Naar huis

Ik kom vanavond weer thuis, om compleet tot rust te komen, om een computer te bouwen en vooral ook om lekker te vrijen met Birdy. We gaan ook trouwen en letterlijk alle dingen doen, ook samen met haar zus Lisa, die God ooit verboden zou hebben. Lekkere triosex met z’n drietjes. Ze zijn nu in mijn woning en we gaan samen de leukste tijd van ons leven ervaren, na een leven lang sinds 1963 te hebben geleden aan het leven. En mochten ze er niet zijn in mijn woning dan kan ik ze altijd even bellen om een afspraakje te maken.

Lieve groetjes aan jullie allemaal,

Boudewijn de Kat

Nieuwe video op www.vimeo.com/boudewijndekat

Lieve mensen,

Heb daarnet een nieuwe video geplaatst op mijn Vimeo videokanaal, onder de titel “Leven zonder innerlijke leegte”. Ik wens je veel kijkplezier.

Groetjes van Boudewijn.

Naar huis vandaag, samen met Birdy, Britse zangeres

Lieve mensen,

Vandaag gaat een bijzondere dag worden, de mooiste en lekkerste dag die ik tot nog toe ooit heb meegemaakt in mijn leven.

Ik leerde hier op de Valerius kliniek, nabij het VU ziekenhuis in Amsterdam, mijn 21ste tweelingziel kennen. Ze is een bekende Britse zangeres, genaamd Birdy. Het is een ontzettend lieve vrouw,die mij ook leerde veel meer oog te hebben voor details en om niet te grote stappen ineens te nemen.

We hebben toestemming gekregen vanuit de hulpverlening om samen naar huis te gaan, en om eerst een bezoekje te gaan brengen aan platenzaak Concerto aan de Utrechtsestraat hier in Amsterdam. Ik wil daar een LP gaan kopen van Al Stewart, het album The Year Of The Cat, het jaar van De Kat, wat ook mijn achternaam is.

Mogelijk gaan wij samen met de auto of trein in de loop van de dag nog even naar Amersfoort.  Daar woont Anita (www.anitamaaktruimte.nl). Hoe dan ook, het gaat absoluut zeker de mooiste dag van ons leven worden. En als Birdy en ik lekker gaan sexen, dan zullen wij uiteindelijk ook genezen. Zij van haar anorexia, en ik van mijn obesitas. Samen zijn we gelukkig, heel erg gelukkig.

Birdy leerde mij ook om de schoonheid van een vrouw te bewonderen en waarderen. Iets wat ik tot voor kort nog niet kon. Ik bedoel hiermee, alleen haar aanwezigheid al, het elkaar kunnen zien, maakt al hele diepe gevoelens in mij los.

We gaan samen naar huis vandaag, met of zonder Anita.  Ik wil alle medewerkers van ggz in geest, en alle overige betrokkenen, bij deze van harte bedanken voor alle hulp die ze me hebben verleend.

Birdy is ook de eerste dochter van Marlinde en mij, daarna volgden de 20 overige tweelingzielen dochters, allemaal schatjes en gelijkwaardig aan elkaar.

Ik zou bij deze het bestuur van de vereniging centraal wonen willen voorstellen de naam centraal wonen (deze stamt nog uit de oude tijd), te veranderen in “Centre of Universe”. Ik hoop dat ze me ook kunnen bijstaan in het plaatsen van een 27mc, een 3 meter en een 2 meter antenne op het dak van het flatgebouw. Voor een beter bereik. Mijn vrienden van StevaB elektronica willen me daar vast wel bij helpen. Ik wil niet alleen nationaal (via de FM), maar ook internationaal radio uitzendingen gaan verzorgen op AM 27.275 kHz.

Ik houd jullie op de hoogte van de nieuwe ontwikkeling, als het lukt dagelijks.

Lieve groetjes aan jullie allemaal, en tot gauw.

Boudewijn.

Hoop op positief telefoongesprek…

Amstelveen, B0 De Amstelmere, kamer 5, 20 juni 2012 >> Vandaag was een dag die reuze meeviel. Om 11u.arriveerde mijn advocaat en de vrouwelijke rechter omstreeks half twaalf. De advocaat slaagde erin om de duur van de rechterlijke machtiging te beperken, in te korten. Als het goed blijft gaan dan is een rechterlijke machtiging niet meer nodig later. Voordeel is wel dat er nu over het algemeen soepeler kan worden omgegaan met het uitbreiden van vrijheden, verlofdagen en dergelijke. Dat zou me goed van pas komen.

Eerdaags hoop ik contact op te gaan nemen met Floor en ik hoop van harte op een goed gesprek, zoals vanouds. Niet alleen maar minder leuke dingen, maar vooral ook positieve dingen. Bij succes kan ik dan voorstellen om nog eens terug te bellen en later, zodra ik daarvoor voldoende vrijheden heb, haar te gaan opzoeken. Ze heeft me tijdens ons laatste gesprek in maart jongstleden voorgesteld en gezegd dat ze liever persoonlijk contact met mij heeft, zonder anderen erbij. Dat wil ik nu ook zo graag. Ik durf er een lief ding om te verwedden dat haar zielepijn de echte oorzaak is waarvoor ze nog opgenomen is. Dit hoop ik ook te gaan bespreken hier op de Amstelmere, om de verkeerde beeldvorming omtrent haar terugplaatsing naar Spaarnepoort in januari jongstleden te corrigeren. Door regelmatig contact, zowel persoonlijk als telefonisch zal haar toestand zienderogen verbeteren, want ze is niet erg gelukkig. Ik voel wel aan de energie dat ze dingen gelezen heeft die ze erg waardeert en mogelijk ook oplucht. Want een contactonderbreking, van buitenaf opgelegd en in gang gezet, is natuurlijk nooit goed voor een tweelingzielenverbintenis. Het put beide personen volledig uit op den duur. Vandaar ook mijn recentelijke opnameperiode in Haarlem (voor een deel daardoor veroorzaakt, en door een medicatiefout), en het feit dat Flor, naar ik heb vernomen, nogal vermagerd is. Ik heb er alles voor over om haar bij te staan en waar nodig te steunen, desnoods als het later mocht gaan om het aanbieden van woonruimte, als huisgenootjes…

Ook bij haar zitten er heel veel opgekropte emoties, die verband houden met onze contactbreuk. Een opeenhoping van emoties is erg ongezond, zo voel ik dat zelf ook, en bij haar heeft het blijkbaar nogal wat gevolgen voor haar eetpatroon en lichaamsgewicht. Hoog tijd om haar bij te staan en hoop spoedig over voldoende vrijheden te beschikken om eens op bezoek te gaan. Ik wil haar helpen en bijstaan, maar dan op de goede manier, zoals het hoort, met respekt voor al datgene wat in haar binnenste leeft. Dat werkt in het geval van hooggevoelige mensen bovendien zoveel beter dan therapieen en reguliere behandelmethoden die mijns inziens veel te ver zijn doorgeschoten in een eenzijdig theoretische benaderingswijze van de psyche. En dat terwijl de emotie, de ziel die aan ieder individu gebonden is minstens net zo’n belangrijke rol meespeelt. Het bijzondere van tweelingzielen is dat ze allebei EEN gemeenschapelijke ziel delen, een energiebron, en het is niet gezond als tweelingzielen elkaar eenmaal gevonden hebben in het leven, voor langere tijd gescheiden van elkaar moeten leven. Dit hoop ik ook te verduidelijken, mocht het ooit tot een gesprek komen hierover…

Laat ik er maar vanuit gaan dat het weer goed gaat komen met mij en Flor, dat is wel mijn streven en hartewens, dat er een situatie gaat komen dat we ons allebei echt gelukkig voelen. Want op deze huidige manier werkt dat echt niet en leidt het voor ons beiden alleen maar tot meer ellende en klachten… Ik hoop dat ons komende gesprek een succes zal worden en het contact weer zal herstellen…, wat dan weer positief uitwerkt met betrekking tot onze geestestoestand, ons niveau van welzijn…

Vechten voor herstel contact met Floor belangrijk en ook noodzakelijk voor kwaliteit van beider welzijn…

De Amstelmere Amstelveen, woensdag 13 juni 2012 >>  Vandaag een dag voor bezinning en plannen maken. Er zijn enkele zaken die denk ik belangrijk zijn voor de nabije en iets verdere toekomst. Ik wil ze niet allemaal noemen, maar het belangrijkste vind ik toch wel dat ik zelf het inititatief ga ondernemen inzake de zoektocht naar Floor. Ik ga naar haar op zoek in de nabije toekomst. Dat is beter voor haar, maar ook voor mij. Normaal gesproken kunnen tweelingzielen het zonder elkaar wel even uithouden, maar het is ook moeilijk tegelijk. Het is belangrijk dat ze na een onderbreking het contact met elkaar weer terugvinden… Een diep wederzijds verlangen wordt ook langs telepatische weg weer steeds duidelijker dezer dagen.

De manier waarop wij, Flor en ik (Boudewijn) tijdens onze opname, uit elkaar werden gewerkt door onprofessioneel ggz beleid tot twee keer toe heeft ons ernstige emotionele schade toegedaan en ben eigenlijk van mening dat dat niet kan en dat dat weer rechtgezet zou behoren te horen. Het mag dan zo zijn dat in theorieboeken geschreven staat dat het niet goed zou zijn voor de behandeling van patienten op een afdeling als ze teveel en te close met elkaar omgaan. Bovendien, lotgenotencontact is altijd zinvol, en is iets tussen patienten onderling om dat te regelen… Deze starre puur theoretische veronderstelling als zou een te nauwe band tussen patienten onderling schadelijk zijn voor de behandeling, is een illusie en bovendien ook bijzonder schadelijk. Het feit of mensen op een afdeling tijdens de opname een diepere band met elkaar ontwikkelen is uiteindelijk wel iets wat de verantwoor-delijkheid van de mensen zelf is en waar een therapeut of behandelaar respekt voor zou behoren te hebben in plaats van het te verwerpen. Want juist door diepere banden tussen mensen te onderdrukken en tegengaan bereik je een situatie met een averechts effekt en met grote emotionele schade. Nog geen drie dagen nadat Floor destijds op de afdeling was verteld dat ze beter geen omgang meer met mij kan hebben, stortte ze emotioneel volledig in en moest worden teruggeplaatst naar de gesloten afdeling in Hoofddorp… Hetzelfde verhaal bereikte mij via een andere hulpverlener een dag later, waarna ook ik, enkele minuten nadat ik had gezien hoe Floor per ambulance werd afgevoerd, in een emotionele crisisperiode terecht kwam. De pijn, aangezien we tweelingzielen van elkaar zijn, ook voelbaar tot op zielsniveau, was onbeschrijfelijk, maar voor ons allebei. Er bestaat een sterke energetische en telepatische band tussen haar en mij, en via die weg voelen we elkaar ook haarscherp aan……

In januari 2012 maakte GGZ Hoofddorp het helemaal bont door mij een onterecht contactverbod en bezoekverbod voor de gesloten afdeling op te leggen, met als ergerniswekkende reden “als zou ik een slechte invloed hebben op een patient”…….

Anders gezegd, er is zowel Floor als mij groot onrecht aangedaan, en ik vind dat deze situatie recht-gezet zou behoren te worden, bijvoorbeeld het verzamelen en verkrijgen van informatie die me kan helpen de huidige onbekende verblijfplaats van Floor te kunnen vinden. En desnoods moest ik maar eens flink boos worden, want voor Floor waren de afgelopen maanden sinds januari nou ook niet bepaald gemakkelijk. We hebben elkaar gemist, het zo mooie contact wat door onwetend optreden en arrogantie vanuit de eenzijdige theoretische benadering van de mens vanuit de hulpverlening, om zeep geholpen lijkt te zijn. Welnu, de band tussen tweelingzielen is onverbrekelijk. Zïe hiervoor de vele eerdere artikelen op mijn weblog en de video’s uit het verleden op mijn videokanaal ( www.youtube.com/mrboudewijn1963) .

De situatie die er nu eigenlijk nog bestaat is in emotioneel opzicht niet erg gezond voor ons. Tweelingzielen vullen elkaar aan, hebben elkaar nodig om samen sterker te staan en psychisch gezond te worden, maar behoren elkaar niet alsmaar te missen. Ons beider welzijn kan daardoor thans nooit een daadwerkelijk optimaal niveau bereiken, en leidt alleen maar tot meer problemen, waaronder eetproblematiek en borderline-symptomen. En dat terwijl alle problemen in no time zouden zijn opgelost voor ons beiden vanaf het moment dat we het contact, het echte contact bedoel ik dus (los van telepathie) weer in ere is hersteld. Dat is iets waar ik de komende periode voor wil knokken, want ook ik ben deze gedwongen, van buitenaf opgelegde afzondering tussen ons, meer dan zat zo langzamerhand. Floor is een hele lieve en leuke jonge vrouw, en heb er alles voor over om dit zielsverbonden ‘vrienden voor het leven’ contact met haar in direkte zin weer te herstellen!! Mensen die dit lezen en me een hint of aanwijzing zouden kunnen geven omtrent de mogelijke verblijfplaats van Floor Lambrechts, dan hoor ik dat graag…

De reden waarom tweelingzielen niet zonder elkaar kunnen leven is simpel. Andere mensen beschikken ieder over EEN eigen ziel. Tweelingzielen daarentegen delen allebei EEN ziel, waarin zij als het ware samensmelten, spiritueel. Daarom is het ook belangrijk dat ze altijd samen zijn bij elkaar, na hun eerste kennismaking… Iedere ‘helft’ van de tweelingziel (de ene helft is mannelijk, de andere vrouwelijk) gaat vanaf de geboorte op zoek naar zijn of haar andere ‘helft’. In het geval van Floor en mij, vond deze kennismaking en vereniging voor het eerst plaatst op 25 september 2011 in Hoofddorp…

Het is van wezenlijk bedankt dat we weer gaan samenkomen, en ik ga er dan ook hard aan werken op korte termijn… De contactonderbreking met alle gevolgen van dien voor Floor en mij, was niet nodig geweest, mag toch worden gezien als het gevolg van onwetend, onprofessioneel handelen vanuit GGZ kringen. Ik hoop en zal ook alles in het werk stellen om het contact weer te herstellen. Er is niks pijnlijkers in het leven dan het ervaren van ziels-pijn, pijn op zielsniveau, en dat geldt voor ons allebei. Wie kan bijdragen tot onze hereniging op fysiek niveau, bij voorbaat hartelijk dank! Floor heeft het eveneens niet gemakkelijk gehad de afgelopen maanden, en ik krijg puur intuitief ook een sterk vermoeden dat, behalve de slechte uitwerking (spanningen) die het medicijn carbamazepine op mij heeft gehad, ook het voor mij pijnlijke contactverlies met Floor in direkte zin, veel extra spanning heeft gegeven en mede de oorzaak van deze opnameperiode is geweest… De feitelijke oorzaak daarvan ligt volgens mij eigenlijk in Hoofddorp, en ik denk ook dat dat het eerste punt is waarnaar mijn onderzoek van start zal gaan.

Lve.groeten van Boudewijn.

Belevenissen op open afdeling…

Amstelveen, De Amstelmere B0, dinsdag 12 juni 2012 >> Vanmmiddag heb ik even bezoek gehad van Rob, m’n enigste en beste vriend. Heel lang met elkaar gesproken over diverse zaken. Het gesprek vond plaats in de kantine, en voor zijn vertrek liet ik hem nog even de veel vrolijker aangeklede nieuwe huiskamer zien op de afdeling. A.S. Zondag komt hij weer langs. Afgezien van mijn moeder en hij is het wat de visite betreft erg stil en levenloos momenteel. Zo bevooroordeeld als zovelen nog altijd zijn in onze maatschappij, mag je als iemand in de psychiatrie niet vaak bezoek verwachten. In de tijd van het contact en de omgang met Floor was het in ieder geval nog meer dan gezellig te noemen., al is het wel zo dat ik in een eventueel vervolg wel wat aktiever ook richting haar wil zijn, waar nodig… Ik ben toch blij dat het telepatische contact stapsgewijs sinds enige tijd weer toe lijkt te gaan nemen… Hoe dan ook, ze is van harte welkom, ten alle tijden… Contactonderbreking is tussen tweelingzielen soms even nodig, maar voor beiden ook moeilijk tegelijk…

Floor verdient een leuker en gelukkiger leven dan tot nog toe gebruikelijk was, en als we weer zouden samen komen dan is intens levensgeluk voor beiden denk ik het meest belangrijke en waardevolle in het contact, intens genieten van al het mooie wat het leven kan bieden. Bovendien worden de kansen op een terugval in psychisch Lijden daardoor ook geminimaliseerd, maar dit is weer een verhaal apart met een langere uitleg… We zijn dan eigenlijk ook vrienden voor het leven……

Binnenkort ga ik het nieuwe signaleringsplan uitgebreid bespreken met mijn PB’er hier ((persoonlijk begeleider, ik noem hierbij geen namen…). De antibioticumkuur die ik gebruik loopt tot en met aanstaande vrijdag, 15 juni, en kan zonodig verlengd worden. Veel mensen weten gerust meer over meer spirituele onderwerpen zoals tweelingzielen, en ook mijn begeleider hier is geinteresseerd hierin en hoopt op een leuk toekomstig vervolg van het contact tussen Floor en mij. Hij was ook diegene die zich destijds nogal ergerde aan een opmerking uit de beruchte brief uit GGZ Hoofddorp richting mij, over het opgelegde bezoekverbod, wat hij zowiezo al niet kon begrijpen en belachelijk vond! Dan zijn ze op de gesloten afdeling op Zuiderpoort in Haarlem toch veel mensvriendelijker ingesteld. Het mag dan zo in de theorieboeken geschreven zijn dat teveel contact tussen patienten schadelijk zou zijn in alle gevallen, wanneer mensen elkaar op een afdeling leren kennen en een diepere vorm van contact ontwikkelen dan behoor je als ggz instelling mensen juist in hun waarde te laten. Er tegenin gaan, mensen ontmoedigen, werkt juist averechts. Daar mag een wetenschapper, analyticus, dan wel een andere naaste persoon zich niet mee bemoeien. Ook bemoeizucht komt voort uit het destruktieve  Ego, en dat kan uitermate kwetsend overkomen op sommige mensen, in het bijzonder hooggevoelige mensen, en dat zijn de meeste mensen die opgenomen zijn ook…..

Groetjes van Boudewijn de Kat

“Ego-bewustzijn en spiritueel bewustzijn”(herhaling)

zAmstelveen, zondag 10 juni 2012 >> Hieronder kun je kijken naar een herhaling van een eerder gemaakte video uit maart jongstleden. Het was voor mijzelf een prettige ervaring om deze video weer eens terug te zien, wat veel positieve energie losmaakt met betrekking tot de toekomst… Ik zie het als een positieve bezigheid.

 

Wederom een mooie lentedag en goede stemming…

Zondag 13 mei 2012 >> Wederom is het vandaag een mooie lentedag en we hebben daarnet met z’n allen buiten op de binnenplaatst uitgebreid gegeten, de lunch, en dat alles met prachtig mooi weer.

Vanmiddag komt mijn moeder, samen met goede vriend Rob op visite. Lijkt me erg gezellig, en ik hoop sowiezo dat ik op korte termijn weer naar huis mag gaan. |Ik heb veel zin om de inrichting van mijn woning gereed te maken. Liefst nog voor de zomer. Verder hoop en verlang ik naar een nieuwe kennismaking met Floor, want haar heb ik in het bijzonder al maandenlang moeten missen door de omstandigheden. Ik weet ook niet honderd procent zeker waar zij nu is, waarschijnlijk niet meer op de gesloten afdeling op Spaarnepoort in Hoofddorp, mogelijk wel in het hotel in Amstelveen waar ik haar de laatste keer heb afgezet, en anders mogelijk woont ze weer tijdelijk in bij haar zus. Ik mag Floor erg graag, het is een lieve, hartelijke vrouw en hoop haar dus binnenkort weer te ontmoeten, zonder weer opnieuw geconfronteerd te gaan worden met een web vol problemen….

Lieve groeten van Boudewijn.

Gemiddeld verloop Zuiderpoort Gesloten…

Na een goede nachtrust ontwaken, je even wat opfrissen, sigarteje roken in de daartoe bestemde ruimte, kop thee erbij en dan naar de verpleegpost lopen voor je medicatie. Daarna weer terug naar mijn slaapkamer, omdat ik mijn hobbies niet kan uitoefenen hier (computers worden gedeeld, daartoe in beperkte mate internetmogelijheden en computerwerkzaamheden). Een aantal uren slapen, daarna weer wakker worden en misschien nog niets meenemen en consumeren in de lunchruimte.

Dit laatse is niet altijd mogelijk, omdat de maaltijden hier op tijd gebaseerd zijn, zoals eigenlijk het hele moderne leven in deze ” beschaving” .Soms heb je geluk, soms niet, en ga ik weer bovenop mijn bed liggen om wat te slapen. E

n wanneer ik dan wordt opgehaald uit mijn kamer voor een gesprek met een hulpvelener, dan is het vaak valse hoop koesteren omtrent de toekmost, omdat er meestal toch uitkomt dat je niet daadwerkelijk serieus wordt genomen, ofwel, anders gezegd, dat andere mensen te angstig zijn een medemens vanuit een veel hogere staat van Bewustzijn, met rust te laten, oftewel in zijn of haar waarde te laten. Dat betekent dus nog langer blijven op de afdeling. In de namiddag dan maar weer even op bed gaan liggen, het slapen maakt dat de dagen niet zo lang duren. Pijn en verdriet in overvloed, omdat er niet daadwerkelijk naar je wordt geluisterd, dat je eigen ideeen niet echt serieus worden genomen, zowel door de hulpvelening als door andere omstanders in je eigen omgeving.

Eenzaamheid en wanhoopsgedachten, aan de orde van de dag, zelfmoord, eigenlijk liever wel, de gedachten eraan, omdat je niet in je waarde wordt gelaten. Ja, het avondeten is goed geregeld hier, maar daarna weer medicatie, kijken of een van de computers in ieder geval even vrij is om iets te schrijven, me te kunnen uiten naar de buitenwereld toe, daarna vaak weer een korte avond-nachtrust….om de tijd te doden, gevangen zittend in een systeem wat op Macht is gebaseerd. Hulpverleners weten dat ook, maar ondernemen geen aktie. Is ook wel begrijpelijk, omdat dat anders hun baantje zou kosten. Dit alles betekent uiteindelijk wel dat ze onbewust hun eigen positie (het uitoefenen van hun funktie, waarvoor zij betaald krijgen en kunnen overleven) ver verkiezen boven het welzijn, het leven van hen van wie zij in de illusie verkeren daadwerkelijk te houden.

En zo kabbelt de avond maar door, met goedkeuring van alle deskundigen, familieleden en vrienden, die het beste met mij bedoelen, maar me niet echt begrijpen, en ook niet kunnen begrijpen. Dit laatste is overigens helemaal niet belangrijk, om je te kwalificeren ten opzichte van anderen (zie spotjes op YouTube), zolang je ZELF maar voelt dat je op de goede weg zit. En dan vindt men het nog gek als je je jarenlang opgekropte emoties en  gevoelens van verontwaardiging en onvrede jegens de wijze waarop samenlevingen zoals de onze funktioneren, er op een mensvriendlijke manier uitgooit door een krachtige, impulsieve dreun op het tafelblad, zonder ook maar de minste intentie van tegen mensen gerichte boosheid. Onbewust richt ik mij in deze reflexmatige bewegingen tot de SITUATIE, dus NIET op mensen, op het mensenleven zelf. Ieder mens is van nature, omwille van zijn aard, even uniek en gelijkwaardig ten opzichte van een ander levend wezen. Het is alleen zo jammer en verdrietig dat zovelen nog altijd een ” slapend ”  bestaan verkiezen in een tevens zeer lage staat van bewustzijn,  ver boven een veel gezondere staat van wakker-bewustzijn.

En zo probeer ik nu al maandenlang mijn hogere staat van bewustzijn wat overigens ook een helaas vaak onbegrepen veel hogere kwaliteit van leven mogelijk maakt, te integreren in het dageljikse leven, ook in relatie tot andere mensen. Maar anderen menen dat er altijd maar een verklaring (liefst nog een wetenschappelijke verklaring) noodzakelijk is om een ander mens te kunnen geloven, of liever gezegd, te durven vertrouwen. Want hoe kunnen mensen die zichzelf niet echt vertrouwen, nu een ander mens daadwerkelijk vertrouwen. Velen, zo ook wetenschappers, denken vaak dat ze over zelfvertrouwen en inzcht beschikken, het spijt me toch te moeten concluderen dat dit lang niet in alle gevallen ook daadwerkelijk zo is .Wij mensen leren overmatig veel te vertrouwen op datgene wat |BUITEN onszelf ligt, in plaats van In onszelf, in plaats van zich eens op zichzelf te gaan verdiepen. Dat gebeurt vaak niet, en ik betreur dat.

Ik hoop van harte dat er gauw een einde komt aan deze opnameperiode. Mijn toekomst ligt niet hier, maar in Amstelveen, en bovendien verlang ik erg naar mijn lieve vriendin, die ik al sinds 16 januari jongstleden moet missen. Hij of zij die aan de waardigheid, aan de geloof-waardigheid van dit hele verhaal twijfelt zou ik alleen maar kunnen adviseren, laat een ander mens in zijn of haar waarde, verbeter de wereld en begin allereerst eens bij een nadere kennismaking en verdieping in JEZELF. Dit is niet kwaadbedoeld, integendeel zelfs. Ik geef om ieder mens, ieder mens is in staat zichzelf uit de misere te helpen, uit de innerlijke chaos vol aangeleerde tegenstrijdigheden, welke geworteld liggen in een verkeerde interpretatie van het Christendom…. Kijk anders ook eens naar de spotjes op mijn videokanaal op YouTube, adres: http://www.youtube.com/mrboudewijn1963 .

Hartelijke groeten van Boudewijn de Kat

VIDEO “EINDELIJK DE VIJFDE DIMENSIE VAN BEWUSTZIJN” GEPLAATST OP: http://cbdekat.magix.net/public

Ik hoop in de loop  van zondag (of deze ochtend nog) een scherpere kwaliteit video te plaatsen op genoemd adres, en mogelijk ook op dit adres.

Morgen ben ik een gedeelte van de dag op bezoek bij mijn moeder, die dan immers 81 jaar wordt, maar nog goed van geest.

Daarvoor hoop ik samen met haar even een bezoekje te brengen aan de opslagplek waar nog spullen bewaard zijn gebleven

van de brand van 19 december 2010, op zoek naar een 27 mc bakkie, nodig om van start te gaan met de radiozender op 27.275 kHz (AM), vermoedelijk

in geheel Noord-Holland/Zuid te ontvangen en later ook elders… De Nieuwe Tijd is al begonnen, afgelopen dag, 21 april, dus NIET 21 december, zoals

was voorzien. Gelukkig Nieuwjaar, en gelukkig pasen!