Rijbewijskeuring 24 juni a.s., komende bestelling nieuwe antenne

Beste mensen,

Komende zaterdagmiddag om 14:45 uur moet ik een medische keuring ondergaan in Amsterdam, in verband met de verlenging van het rijbewijs wat op 1 augustus a.s. verloopt. Rob, goede vriend en mijn mantelzorger, gaat dan met mij mee. Ik verwacht weinig problemen bij die keuring, want alles gaat goed met mij, al langere tijd.

Wel belangrijk is iets wat ik ook al met het CBR heb besproken, namelijk het feit dat het CBR bereid is er een spoedprocedure van te maken. Ik wil niet na 1 augustus wekenlang zonder rijbewijs komen te zitten. Dat maakt me afhankelijk van anderen, en ik heb het rijbewijs gewoon nodig. Mijn ouders zijn er niet meer om me ergens naar toe te kunnen brengen, en ik wil het sociale leven ook niet verwaarlozen. Het CBR heeft me aangeraden e.e.a. ook aan te geven tijdens het keuringsgesprek van komende zaterdag. IK heb op 10 juli. a.s. een telefonische afspraak met het CBR, met de vraag of het keuringsrapport al binnen is. Als dat niet zo mocht zijn heb ik een groot probleem. Afhankelijk zijn van anderen is niet erg gezond.

Morgen hoop ik contact te gaan leggen met de twee bedrijven die ik op internet heb gevonden die antennes kunnen leveren. Ik ga ze allebei bellen, om me te laten informeren over de kwaliteit van hun antennes en over de mogelijkheden. Dan is het ook gemakkelijker om een goede keuze te maken wat de aanschaf van de antenne betreft. Mocht de bestelde antenne dan zaterdag, op de dag van de medische keuring, binnenkomen, dan hoop ik dat de buren bij mijn afwezigheid bereid zijn om de antenne in ontvangst te nemen.

Groetjes van Boudewijn

Advertenties

Over afgelopen dag, langdurige opnameperiode, weinig vrijheid.

TOEPASSELIJK MUZIEKJE, Ilse de Lange > I’m not so tough.

 

Donderdag 9 augustus 2012 > Vandaag niet echt veel gedaan, wel even langs mijn moeder geweest en bij haar gegeten. Aanstaande maandag heb ik een behandelplanbespreking, en daarbij hoort ook een evaluatieverslag om te beschrijven wat ik van de behandeling hier vind. Ik heb daarin eens uitgebreid mijn hart gelucht, over de vele fouten die hier worden gemaakt, de toestanden rondom bewoners uit de flat die moeilijk doen over mijn terugkeer, de wel erg opdringerige manier waarop ze me proberen te laten kiezen voor een beschermde woonvorm, en in het bijzonder het beleid aangaande mij en Flor, wat nog het meest pijnlijke punt van alles is. Een pittig verhaal, maar dat mag best weleens. Ik bedoel, ik ben ook een mens met rechten. Bijna alles is mij verboden, of het nu gaat om het bezoeken van mijn woning tussendoor, of om het contact houden met de persoon die me het meest dierbaar is, oftwel Flor. Behalve dan die vijf uurtjes per dag heb ik verder geen vrijheden hier… En dat terwijl ik al twee maanden hier ben opgenomen, met de gesloten afdeling in Haarlem erbij gerekend, alweer ruim drie maanden nu. En het einde is helaas nog niet in zicht. Daarvoor is meer nodig, en het is niet eenvoudig om alle lopende problemen op te lossen… Pas dan kan ik weer met ontslag.

Helaas heeft er momenteel iemand nachtdienst die nogal stipt volgens het boekje handelt, en die mensen stipt op tijd (om middernacht) naar huis stuurt. Vandaar ook dat ik dit berichtje kort moet houden, terwijl er eigenlijk nog zoveel meer te schrijven valt. Ik hoop daar morgen de gelegenheid voor te krijgen. Ik heb veel te weinig vrijheid en dat benauwt me. Gesprekken hierover met de psychiater hebben nog niks opgeleverd, en ook mijn moeder en mantelzorger klagen hier steen en been over……

Mijn stemming was vandaag nogal gematigd, wat minder slecht dan afgelopen dagen, maar het is nog niet te vergelijken met de bijzonder mooie tijd waarin Flor en ik nog samen waren op de afdeling… Een hele pijnlijke, stille en eenzame periode in mijn leven, al sinds half januari jongstleden, en hoop echt dat daarin verandering komt.

Allertheid met betrekking tot mogelijke bijwerkingen medicatie, opvallend rustige dag, hardnekkige verkoudheid…

Haarlem, vrijdag 18 mei 2012 >> Ja, vandaag wederom een erg rustige dag op de afdeling, enkele gesprekken met artsen en psychiaters, maar ik stond zelf niet op de lijst van gesprekken deze keer. Na de lunch ben ik even een tijdje gaan liggen ter ontspanning, en daarna werd ik aangesproken door een verpleegkundige in opleiding die een werkstuk had gemaakt over het gebruik van medicatie in niet ingewikkelde mensentaal, en daarover de dialoog wilde aangaan met een aantal mensen op de afdeling. Een goed boekje ,en heb ook een extra exemplaar meegekregen om aan mijn moeder te geven. Het is ook goed wanneer patienten goed geinformeerd zijn over de voors en tegens van medicatie. Ikzelf heb weinig te klagen tot nog toe, al zijn er wel enkele zaken waarover ik het een en ander te vragen heb aan de psychiater… In dat geval hoeft er niks veranderd te worden aan de dekapine, eerder aan de Seroquel dosering per dag, volgens de bijsluiter die ik op het internet aantrof. Ik gebruik bovendien maar liefst 800 mg. Seroquel per dag. Heel veel medeclienten vinden dat erg veel, te veel, en als door een kleine verlaging van de dosering Seroquel sommige bijwerkingen zouden worden opgelost dan is dat voor mij wel veel prettiger…..

Straks ga ik nog even mijn moeder bellen. Het is een stil weekend deze keer, ik verwacht geen bezoek dit weekend, en je zou kunnen zeggen dat ik me soms ook stoor aan bepaalde dingen hier, waarbij ik steeds denk, wat doe ik hier eigenlijk nu nog, ik voel me al langere tijd uitstekend. Hoe dan ook, ik hoop voor begin komende week een afspraak te kunnen maken met de psychiater in ieder geval.

Een medeclient is vandaag jarig, en is het op de Amstelmere nog zo dat een jarige een geheel eigen verjaardagsmenu mag uitkiezen, hier op Zuiderpoort mag iedereen in de feestvreugde mededelen. Anders gezegd, ik heb gehoord dat er vanavond friet met kip en appelmoes wordt geregeld. Ik ben benieuwd.. Maar, daarnaast, als ik eerlijk mag zijn, ben ik liever thuis, weer thuis na voor mijn gevoel wel een eeuwigheid….

Lieve groeten van Boudewijn de Kat

VANDAAG MIJN GROTE DAG, MET ONTSLAG !!

http://www.youtube.com/watch?v=QgQaa_B6ATI

Haarlem, zaterdag 5 mei 2012 >> Het is nu tijdens dit schrijven bijna kwart voor zeven en heb daarnet een afspraak gemaakt met een arts-pscyhiater waarmee ik ga overleggen omtrent het komende ontslag. Eenmaal teruggekeerd in mijn woonplaats Amstelveen is nog voldoende medicatie beschikbaar om de komende dagen mee door te kunnen komen. Waarschijnlijk ga ik met buslijn 300 naar Amstelveen en van daaruit met tramlijn 5 richting huis, waarbij ik mogelijk eerst even op bezoek ga bij mijn moeder. Zal ze vast fijn vinden. Misschien ligt bij haar thuis wel het rijbewijs en de autopapieren, en een Koninginnedag staatslot wat ik vrij recentelijk heb gekocht. Als inderdaad de hoofdprijs van bijvoorbeeld vijftienmiljoen euro op dat lotnummer zou vallen dan  wil ik alvast een schenking doen van honderdduizend euro aan mijn moeder en dan kan ik de organisatie GGZ in Geest tevens een schenking doen van een nog niet precies bekend bedrag, laat ik zeggen 850.000 euro…

Van de in totaal drie tassen die ik hier nog op de Zuiderpoort kliniek heb staan neem ik de tas mee waarin de meest belangrijke spullen liggen voor de komende dagen. De komende week kom ik hier dan weer een keer langs, maar dan als bezoeker, om de resterende twee tassen op te halen. Hopelijk dat ze die resterende twee tassen dan hier voor me apart kunnen houden.

Ik wil iedereen hier op Zuiderpoort hartelijk bedanken voor de goede opvang en ondersteuning. Maar ik wil hier niet alsmaar blijven hangen als patient, ik heb zin en enorm veel motivatie om wat van het leven te gaan maken, en die mogelijkheid ligt niet hier maar BUITEN dit gebouw en thuis in mijn eigen woning.

Ik voel een diep diep verlangen naar mijn tweelingzielen Floor Lambrechts en Peggy Mock, en ik verwacht deze eerdaags weer tegen te komen. In ieder geval wil ik vanmiddag ook nog een toepasselijke CD aanschaffen bij VenD of Free Record Shop Amstelveen, in het kader van onze tweelingen-zielsverwantschap, en van de meest recente gebeurtenissen van deze opname, die onofficieel al is beeindigd. De bedoeling van deze opname was de kennismaking met Monique van der Vorst, die volgens gidsen nog altijd zou verblijven op de open afdeling hiernaast. Ook haar hoop ik eerdaags weer eens te zien. Misschien ga ik dan wel even langs de open afdeling hiernaast, als ik mijn resterende tassen met spullen heb opgehaald, en misschien kan ze dan wel mee met mij naar huis.

En zou lijkt er vooralsnog vandaag een einde  te zijn gekomen aan een tot nog toe levenslange |Lijdensweg, en wil ook alle mensen en spirituele helpers die ik gerurende mijn afgelopen levensjaren heb tegengekomen, heel hartelijk bedanken voor alle hulp en aanwijzingen.

Op kort termijn wil ik graag contact op gaan nemen met David van de verpleging op de open afdeling in De Amstelmere. Dat zal hij vast fijn vinden denk ik.

En Floor en Peggy, jullie mogen me vanaf heden altijd bellen. Heb je bijvoorbeeld vanavoond of morgen zin in een leuke film, en/of een dagje uit, lijkt met hardstikke gezellig Floor. Ik zie er reuze naar uit om je na al die tijd weer eens te zien, en ik hoop jij ook. Zowiezo kom ik vanavond even langsrijden in het hotel De Veenen om te kijken of je er bent of niet. En anders is er morgen weer een dag….

Iedereen reuze bedankt en tot ziens, Boudewijn de Kat

Binnen ca.15-20 minuten volgt hier: Eindelijk de vijfde dimensie van Bewustzijn bereikt (video van historische waarde!

Toestand hondje Debby leek even erg slecht… en kort telefoongesprekje vader Peggy.

21 april 2010 >> Afgelopen nacht wederom bijna niet geslapen. Debby was afgelopen avond al voortdurend misselijk en ze moest zeer geregeld overgeven. IK werd steeds ongeruster en heb uiteindelijk de dienstdoende dierenarts gebeld die nachtdienst heeft. Dat bleek dierenartsenpraktijk Ouderkerkerlaan in Amstelveen te zijn. Heel gesprek gehad, ook over de ziekte van Deby, cardiomyopathie. Vervolgens afgesproken het nog even aan te zien. Heel eventjes kunnen slapen, maar ik merkte op een gegeven moment dat Debby vlak naast me lag, op de grond naast het bed, wat ze anders nooit doet. Het leek wel alsof ze in coma lag en kon haar slechts met moeite overeind helpen. Haar ochtendmedicatie wilde ze niet innemen. Heb toen wederom dezelfde dierenarts gebeld en ben daar uiteindelijk om half zeven vanochtend naar toe gereden. De schade bleek achteraf nog mee te vallen. De conditie van haar hart en longen waren nog goed, maar ze had wel tegen de 40 graden koorts, terwijl 38 graden normaal is voor een hond. Ik kreeg wat tabletten mee om de koorts te verlagen, zodat ze zich wat beter voelt; een tablet per dag gedurende een aantal dagen. Afgesproken dat als haar conditie wederom mocht verslechteren, dat ik dan contact zou opnemen met dierenarts Mentink, mijn reguliere dierenarts. Een erg gespannen, onplezierige nacht. Later vanochtend tussen 9 en 12 uur toch nog een paar uurtjes geslapen, maar ga vanavond toch bijtijds naar bed.

Vanmiddag nog even een sms berichtje aan de vader van Peggy gestuurd. Later ook even gebeld, maar hij was op dat moment in gesprek met iemand anders aan de telefoon. Hebben afgesproken dat ik binnenkort nog een keer zou terugbellen. Vervolgens weer wat emoties voelbaar. GA nu zometeen Debby eten geven en daarna een stukje met haar wandelen. Toch weer even een terugval kwa emotionele instabilitiet vanmiddag. Ga straks toch maar vroeg slapen, want ik begin me nu wel erg moe te voelen (komt ook door de emoties, de spanningen).

Boudewijn.

Verjaardag over het algemeen rustig verlopen…

Do.18 maart 2010 >> Vandaag een vrij rustige verjaardag gehad. Volgens de kalender ben ik nu 47, maar gevoelsmatig gezien voel ik mij toch echt niet veel ouder dan ca. 35 jaar. Dit komt, denk ik, ook omdat ik gedurende een groot aantal jaren van mijn leven vast heb gezeten in een steeds zwaardere vorm van chronisch depressief lijden, waardoor, voor mijn gevoel, de tijd eigenlijk jarenlang praktisch heeft stilgestaan. Maar goed, na een rustige ochtend in een vrij goede stemming verliep de eerste helft van de middag wat minder plezierig helaas. De wekelijkse hulp van de gespecialiseerde thuiszorg heeft zeker ook heel veel goede kanten, maar ze is, zeker voor iemand als ik die in sterke mate hoogsensitief is, helaas regelmatig ook een aantal behoorlijk dominante trekjes, en dat is iets waar ik (mensen voelen het vaak al dan niet onbewust, toch iemands kwetsbaarheid aan helaas) na 47 jaar tijd eindeloos aan dergelijke sociale situaties toegegeven te hebben, zo langzamerhand niet goed meer tegen kan. En over echte, d.w.z. daadwerkelijke empathie nog maar te zwijgen. Het is soms best moeilijk om je in dit soort situaties psychisch staande te kunnen houden, maar goed, hierover een andere keer meer.

Maar, de middag verliep gelukkig beter en, net als de rest van de dag, ook veel rustiger. Vanavond heerlijk Chinees gegeten bij mijn ouders thuis, en ik had Debby ook meegenomen. Rond acht uur vanavond weer richting huis gegaan. Heb, geheel onverwachts, wel een leuke, persoonlijke felicitatie ontvangen van Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren (zie afbeelding hieronder). Nog steeds een partij die niet zozeer handelt vanuit het traditionele machtsprincipe, maar juist vanuit mededogen, en bovendien, wij mensen zouden zeker nog heel veel kunnen leren van hoe dieren zich gedragen.

Vanavond wordt het waarschijnlijk wat later dan normaal, maar ja, dat moet kunnen zo nu en dan. Ik voel de behoefte om straks, na dit schrijven, nog een tijdje rustig te blijven zitten met een drankje erbij. Ik wil morgen nog even een boekje ophalen wat ik bij een boekhandel in het Stadshart van Amstelveen had besteld, want vandaag is dat er helaas niet van gekomen. Komend weekend wil ik me aktief gaan bezighouden met het schrijven van een zo gedetailleerd mogelijk verhaal over mijn bijzondere ervaringen met Peggy vanaf december jl. (voor haar sprong in Hoofddorp) tot op heden. Dit komt dan later te staan in de map “Bijzondere ervaringen”, elders op deze website. Daarnaast kwam ik, al surfende op het internet, ook op het idee om een emailberichtje te sturen i.v.m. eventueel vrijwilligerswerk, aan het Sinai Centrum hier in Amstelveen, want daar worden ook vrijwilligers gezocht, ook om mensen te begeleiden. Hetgeen ik op hun site las sprak me zo aan dat ik heel sterk het gevoel krijg dat er ook daar een taak voor me weggelegd zou kunnen zijn… Het is denk ik ook goed om mijn ervaringsdeskundigheid (ik kom nog regelmatig spontaan op bezoek bij cliënten op de open afdeling v/d kliniek in De Amstelmere) wat verder te gaan uitbreiden buiten de reguliere GGZ in Geest instelling.

Boudewijn.

 

!cid_embedimg

Verslagje maandag 8 feb,2010; Gebeurtenissen, gedachten en dromen….

8 feb.2010>> Vanmiddag even op bezoek geweest bij mijn ouders, voor een praatje, maar ook om mijn vader te helpen bij zijn financiële administratie op de computer. Hij is in lichte mate dementerend, en hij is niet meer zo handig in het gebruik van de computer als jaren geleden. Toch merk ik weinig verdere achteruitgang in zijn toestand. Namen van mensen bijvoorbeeld kan hij zich nog allemaal herinneren. Het verduidelijken van computerwerkzaamheden is echter iets waar heel veel geduld voor nodig is, maar toch, dat is voor mij in ieder geval geen enkel probleem. Hij lijdt aan een zeldzame vorm van dementie, ook wel de “Lewy Body”ziekte genaamd. Twee keer per week, op woensdag en vrijdag, verblijft hij in het naast de Amstelmere gelegen centrum De Pelikaan, een opvangcentrum voor dementerende ouderen. Hij schijnt het daar erg naar z’n zin te hebben, en bovendien wordt daarmee ook mijn moeder enigszins ontlast, zodat ook zij eens wat meer haar eigen gang kan gaan. Wel waak ik ervoor dat m’n ouders, zoals voorheen zo vaak het geval was, téveel beslag leggen op het aantal bezoekjes.

Morgen een bezoekje aan een tuincentrum gepland, want het wordt hoog tijd om eens wat nieuwe planten aan te schaffen, zeker vanwege mijn langdurige afwezigheid hier thuis vanwege mijn afgelopen opname in resp. Hoofddorp en Amstelveen. Toen zijn er heel veel planten gesneuveld helaas. Maar toch, ook die afgelopen opname-periode bij de GGZ mag dan nodig zijn geweest, de uiteindelijke bedoeling daarvan was mijns inziens niet zozeer het herstellen van de zwaarste psychose tot op heden……., maar het ontmoeten van nieuwe mensen, waarvan de kennismaking met Peggy in positieve zin wel de meest bijzondere en kostbare verrijking van mijn voorheen nogal armoedige sociale leven is, al mis ik het contact natuulijk wel heel erg nu ze in het ziekenhuis ligt. Maar, zoals mijn grootvader uit Haarlem destijds altijd zei: "Geduld is een schone zaak"….. Wat dat sociale leven betreft, ben er al enige tijd achter gekomen dat zoiets als "toeval" niet bestaat, niet kán bestaan. Ik bedoel, mensen komen elkaar op deze wereld niet zómaar tegen, én dromen hebben altijd een bepaalde betekenis in het leven… Binnenkort een uitgebreid verslagje van de dromen die ik heb gehad sinds mijn ontslag van 24 dec.2009 jl….

Boudewijn.

Bezoekersaantal website tot op heden: 706

Werkzaamheden aan website

Sinds gisteren ben ik druk bezig om het een en ander te veranderen aan de samenstelling en inhoud van mijn website hier. Het is soms nodig om e.e.a. te reorganiseren. Straks krijg ik bezoek, en vanmiddag even langs de kliniek in Amstelveen om weer even wat bekenden op te zoeken. Verder gaat alles vrij redelijk op dit moment.

Boudewijn.