Leerzame spotjes over tweelingzielen en soulmates en over mijn succesvolle persoonlijke groeiproces en -ontwikkeling…

Amstelveen, 24 maart 2013 >> Ik vond beide bovenstaande spotjes op YouTube erg interessant om te bekijken en beluisteren. Misschien zijn er mensen die dit lezen die er ook hun voordeel mee kunnen doen. Wij mensen leren op een voorwaardelijke manier elkaar lief te hebben, maar deze manier van elkaar liefhebben is niet veel meer dan een narcistische vorm van liefde. We leven in een tijd waarin steeds meer mensen gaan ervaren hoe het voelt om je tweelingziel of soulmate tegen te komen, en deze vorm van liefde is onvoorwaardelijk, zoals de natuur dat ook heeft bedoeld. Zovelen zijn daar echter van vervreemd geraakt, vanuit onze opvoeding, maar ook door negatieve beinvloeding vanuit de media, die ons het verkeerde beeld geeft van wat ware liefde van nature echt is. Diezelfde media en filmindustrie die ons mensen leert dat geweld heel normaal en geoorloofd is.

Heel veel mensen “leven” in angst en ervaren pijn, omdat zij nog vast zitten in wat ze het “lager ego zelfbewustzijn” noemen. Mensen die daarin vast zitten neigen er vaak ook onbewust naar om andere mensen die proberen aan hun spirituele ontwikkeling en groeiproces te werken, op het algemeen gangbare en maatschappelijk geaccepteerde lagere niveau waarin het ego domineert vast, oftewel gevangen te houden. Het is de kunst sterk te blijven en duidelijk voor jezelf te kiezen in dit proces. Daar worden wij mensen ook veel gelukkiger door, door ons niet te laten misleiden door de overgrote meerderheid in samenlevingen zoals de onze, die nog altijd in tal van illusies leven, en bijvoorbeeld ook in de illusie dat je door alles, iedere afwijking die wij mensen menen te zien bij onszelf of een ander mens, onder controle te krijgen en houden die problemen kunnen oplossen. Het is juist die  controle die we los zouden behoren te laten, die ons mensen gevangen houdt op een veel lager niveau van welzijn en –bewustzijn. Juist door die controle los te laten en alle aangeleerde  negatieve gedrags- en denkpatronen, word een mens pas echt gelukkig. Dat is een van de allergrootste boodschappen die ik jullie mensen zou willen meegeven. Dat betekent vooral, kiezen voor jezelf, opkomen voor jezelf en luisteren naar wat je hart je ingeeft. Het feit dat dit bij zovelen de negatieve energie ,genaamd Angst, naar boven kan roepen, is  geen reden meer voor mij om mijn eigen gevoelens te negeren……om een ander mens gerust te stellen. Dit is geen egoisme, maar een diepere vorm van eigenliefde.

Natuurlijk begrijp ik heel goed wat angst is en hoe het voelt, het is, na de wereldwijde verkeerde opvatting over Liefde, de absolute nummer twee van ernstigste problemen op wereldniveau, die ons menszijn (mis-)vormt en verantwoordelijk is voor nagenoeg alle bestaande aardse problematiek. Maar ik ga en wil die angsten van andere mensen niet oplossen, dat kunnen zij allemaal ook heel goed zelf, door eens kritisch naar zichzelf te leren kijken. Ieder mens is in staat om, onafhankelijk van anderen, dergelijke problemen op te lossen. Echter daarvoor is hoger bewustzijn nodig… Het zal ook steeds meer een wezenlijk onderdeel blijven vormen van de evolutie van onze mensheid naar een veel hogere staat van bewustzijn en eigenliefde, waardoor na  verloop van tijd alle aarde problematiek die wij nu nog kennen zal gaan verdwijnen.

Ik kies voor de weg naar volledige eigenliefde, en onvoorwaardelijke liefde is de sterkste bron van positieve energie die er op onze aarde bestaat. Ik ben het na 50 jaar op en vanuit een lager ego-bewustzijnsniveau “geleefd” te hebben, meer dan zat en kies voor de weg naar volledige eigenliefde. De eerste belangrijke stap die ik in mijn persoonlijke leven nu wil gaan nemen is het afstand doen van de mij voorgestelde voorwaardelijke rechterlijke machtiging vanuit de GGZ. Ik wil daarop terugkomen en had ermee ingestemd uit pure angst voor kritiek en uit angst mensen vanuit het hulpverleningscircuit weer angstig te maken. Maar zelf sta ik er beslist niet achter, al was het alleen al aangezien derge-lijke machtigingen een duidelijk voelbare negatieve uitwerking hebben op mijn stemming, en er eveneens toe leiden dat ik mij nogal geremd voel om daadwerkelijk verder te gaan met mijn eigen leven zoals ik dat zelf wil. Daarnaast is het ook nog eens zo dat ik in de eerste plaats anderen niet langer wil machtigen om bij het minste geringste tegen mijn wil beslissingen over mijn eigen leven te kunnen nemen. Ik heb bovendien aangetoond dat ik ook heel goed zelfstandig kan leven, wat niet wil zeggen dat ik geen behoefte heb aan gesprekjes met mijn spv’er en diegene van de BZW (Begeleid Zelfstandig Wonen), zoals dat nu gebeurt. De frequentie van die gesprekjes zou ik later wel willen afbouwen, en aangezien ik momenteel niet zoveel vrienden heb is het ook wel goed dat er mensen zijn waar ik even mijn hart kan luchten zonodig. Met de nadruk op zonodig, want ik ervaar toch heel duidelijk dat ik sinds de afgelopen opnameperiode heel veel sterker ben geworden en dat ik in een voor mij persoonlijk heel belangrijke fase van mijn verdere (spirituele) ontwikkeling zit, waar ik me ook prettig bij voel. Anderzijds, het gegeven onderhevig te zijn aan een nieuwe rechterlijke machtiging, al zou deze dan voorwaardelijk zijn, daarmee word ik telkens weer opnieuw geconfronteerd met de afgelopen allesbehalve plezierige en zeer eenzame opnameperiode van negen maanden, een periode die ik nu weleens wil afsluiten. Dit laatste is ook nodig, om verder te komen in het leven. Het zou fijn zijn als deze machtiging, deze blokkade wordt opgegeven. Dan voel ik me ook minder geremd in mijn doen en laten. Bovendien, naast alle aktiviteiten rondom de Amstelmere zijn er ook nog andere bezigheden die ik wekelijks onderneem, waaronder bijvoorbeeld de zorg voor mijn bejaarde moeder en de vrij intensieve wekelijkse bezoekjes aan de fysiotherapeut. Ik heb ook regelmatig behoefte aan periodes van rust, en zoals mijn gemiddelde weekschema er nu uitziet, heb ik juist te weinig rust en te weinig tijd voor mezelf… Deze behoefte aan rustmomenten is ook heel kenmerkend als je hooggevoelig bent; dat zijn periodes, noodzakelijk om alle dagelijkse prikkels waaraan ik als mens onderhevig ben, te kunnen verwerken en een plek te kunnen geven. Echter, hooggevoeligheid wordt in de psychiatrie nog altijd en volledig ten onrechte gezien als een afwijking, als een aandoening, maar dat is juist een groot misverstand. HSP is een natuurlijke eigenschap die heel menseigen is en die volgens schattingen bij 20% van de wereld-bevolking van toepassing is. Het kan juist ook veel voordelen geven als je over die eigenschap beschikt. Maar daarover vertel ik een andere keer graag wat meer.

Natuurlijk zouden er ook mensen kunnen zijn die dit lezen, en die nog vragen hebben. Stel ze gerust!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: