(WEBLOG BIJGEWERKT:): Zondagavond: forse terugval in emotionele gestemdheid , door gedachtenstroom vanuit lager bewustzijnsniveau

Bij het nalezen van onderstaand verhaal op 14 mei, kwam ik erachter dat een aantal dingen geschreven zijn vanuit een lager bewustzijnsniveau, met als centrale voedingsbodem, het twijfelen aan mijn waarnemingen op spiritueel niveau, momenteel aandachtspunt nummer 1. De oorspronkelijke tekst zag er iets anders uit, en heb er fragmenten in gewijzigd, dan wel verwijderd.

Amstelveen, maandag 13 mei 2013 >> Ja, hoewel ik daar liever niet al te diep op zou willen ingaan op dit moment, gisterenavond o.a. vanwege een gebeurtenis die een onverwachtse sterke negatieve gedachtenstroom in gang zette (wat ik al enige tijd niet meer heb gehad), kwam het tot een behoorlijke terugval in mijn emotionele gestemdheid. Vermoedelijk hoort dit bij het proces waar ik in zit en zou het dus van tijdelijke aard moeten zijn. Dit zal de komende periode me gaan leren. Leuk is het niet, maar er is geen sprake van een psychiatrische aandoening wat dit betreft. Want een emotie, emotioneel gestemd zijn, is geen psychiatrische aandoening, maar juist iets heel menselijks, iets natuurlijks.

Ik ben vanwege al mijn levenservaringen weleens wat teleurgesteld in de mensheid en van daaruit bijvoorbeeld ook somber gestemd (althans op dit moment van schrijven) aangaande de mogelijkheid, en zeker vanwege mijn leeftijd, ooit nog een goede relatie aan te kunnen gaan met een geschikte partner. Er is tot nog toe altijd wel iets wat op mijn pad komt wat dat tegengaat en wat mij probeert te demotiveren wat dit soort zaken aan gaat. Ik mag dan in spiritueel opzicht heel sterk gegroeid zijn kwa bewustzijn, dan word je je er ook van bewust hoeveel mensen op datingsites bijvoorbeeld elkaar belasten met een enorme waslijst aan voorwaarden, vooral gerelateerd aan leeftijd en uiterlijke faktoren. Wij mensen zijn verleerd om onvoorwaardelijk met elkaar om te gaan, en dat maakt het bijna onmogelijk mensen te vinden die op deze onvoorwaardelijke manier in het leven staan, dat is als het zoeken van een speld in een metershoge berg met hooi. Ik ken in mijn omgeving verder ook geen gelijkgestemde mensen om mee om te gaan, dat maakt dat mij vaak terecht een gevoel van isolement overvalt op sommige momenten van de dag. Er is wel iemand waarmee ik ooit zo goed bevriend was, die op een dergelijke onvoorwaardelijke manier in het leven staat, en dat is mijn Tweelingziel. Doch deze lijkt vooralsnog nog altijd tot op zekere hoogte onbereikbaar te zijn op dit moment. Er is gelukkig wel een goed en zuiver telepatisch contact tussen haar en mij, maar toch, er zijn van die momenten dat het emotioneel aan me vreet, dat er blijkbaar na al die tijd nog steeds niet het juiste moment is aangebroken elkaar weer eens te zien en spreken. Ondanks alles probeer ik hier mijn geduld te blijven bewaren en zo veel als mogelijk is afleiding te zoeken. Ik wil haar, net als ieder ander mens, immers geenszins onder druk zetten!!!!!  Het is zo zonde dat ons contact destijds door toedoen van de GGZ om zeep is geholpen, want anders waren we al lang weer goede vrienden van elkaar. Het is, voor de goede orde, beslist niet zo bedoeld dat ik welk individu zou willen of mogen claimen, want zo is  dit niet bedoeld! Integendeel zelfs…  M’n verlangen naar een mogelijk toekomstig weerzien komt puur voort vanuit de diepe zielsverbinding die mijn tweelingziel en ik met elkaar hebben, maar ook vanuit enthousiasme…

Afgelopen week dacht ik nog, evenals een goede vriend van mij en iemand  anders op het internet, dat Floor weer toenadering tot me had gezocht en mogelijk zelfs degene was die had aangebeld toen de intercom niet werkte. Alle tekenen en berichten van omstanders leken daar inderdaad op te wijzen. Ik was met een zekere slag om de arm opgelucht en blij na al die tijd, en vond het wel jammer dat de intercom niet goed werkte, waardoor ik ook niet kon horen wie er in de hal aan de deur stond te bellen. Het lijkt me juist een heel goed idee om eens met haar te praten na al die tijd, en om het contact weer rustig op te bouwen. Echter, die blijheid veranderde radicaal toen ik gisteren wat aan het surfen was op het internet, en  toen ik op een gegeven moment belandde op relatieplanet.nl, met de bedoeling nu eindelijk eens mijn lidmaatschap daar op te zeggen, ook aangezien ik op die site geen enkele kans maak iemand te vinden. Ik was nieuwsgierig en kwam daar op een gegeven moment ook Floor tegen, en vandaag alweer. Hoewel iedereen natuurlijk vrij is te doen in het leven wat hij of zij wil doen, en hoewel ik blij voor haar ben dat ze blijkbaar weer wat aktiever is, zijn er weleens van die momenten waarop ik me  afvraag: Is zij nog wel oprecht geinteresseerd in mij, Laat ze zich steeds ontmoedigen aangaande een eventueel herstel van ons contact van mens tot mens terwijl er aan mijn kant helemaal niks negatiefs aan de hand is?, of is de aangerichte schade van toen vanuit het ggz beleid dusdanig groot dat iedere kans en hoop op een herstel van ons contact voor altijd is uitgesloten? Of probeert ze steeds weer te  vluchten voor haar gevoelens en voor iets wat voor ons allebei goed en juist erg leuk zou zijn, namelijk een onvoorwaardelijke nieuwe kennismaking?

Een goed gesprek met haar zou juist heel goed en ook juist erg leuk kunnen zijn.  Ik bedoel, we waren destijds toch allebei zo enthousiast over ons contact, we wilden ermee doorgaan, we wisten allebei dat we tweelingzielen van elkaar zijn , maar nu lijkt de aangerichte schade door dat domme ggz beleid van toen, onherstelbaar groot te zijn, ook door hun ontmoedigingsbeleid.  Ik denk dat ik eens contact opneem met Rob, hij doet tenminste niet moeilijk, zoals de ggz, hij is zo ongeveer de enigste persoon met wie ik kan praten en m’n ei kwijt kan. Het vertrouwen in de GGZ is, na alles wat ze hebben aangericht, gewoon helemaal weg, ik vertrouw er niemand meer..Ergens hoop ik nu maar dat ik dit alles te somber heb ingezien….

De komende periode ga ik eens verder kijken en zoeken naar dingen, bepaalde aspekten, die bij mij wellicht nog niet helemaal compleet zijn. Wat dit betreft sluit ik mij ook doelbewust af voor adviezen van mensen om me heen die zich op een lager bewustzijnsniveau bevinden. Immers dit is een proces waar ikzelf in zit en ook alleen maar zelf uit kan en ook uit zal gaan komen. Het ego, niet alleen het ego van mijzelf, maar daarnaast ook het ego van onwetende omstanders in mijn omgeving, roepen vaak alleen maar angsten, maar vooral twijfels in mij naar boven als het gaat om spirituele waarnemingen, alsof dat allemaal fictie is. Ik doe er juist mijn best voor mijzelf er steeds weer van te overtuigen dat deze spirituele waarnemingen wel degelijk op waarheid berusten en dat het ego er alleen maar op uit is verwardheid, onjuiste gedachten en ongeluk te produceren in mijn leven. Ik ben zeker blij om het  feit dat ik in mijn spirituele groeiproces ook zoveel steun en begeleiding ervaar, zowel van mijn gids Peggy als  van mijn tweelingziel, maar als mensen mij nu, althans op dit moment van schrijven, zouden vragen of ik mij daadwerkelijk en tot diep in mijn hart een gelukkig mens voel, dan kan ik daarop thans alleen maar zeggen “helaas niet altijd”…..

Mijn eerste en misschien ook de meest belangrijke taak is nu om ook afscheid te gaan nemen van een van die misschien wel laatste slechte puntjes die vanuit het ego voortkomen, en dat is de twijfel die in me huist… Ik zou zo graag willen dat die twijfel voor eens en voor altijd uit mijn leven wordt verbannen. Het is denk ik consequent blijven volhouden tegen mezelf te zeggen dat die twijfel nergens voor nodig is, omdat alles wat ik op spiritueel gebied ervaar, telepathie daarbij inbegrepen, altijd op waarheid berust zolang de energie erachter goed aanvoelt. En dat doet het ook, steeds weer opnieuw. Ik probeer contacten met hen die op een lager niveau zitten kwa bewustzijn, in verband met mijn welzijn en eigen ontwikkelingsproces, dan ook zoveel mogelijk te mijden. Dat is niet altijd even leuk, maar wel even een tijdje nodig denk ik, maar tegelijkertijd is dat ook zeker niet met kwade bedoelingen naar andere mensen toe. Integendeel zelfs… Het is nodig, omdat mijn spirituele groeiproces anders teveel vertraging zou oplopen. En met al dat harde werken na al die tijd neemt mijn verlangen naar een hogere vorm van welzijn en menselijk geluk, ik zou haast willen zeggen, met de dag sterk toe. Ik heb alle geduld, maar tegelijkertijd…….ik wacht al zo verschrikkelijk lang op duurzame verandering en op een mogelijke hereniging van de diepe vriendschappelijke band met Floor, mijn tweelingziel. Ze is en blijft toch hoe dan ook de meest bijzondere en liefdevolle vrouw die er bestaat voor mij.   Het is goed om bij een mogelijke nieuwe kennismaking het contact rustig aan op te bouwen en de lat ook niet meteen te hoog te leggen, om nieuwe tegenvallers te voorkomen. Er is  geen enkele andere persoon die haar kan vervangen, omdat iedereen maar een tweelingziel heeft, en ik ben ook helemaal niet meer gemotiveerd andere contacten te zoeken daarnaast, bijvoorbeeld via datingsites. Totaal zinloos, pure energieverspilling ,en wel kostenbesparend. Maar ik zeg dit ook omdat ik haar niet het gevoel zou willen geven dat ze in sociaal opzicht op de tweede plaats zou staan. Dat wil ik ook niet, dat gebeurt dus ook niet, en het IS ook niet zo!

Ik hoop op een spoedige verbetering van mijn gemoedstoestand, en probeer me daarvoor ook te blijven inzetten… Ikzelf heb een uiterst kleine sociale contactenkring, en naar ik begrepen heb Floor ook. Ik heb één goede vriend waar ik direkt contact mee heb, maar verders ook niemand. Ik hoop dat ik meer mensen op mijn pad ga ontmoeten die zich op gelijk bewustzijnsniveau bevinden. Met veel geduld wacht ik de verdere ontwikkelingen in het  contact met Floor af. Spiritueel gezien zijn we weliswaar samen en dat is op zich al bijzonder, maar juist dat direkte contact is iets wat ik heel erg mis, en  zou dat  bij Floor ook het geval zijn?? Dat krijg ik in ieder geval langs telepatische weg door…

Advertenties

Comments

  1. Sattva Healing says:

    Hoi, ik lees net je blog. Weet je dat het de afgelopen weken erg intens is in de atmosfeer? De zon is heftige transformaties aan het ondergaan en dat werkt ook door in ons bewustzijn. Alle oude wonden, littekens en andere ‘ruis’ mag getransformeerd worden. Wat sterk dat je dit bij jezelf herkent en er ook iets aan wilt doen. Neem eens een kijkje op mijn blogsite. Misschien staat er iets tussen waar je wat aan hebt. Namaste!

    http://www.sattvahealing.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: