens gaan afvragen wat ik dan zou doen als ik dan weer opnieuw in contact zou komen met mijn tweelingziel. Die kans is niet erg groot, maar, mocht zoiets ooit gebeuren dan zou ik uiteindelijk toch kiezen voor een bestaan samen met de tweelingziel, omdat de intensiteit in positieve zin, veel krachtiger en dynamischer is dan in de meeste andere relatievormen. Een relatie met je tweelingziel is in spirituele zin heel hoog ontwikkeld. Dit is iets wat ik eigenlijk onmogelijk in woorden duidelijk kan maken aan hen die buiten die ervaring staan. Hoe het allemaal ook moge lopen, ik heb een optimistische kijk op de toekomst, en heb ook een veel beter evenwicht gevonden tussen enerzijds overdreven veel aandacht schenken aan een ander mens, en anderzijds een volledig passieve opstelling in dezen. Wanneer je evenwichtiger in het leven staat, dat leeft ook zoveel prettiger……

Verder was het vandaag wel een aardige dag. Toen ik vanmiddag samen met mijn moeder in de auto onderweg was naar de Amstelmere zag ik onderweg nog een jongeman aan de kant van de weg staan kijken, die me als twee druppels water deed denken aan die griezel die destijds mijn tweelingziel op brute wijze heeft verkracht. Ik hoop dat deze knul ooit zijn welverdiende straf zal gaan ontvangen.

Maar op de Amstelmere was het ook best gezellig. Ik kwam daar voor het onderdeel creatieve therapie. Ik vind dat altijd erg leuk om te doen, en het is ook een leuk groepje, samen met vier mensen die allemaal op hun eigen unieke individuele wijze bezig zijn met hun creativiteit. Daarnaast volg ik op diezelfde locatie ook het onderdeel muziektherapie. Muziek doet een mens ook goed, daarvan zijn met name mensen die ook feeling hebben voor het spirituele in de mens, heilig van overtuigd… Op mijn nieuwe website laat ik je niet alleen maar kennismaken met een aantal zelfgemaakte video’s, daarnaast ook een aantal zelfgemaakte radioprogramma’s, met een ruim aanbod. Dat belooft zeker wat te worden. Met het verstrijken van de tijd zullen er ook regelmatig nieuwe elementen aan die website worden toegevoegd……

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: